1.Bölüm

Öncelikle Selam Canlar ,İlk Defa Kitap Yazacağım Umarım Bu Kitabımı Beğenirsiniz.Keyifli Okumalar Diliyorum .
Başlama Tarihini Buraya Atınız ;)
…
Sabahın güneşi evin sessizliği,alarmın çalmasıyla uyanmıştım. 7,30’u geçiyordu işe gitmek için erken kalkıyordum bu benim son fırsatımtı.
Annemin ölümünden 3 yıl geçmişti ama hâlâ kendimi eksik hissediyordum ,yine aynı şeyleri düşünerek yatağımdan kalktım.Banyoya doğru ilerledim.Aynaya kendime bakınca bir an çarpılmış gibi hissettim keşke erken kalkıp duş alsaydım diye kendime söylendim.Elimi yüzümü yıkayıp havluyla kuruladım kahvaltı yapmayacakdım yoksa işe geç kalacakdım.
Saçlarımı bir güzel tarayıp hemen dağınık topuz yapıp banyodan çıktım.Diğer odama gidip gardolabımdan üzerime iş kıyafetlerimi alıp hızlıca giydikten sonra üstüme kabanımı giyip evden çıktım arbama binip işe yol aldım.
Bundan 3 yıl önce (yazarın anlatımıyla )
Zehra okuldan çıkıp eve gelmişti.Annesini görmek için salona gittiğinde annesi baygın bir şekilde yatıyordu.Zehra korkudan eli ayağı titriyordu,bir yandan da ağlıyordu.
Ardından annesinin telefonu çaldı .Bilinmeyen bir numara
Bu kim olabilirdi ki…
Zehra telefon çalmasıyla hemen açtı bir yandan korkudan titriyordu.”Alo dedi ses yok bir daha seslendi yine ses yok .”Lan sen kimsin ses versene “diye bağırdı.
Oysa olacaklardan habersizdi..
“Anneni ben öldürdüm”. ve telefon kapınışı dıt dıt dıt…
Zehra şok oldu annesi ve anneannesinden başka kimse yokdu tek sığanacağı annesiydi
oysa .Zehra o panikle numarayı bir daha aradı ama kullanıcı meşgul diyordu .Telefonu fırlatıp annesinin yanına koştu
“Hayır anne sen ölemezsin “ diye haykırdı oysa haykırmaları boşaydı .
Zehra düşündü annemi bu hale kim getirdi bulduğunda hemen onu öldüreceğim diyordu .
Hemen kendi telefonunu aldı anneannesini aradı .Olanı biteni anlattı .Kendisi perişan haldeyken kucağında annesi kanlar içinde ,hemen arabasına doğru yol aldı.Bir an önce hastaneye yetiştirip annesini kurtaracağını düşünüyordu oysa çoktan annesi ölmüştü .
Zehra Annesini arka koltuğa cansız bedeniyle yerleştirip bir an kendisini sorguladı neden ambulansı aramadım diye kafasını kendisi vurdu ama onu önce yapacaktı..
‘Keşkeler ,neyseler…’
Zehra hızlıca arabaya binip hemen gaza bastı Allahtan hastane evlerine yakındı .
Aradan 20 dk geçti Zehra ,hastaneye gelince ortalığı burnundan kattı.Anca işebağrıyordı hemşire ,doktor yok mu diye?
Hemşireler ,doktorların hepsi gelip Zehra’ya ne oldu diye sormaya başladılar .O anki panikle ne diyeceğini bilemeyen Zehra düşüp bayıldı .
Gözlerini açtığında karanlık bir oda …
Başında dikilen serüm takan hemşireye direk annesini sordu
“Annem nasıl hemşire hanım .”
“Başınız sağolsun “ dedi hemşire .O an ki yıkılış,o anki dağılma ,nefes alamama…
Kalbi durmuştu sanki ,dünyası başına yıkılmıştı.
Hemen kolundaki branülü çıkarmaya çalışan Zehra ağlamaya başladı .Hemşire Hanım Durdurmaya Çalıştı .”Hanımefendi hiç bir yere gidemezsiniz yerinizden kalkmamanız gerek siz ne yapıyorsunuz.” diye Zehrayı uyarmıştı.
“Lan benim annem ölmüş burda sen bana kalkma diyorsun ne haddine senin gerizekalı “diyerekten suçu Hemşireden buldu.
Zehra ,Hemşireyi dinlemeyerek odadan çıktı .Koridorda ağlayan anneannesini gördü tek o vardı .Onu görmezden gelip hemen bir doktor aramaya koyuldu .
“Merhaba doktor bey ben Zehra Akkoç benim annem burda hastaneye kaldırıldı başınız sağolsun dediler bana ,nasıl olduğunuzu anlayabildiniz mi .” Siz Bengü Akkoç’un Kızı Mısınız?” diye sordu Doktor.”Evet ben kızıyım
Ne olup bittiğinden hiç haberim yok nasıl öldüğünü bile bilmiyorum “ dedi Zehra .
“ Bana olayı anlatır mısınız” diyen Doktor ,Zehra’ya uzunca baktı sanki bir yerden tanıyor gibiydi …
Zehra olayı anlattı ,Doktorun dediği tek şey polise hiç bir şey anlatmayacağını bu meseleyi beraber çözeceğini ,çözdüklerinde ise polise beraber anlatacaklardı.
(İşler biraz karıştı ,bu doktor bir şeyler biliyor ve karıştırıyor;))
Zehra bir an düşündü neden ben böyle bir şey yapıyorum annem öldü benim diye ortalığı yıktı .
Doktorun konuşmasıyla kendine gelmişti.Sanki annesi bir yerden çıkıp gelecekmiş gibi hissediyordu.
Polisler hastaneye geldiğinde ,direk Zehra’nın yanına geldiler .İfade vermesi gerekiyordu oysa……
Zehra birden polise olayı anlatmaya başladı tek dediği kelime “ben bir şey bilmiyorum polis bey “ dedi.
“Karakolda ifadeni verirsiniz hanımefendi “diyen polis ,Zehrayı karakola götürdüler .Zehra karakoldan çıkar çıkmaz anneannesini aramış .Olayı ona da anlattı.
Ama elinden şu an hiç bir şey gelmiyordu …..
(1 yıl sonra )
Zehra uyanır uyanmaz anneannesinin yanına gitti .Anneanesiyle kahvaltı yapacaklardı .Ama hâlâ aklı o doktordaydı .
Anneannesiyle kahvaltı yaparken bir telefon çaldı .”Alo buyrun siz kimsiniz.”dedi .
“Merhaba Zehra beni hatırladın mı?” diye sordu .”Evet hatırladım Doktor Bey .dedi ve güldü.
“Hemşirelik için iş atamında bulunduğunuzu diyorlar doğru mu?acaba” diye sordu Doktor .
“Evet bundan 3 yıl önce annemin ölümünden sonra hemşirelik stajı okuyordum 2.yılımı doldurdum ama atanamadım siz neden sordunuz .” dedi Zehra
“Ben sana iş konusunda yardım ederim hem benim yardımcım olursun fena mı? Olur “ dedi .
“Anneannemle konuşup size haber vereceğim”deyip telefonu kapattı .
“Anneanne iş teklifi aldım ne diyorsun bu konuda torpilli gibi bir şey olacak hem sana destek çıkarım emekli maaşınla geçinemiyoruz “ dedi Zehra .
“Doğru diyorsun kızım çalış veya çalışma ben senin hep arkandayım güzel kızım” dedi anneannesi.
Zehra bir işi olacağı için mutluydu,sofradan kalkıp odasına doğru yol aldı …
….
Selam canlarım kısa kesmek zorunda kaldım diğer bölümleri umarım daha çok aksiyonlu yazmaya çalışacağım bir kaç bölüm annesiyle ilgili durumları okuyacaksınız
Şimdiden iyi günler diliyorum:)