Karanlık

Yıldız,küçücükken gözünün önünde babasının annesini dövmesini izledi.
Kavga etmelerini izledi.
Bu kavgalar aslında Yıldız'da büyük yaralar ve travmalar bıraktı.
Ama şimdi Yıldız büyüdü ve 15 yaşında bir genç kız oldu.Annesiyle birlikte yaşıyor.Annesini iyileştirmeye,geçmişin yaralarını sarmaya çalışıyor.
Ama sarabiliyor mu orası meçhul.
Babası olacak o adam 2 yıl önce çıkıp gitti hayatlarından.Annesi onu boşadı ve Yıldızı kendi yanına aldı.Ama Yıldız hala iyileşemedi.Annesini iyileştirmeye çalışsa bile...
Merhaba,ben Yıldız....Kendimi tanıtacak çok bir sözüm yok...Zaten tanınmaya değer bir yanım da yok.Normalce yaşayıp gidiyorum işte.Çocukluğumdan nefret ediyorum.Çünkü çocukluğumu yaşayamadım.Hiç kimse beni anlamadı,anlayamayacak da.

--Yıldız 7 yaşındayken

-Yeter artık Murat!Defol git hayatımızdan!Kızımı da beni de rahat bırak!
-Kes artık sesini Sena!Yoksa sonuçları iyi olmayacak!!
Babam ilk defa bu kadar sinirli,annem bu kadar çaresizdi.Beni arkasına almıştı,babama bağırıyordu.Babam anneme tokatlar atıyor,ama yine de annem beni korumaktan vazgeçmiyordu.Babam sonunda annemi bıraktı ve kapıyı çarpıp dışarı çıktı.Annemin suratı kıpkırmızıydı,kaşı patlamıştı.Hemen koşup peçete getirmiştim.Annem yorgun düşmüştü.Ölecek diye çok korkuyordum.
Annemin intikamını almak için o gün kendime söz vermiştim.