Kafam karışıyor

Masaya oturduğumda önümüze bir menü bıraktılar.Yine her zaman yediğim makarnayı seçerek siparişimi verdim.Biraz zaman sonra yemekler gelmişti.Biz de yemeye başladık.

Karnımızı doyurunca kafamı kurcalayan o soruyu sormaya karar verdim."Benimle ne konuşacaktın baba?" Bunu duyunca yerini düzeltti,ardından derin bir nefes aldı."Kızım,biliyorsun ki şuan annen,üvey baban ve kardeşin Mezgi'yle yaşıyorsun.Tüm her şeyini onlar ödüyor,onlar bakıyor sana.Bazı günler de gelip bende kalıyorsun," Konuşmanın nereye gideceğini hâlâ anlamamıştım.Dinlemeye devam ettim.

"...ama ben seni benimle olmadığın zamanlar çok özlüyorum.Artık yaşım da geldi,kızımla kalmak benim de hakkım.Annenle konuştuk,tartıştık ve bir karara vardık." Ne karara vardılar bilmiyorum ama annem velayetimi babama verecek biri falan değildi,verse bile çok zordu.Umarım konu buraya gelmezdi."Senin velayetini ben alacağım,kızım." Şoka uğramıştım.Ne cevap vereceğimi bilmiyordum.Hem sevinmiştim hem de şoka uğramıştım.Şoka uğradığım konu velayetim değildi,annemin bana çok değer vermesine ve yanından asla ayırmamasına rağmen kolayca böyle bir şeye olumlu cevap vermesiydi.

"Nasıl yani?Çok mutlu oldum baba ama,annem buna gerçekten izin verdi mi? Yoksa o Mezgi denen kız araya mı karıştı!Annem buna hayatta izin verecek biri değil.Bana bu kadar mı değer vermiyor?" dediğimde düşüncelerimi dile getirmiştim."Hayır,annen dışında biri hiç kimse bir şeye karışmadı,bundan şüphen olmasın.Zaten açıklamasını yapacaktım sana." Açıklamayı hem duymak istiyordum hem de duymamak.Ne yapacağımı bilemiyordum.Annemle geçirdiğim o kadar zaman boşa mıydı?Beni her zaman el bebek gül bebek diye büyütürdü.Şimdi kendisinin güvenmediği bir adama kızını mı emanet ediyordu?Yani ben babama çok güvenirim ama böyle bir durumda hemen beni babama verecek biri miydi?

"Peki,nedir açıklaması bunun?" Duymak istemiyordum pek ama eninde sonunda açıklayacaktı."Mezgi ve sen aynı yerde büyüyorsunuz,kalıyorsunuz.Yani üvey babanın masrafları artıyor bu durumda.Annen de bunun farkında,hem masraflardan hem de senin burada daha huzurlu olduğundan.İlk başta o da olmaz demişti,hallederiz biz demişti ama ben seni de çok özlüyorum, Zaten sen de biliyorsun,Mezgi'nin masrafları bitmiyormuş.Alınmazsa büyük olaylar çıkartıyormuş.Son günlerde de babana senden rahatsız olduğunu,seninle aynı yerde büyümek istemediğini söylemiş.Annen tabii ki senin onun yanından ayrılmana karşı ama ona açıklamasını yaptım.İyice düşünüp taşınmasını söyledim.En sonunda da bu karara vardı.İşler değişti yani,ama senin de fikrini sormalıyız.Bende kalırsan annene de gideceksin.Bende nasıl birkaç gün kalıyorsan onda da öyle olacak." Susmuştum.Hiçbir şey söyleyemiyordum.Mezgi'yi sevdiğim söylenemezdi fakat böyle bir şeyi söylemesi... aklım almıyor.

"B-ben bilmiyorum.Evet,sende kalınca daha huzurlu oluyorum.Evde Mezgi ile kalmak beni de rahatsız ediyor.Annemin sevgisi de bunu değiştirmez zaten.O da her zaman yanımda olamaz.Lakin bir cevap istiyorsanız,cevabım sensin baba." dediğimde gözleri ışıldadı.Onu görünce ben de gülümsedim.

Cevabımı anneme söyleyecek cesaretim olmadığından babam söyleyecekti.Artık yeni bir okul,ev,yaşam bekliyor beni.Belki istiyorumdur,belki istemiyorumdur ama benim için en iyisi bu.

Babam bana eşyalarımı yarın alacağımızı söyledi.Yeni okula kaydolacaktım.Neresi bilmiyorum ama iyi bir okul olduğunu söyledi.Ona,okula para ile değil,kendi akademik başarım ile girmek istediğimi söylediğimde bunu onaylamıştı.Derslerim iyi olduğundan yetiyordu zaten.

Daha fazla bir şey konuşmamıştık.Fazla oturmadan oradan kalktık ve arabaya binerek eve doğru ilerledik.Yolda bile hâlâ düşünmeye devam ediyordum.

Kafam dağılsın diye telefonumu çıkardım.Batı'nın attığım isteği kabul ettiğini gördüm.Sohbet açılsın diye ona bir mesaj attım.Ne yazacağımı bilmiyorumdum.Sadece "N'aber?" yazdım ancak yeterli olmaz diye saçma bir "Hesabımı nerden buldun bu arada?" sorusunu da attım.

Sosyal medya çok ilgimi çekmediği için çantamdan kulaklıklarımı çıkardım ve telefona bağladım.Kulaklıklarımı taktıktan sonra Taylor Swift'ten "cardigan" şarkısını açtım.

Yol boyunca şarkı dinlemiştim,ardından eve ulaşmıştık.Eve girer girmez odama çıktım.Hemen üstüme değiştirerek yatağıma uzandım.Tekrar kulaklıklarımı takarak gözlerimi kapattım.

Annemle değil de babamla kalmamın daha iyi olduğunu aklıma sokmaya çalışıyordum.Bunun benim için daha iyi olduğunu biliyordum ama sorgulamak zorundaymışım gibi hissediyordum."Acaba annem mi deseydim?" gibi sorular aklımı karıştıyordu.Sonunda uykumun geldiğini anlamıştım,kulaklıklarımı masanın üstüne koyduktan sonra yorganı üzerime çektim,güzel bir güne uyanmak dileğiyle derin bir uykuya daldım.

- - - -------------------------------------------- - - -

Aşağıdan gelen sesler ile gözümi açtım.Üstümü düzeltip merdivenlerden indiğimde bir sürü kutu ile karşılaştım.Birkaç kişi dışarıdaki kamyondan aldıkları kutuları eve taşıyorlardı.Kapının önündeki babam beni görünce bana yaklaştı."Günaydın kızım.Biz de senin eşyalarını yerleştiriyorduk.Sese mi uyandın?" Bu kadar hızlı olması beni ikinci kez şaşırtmıştı.Doğru,artık burada yaşayacağım.

"Evet ama sorun değil.Geç uyanmayı sevmem zaten.Gidip elimi yüzümü yıkayayım." dedikten sonra odama çıkıp banyoya girdim.İşlerimi hallettikten sonra saçımı taradım ve alttan at kuyruğu yaparak banyodan çıktım.Saate baktığımda çok da erken olmadığını fark ettim.Havanın da güzel olduğunu fark edince dışarıya çıkma kararı aldım.Biraz hava almak bana iyi gelecekti.Ayrıca en yakın arkadaşım Hazal'ı da çağıracaktım.Müsaitse buluşurduk.

Telefonumu alıp Hazal'a mesaj attım.Telefona bağımlı olduğu için anında cevap verdi.Müsait olduğunu söyleyince aşağıya tekrardan indim ve babama haber verdim.Eşyaları yerleştirmeye yardımcı olmayı istediğimi ancak hava almak istediğimi söylediğimde anlayışla karşıladı.Ardından hazırlanmaya başladım.

Dolabımdan kıyafetlerimi giyip,boynuma kulaklığımı taktıktan sonra Hazal'a yazdım.Kapıdan çıktıktan sonra kulaklığımı takıp şoförün binmeye hazırlandığı arabaya bindim.Gideceğimiz kafenin ismini söylediğimde kafasını onaylar şekilde salladı ve yola çıktık.

Ulaştığımda Hazal'ı gördüm.Koşarak ona sarıldığımda parfümünün kokusunu aldım."Aşkım,n'aber?" dediğinde "İyiyim Hazal'ım , sen?" cevabını verdim.Biraz daha konuştuktan sonra 2 adet kahve aldık ve bir yere oturduk.

"Ne yapıyorsun Seroş?Kar tatiliniz nasıldı?Mağarandan çıkıp sosyalleşebildin mi?" Güldüm."Kar tatili Mezgi ve keyfi dışında gayet iyiydi.Birkaç kişiyle de tanıştık,aralarında bizim Güney de vardı."

"Vay,Güney de senin gibi mağarasından çıkmış.Yanında kimler vardı?"

"Batı ve Kuzey diye biri.Ve tabii ki de Mezgi ne yaptı? Tahmin et.Çok zor değil."

"İkisinden biriyle yakınlaştı mı yine?Bu kız durmuyor yerinde."

Bu konudan sıkılmaya başladığımda,Hazal'a velayet olayından bahsetmeye başladım."Hazal..." dediğimde bir sorun olduğunu anlamış hâliyle "Ne oldu?" dedi endişeli sesiyle.Anlatmak istediğim şeyleri birine dökmem gerekiyorsa bu kesinlikle Hazal olmalıydı.Daha sonrasında "Babam,benim...velayetimi aldı." dedim.Şaşırmış ancak sevinçli gözlerle bana bakmaya devam ederken "Ne!Mezgi'den kurtuluyor musun?Bu çok iyi bir haber!" dedi.Buna rağmen asık suratımı gördüğünde anlamaz şekilde konuştu."Neden böylesin peki?Babanda daha huzurlusun Seren,bunu sen de biliyorsun.Niye neşeli değilsin?" Konu o değildi,siz de biliyorsunuz.Bunu açıkladım."Sorun o değil be kızım.Annem beni hep çok seviyordu,yanımdan götürmeyecekti beni.Ayrıca boşanma olayından sonra babama olan güvensizliği arttı.Ben de zaten babamda kalmayı istiyordum hep.Ama annemin hemen karar vermesini aklım almıyor.Yeni bir hayat da beni daha da geriyor." Babamın açıklamasına rağmen benim kafam hâlâ annemi düşünüyordu.Dediğim şeyin farkına varan Hazal,"Doğru.Hiç böyle düşünmemiştim.Sorsaydın keşke babana veya annene neden böyle olduğunu.Ama yeni hayatının daha güzel olacağından hiç şüphelenme,her şey daha iyi olacak." dediğinde tekrar konuştum."Sordum babama.Annem çok düşünmüş,ama bir yandan da orada rahat olmadığımın ve babamda daha huzurlu olduğumun farkındaymış.Ama Mezgi,babasına beni kötü şekilde anlatmış.Benden rahatsız olduğunu falan söylemiş.Böyle yapabilir ama birde üstüne Mezgi'nin bitmek bilmeyen masrafları ve bizim düşen bütçemiz eklenince, annem bunu kabul etmiş.Masraf konusunu ben de anlamadım ama bu şekilde olmalıymış.Belki de dert etmemeliyim." Dediklerimi daha da düşünmeliydim.O zaman kafam rahatlardı belki.

Masaya oturduğumda önümüze bir menü bıraktılar.Yine her zaman yediğim makarnayı seçerek siparişimi verdim.Biraz zaman sonra yemekler gelmişti.Biz de yemeye başladık.

Karnımızı doyurunca kafamı kurcalayan o soruyu sormaya karar verdim."Benimle ne konuşacaktın baba?" Bunu duyunca yerini düzeltti,ardından derin bir nefes aldı."Kızım,biliyorsun ki şuan annen,üvey baban ve kardeşin Mezgi'yle yaşıyorsun.Tüm her şeyini onlar ödüyor,onlar bakıyor sana.Bazı günler de gelip bende kalıyorsun," Konuşmanın nereye gideceğini hâlâ anlamamıştım.Dinlemeye devam ettim.

"...ama ben seni benimle olmadığın zamanlar çok özlüyorum.Artık yaşım da geldi,kızımla kalmak benim de hakkım.Annenle konuştuk,tartıştık ve bir karara vardık." Ne karara vardılar bilmiyorum ama annem velayetimi babama verecek biri falan değildi,verse bile çok zordu.Umarım konu buraya gelmezdi."Senin velayetini ben alacağım,kızım." Şoka uğramıştım.Ne cevap vereceğimi bilmiyordum.Hem sevinmiştim hem de şoka uğramıştım.Şoka uğradığım konu velayetim değildi,annemin bana çok değer vermesine ve yanından asla ayırmamasına rağmen kolayca böyle bir şeye olumlu cevap vermesiydi.

"Nasıl yani?Çok mutlu oldum baba ama,annem buna gerçekten izin verdi mi? Yoksa o Mezgi denen kız araya mı karıştı!Annem buna hayatta izin verecek biri değil.Bana bu kadar mı değer vermiyor?" dediğimde düşüncelerimi dile getirmiştim."Hayır,annen dışında biri hiç kimse bir şeye karışmadı,bundan şüphen olmasın.Zaten açıklamasını yapacaktım sana." Açıklamayı hem duymak istiyordum hem de duymamak.Ne yapacağımı bilemiyordum.Annemle geçirdiğim o kadar zaman boşa mıydı?Beni her zaman el bebek gül bebek diye büyütürdü.Şimdi kendisinin güvenmediği bir adama kızını mı emanet ediyordu?Yani ben babama çok güvenirim ama böyle bir durumda hemen beni babama verecek biri miydi?

"Peki,nedir açıklaması bunun?" Duymak istemiyordum pek ama eninde sonunda açıklayacaktı."Mezgi ve sen aynı yerde büyüyorsunuz,kalıyorsunuz.Yani üvey babanın masrafları artıyor bu durumda.Annen de bunun farkında,hem masraflardan hem de senin burada daha huzurlu olduğundan.İlk başta o da olmaz demişti,hallederiz biz demişti ama ben seni de çok özlüyorum, Zaten sen de biliyorsun,Mezgi'nin masrafları bitmiyormuş.Alınmazsa büyük olaylar çıkartıyormuş.Son günlerde de babana senden rahatsız olduğunu,seninle aynı yerde büyümek istemediğini söylemiş.Annen tabii ki senin onun yanından ayrılmana karşı ama ona açıklamasını yaptım.İyice düşünüp taşınmasını söyledim.En sonunda da bu karara vardı.İşler değişti yani,ama senin de fikrini sormalıyız.Bende kalırsan annene de gideceksin.Bende nasıl birkaç gün kalıyorsan onda da öyle olacak." Susmuştum.Hiçbir şey söyleyemiyordum.Mezgi'yi sevdiğim söylenemezdi fakat böyle bir şeyi söylemesi... aklım almıyor.

"B-ben bilmiyorum.Evet,sende kalınca daha huzurlu oluyorum.Evde Mezgi ile kalmak beni de rahatsız ediyor.Annemin sevgisi de bunu değiştirmez zaten.O da her zaman yanımda olamaz.Lakin bir cevap istiyorsanız,cevabım sensin baba." dediğimde gözleri ışıldadı.Onu görünce ben de gülümsedim.

Cevabımı anneme söyleyecek cesaretim olmadığından babam söyleyecekti.Artık yeni bir okul,ev,yaşam bekliyor beni.Belki istiyorumdur,belki istemiyorumdur ama benim için en iyisi bu.

Babam bana eşyalarımı yarın alacağımızı söyledi.Yeni okula kaydolacaktım.Neresi bilmiyorum ama iyi bir okul olduğunu söyledi.Ona,okula para ile değil,kendi akademik başarım ile girmek istediğimi söylediğimde bunu onaylamıştı.Derslerim iyi olduğundan yetiyordu zaten.

Daha fazla bir şey konuşmamıştık.Fazla oturmadan oradan kalktık ve arabaya binerek eve doğru ilerledik.Yolda bile hâlâ düşünmeye devam ediyordum.

Kafam dağılsın diye telefonumu çıkardım.Batı'nın attığım isteği kabul ettiğini gördüm.Sohbet açılsın diye ona bir mesaj attım.Ne yazacağımı bilmiyorumdum.Sadece "N'aber?" yazdım ancak yeterli olmaz diye saçma bir "Hesabımı nerden buldun bu arada?" sorusunu da attım.

Sosyal medya çok ilgimi çekmediği için çantamdan kulaklıklarımı çıkardım ve telefona bağladım.Kulaklıklarımı taktıktan sonra Taylor Swift'ten "cardigan" şarkısını açtım.

Yol boyunca şarkı dinlemiştim,ardından eve ulaşmıştık.Eve girer girmez odama çıktım.Hemen üstüme değiştirerek yatağıma uzandım.Tekrar kulaklıklarımı takarak gözlerimi kapattım.

Annemle değil de babamla kalmamın daha iyi olduğunu aklıma sokmaya çalışıyordum.Bunun benim için daha iyi olduğunu biliyordum ama sorgulamak zorundaymışım gibi hissediyordum."Acaba annem mi deseydim?" gibi sorular aklımı karıştıyordu.Sonunda uykumun geldiğini anlamıştım,kulaklıklarımı masanın üstüne koyduktan sonra yorganı üzerime çektim,güzel bir güne uyanmak dileğiyle derin bir uykuya daldım.

- - - -------------------------------------------- - - -

Aşağıdan gelen sesler ile gözümi açtım.Üstümü düzeltip merdivenlerden indiğimde bir sürü kutu ile karşılaştım.Birkaç kişi dışarıdaki kamyondan aldıkları kutuları eve taşıyorlardı.Kapının önündeki babam beni görünce bana yaklaştı."Günaydın kızım.Biz de senin eşyalarını yerleştiriyorduk.Sese mi uyandın?" Bu kadar hızlı olması beni ikinci kez şaşırtmıştı.Doğru,artık burada yaşayacağım.

"Evet ama sorun değil.Geç uyanmayı sevmem zaten.Gidip elimi yüzümü yıkayayım." dedikten sonra odama çıkıp banyoya girdim.İşlerimi hallettikten sonra saçımı taradım ve alttan at kuyruğu yaparak banyodan çıktım.Saate baktığımda çok da erken olmadığını fark ettim.Havanın da güzel olduğunu fark edince dışarıya çıkma kararı aldım.Biraz hava almak bana iyi gelecekti.Ayrıca en yakın arkadaşım Hazal'ı da çağıracaktım.Müsaitse buluşurduk.

Telefonumu alıp Hazal'a mesaj attım.Telefona bağımlı olduğu için anında cevap verdi.Müsait olduğunu söyleyince aşağıya tekrardan indim ve babama haber verdim.Eşyaları yerleştirmeye yardımcı olmayı istediğimi ancak hava almak istediğimi söylediğimde anlayışla karşıladı.Ardından hazırlanmaya başladım.

Dolabımdan kıyafetlerimi giyip,boynuma kulaklığımı taktıktan sonra Hazal'a yazdım.Kapıdan çıktıktan sonra kulaklığımı takıp şoförün binmeye hazırlandığı arabaya bindim.Gideceğimiz kafenin ismini söylediğimde kafasını onaylar şekilde salladı ve yola çıktık.

Ulaştığımda Hazal'ı gördüm.Koşarak ona sarıldığımda parfümünün kokusunu aldım."Aşkım,n'aber?" dediğinde "İyiyim Hazal'ım , sen?" cevabını verdim.Biraz daha konuştuktan sonra 2 adet kahve aldık ve bir yere oturduk.

"Ne yapıyorsun Seroş?Kar tatiliniz nasıldı?Mağarandan çıkıp sosyalleşebildin mi?" Güldüm."Kar tatili Mezgi ve keyfi dışında gayet iyiydi.Birkaç kişiyle de tanıştık,aralarında bizim Güney de vardı."

"Vay,Güney de senin gibi mağarasından çıkmış.Yanında kimler vardı?"

"Batı ve Kuzey diye biri.Ve tabii ki de Mezgi ne yaptı? Tahmin et.Çok zor değil."

"İkisinden biriyle yakınlaştı mı yine?Bu kız durmuyor yerinde."

Bu konudan sıkılmaya başladığımda,Hazal'a velayet olayından bahsetmeye başladım."Hazal..." dediğimde bir sorun olduğunu anlamış hâliyle "Ne oldu?" dedi endişeli sesiyle.Anlatmak istediğim şeyleri birine dökmem gerekiyorsa bu kesinlikle Hazal olmalıydı.Daha sonrasında "Babam,benim...velayetimi aldı." dedim.Şaşırmış ancak sevinçli gözlerle bana bakmaya devam ederken "Ne!Mezgi'den kurtuluyor musun?Bu çok iyi bir haber!" dedi.Buna rağmen asık suratımı gördüğünde anlamaz şekilde konuştu."Neden böylesin peki?Babanda daha huzurlusun Seren,bunu sen de biliyorsun.Niye neşeli değilsin?" Konu o değildi,siz de biliyorsunuz.Bunu açıkladım."Sorun o değil be kızım.Annem beni hep çok seviyordu,yanımdan götürmeyecekti beni.Ayrıca boşanma olayından sonra babama olan güvensizliği arttı.Ben de zaten babamda kalmayı istiyordum hep.Ama annemin hemen karar vermesini aklım almıyor.Yeni bir hayat da beni daha da geriyor." Babamın açıklamasına rağmen benim kafam hâlâ annemi düşünüyordu.Dediğim şeyin farkına varan Hazal,"Doğru.Hiç böyle düşünmemiştim.Sorsaydın keşke babana veya annene neden böyle olduğunu.Ama yeni hayatının daha güzel olacağından hiç şüphelenme,her şey daha iyi olacak." dediğinde tekrar konuştum."Sordum babama.Annem çok düşünmüş,ama bir yandan da orada rahat olmadığımın ve babamda daha huzurlu olduğumun farkındaymış.Ama Mezgi,babasına beni kötü şekilde anlatmış.Benden rahatsız olduğunu falan söylemiş.Böyle yapabilir ama birde üstüne Mezgi'nin bitmek bilmeyen masrafları ve bizim düşen bütçemiz eklenince, annem bunu kabul etmiş.Masraf konusunu ben de anlamadım ama bu şekilde olmalıymış.Belki de dert etmemeliyim." Dediklerimi daha da düşünmeliydim.O zaman kafam rahatlardı belki.