2. Bölüm ~ Kapıların ardından ~

Kapıyı açtımda çok şaşırdım çünkü babamın ağızı yüzü kan içindeydi.
O dimdik bir adam nasıl bu hale gelmişti emine anne beni hemen kenara çekip babama yardım etti elini yüzünü tentürdiyot ile sildi.

Bana emine anne odaya geçmemi söyledi
Ben şaşkınlıklar içinde sadece
Odama geçtim hemen çünkü
Şok olmuştum

Acaba başımıza bişeymi gelicek bişeylermi olucak diye çok düşündüm
gece hiç odamdan çıkmadım
ufak sesler geldi ama
Yinede çıkmadım.

Niye onların yanına çıkmadımı hiç bilmiyorum ama istemedim kesindi.

İçeri çok karanlık olmuştu uyumam gerektini düşündüm yatama gittim
Sonunda uyudum ve hiç bir şey olmamış gibi
Güne başlamayı düşünüyodum.

Gözlerimi açtım odam da olduğumu farkettim dün gece neler oldunu bir kez daha düşündüm. Odamdan çıktım kapı sesizce açtım çok sesiz
Kimsenin beni duymasını istemiyordum babam beni görürse
Belki kıza bilirdi

Eminemi gördüm gece hiçbirşey olmamış gibi mutfakta kahvaltı hazırlıyodu bende hemen yanına gittim
Sesizce yanına gittim yanağına tüğ gibi öpücük bıraktım.

Ceyda :
"Eminem düngece noldu" .

Eminem bana döndü baktı.

Emine:
"hadi durma orda kahvaltıyı hazırlamama yardım et"

Ben hiç birşey demedim çünkü belki üzülüyodur oğlunu ohalde görmeye ama oda benim babam sonuçta bana bişeyler anlatması lağzım.

Neyse konuyu iğce deşmeye gerek yok vakti gelince bana anlatır.
Ya da ben kendim öğrenirim

Kahvaltıyı eminemle hazırladık ben masada oturmuş acaba içerden babam gelicekmi diye düşünürken o Evde yokmuş
Öyle dedi eminem ağzından'da cımbızla laf alıyoruz ya
Neyse enazında sabahları güne kavgasız başladık güzelce yemeğimizi yedik beraber.

Etrafı topladım
dışarı çıkmak için hazırlanıyordum.
Güzelce giyindim aynada bi kendime baktım nasıl olduğuma
makyajımda bitti öyle çok makyaj yapmadım abartı şeyleri sevmem.

Eminemide öptüm dışarıya çıktım 'oh be hayat var dışarda' dedim.

Bu gün okula gidicektim ben üniversite son sınıf öğrencisiyim üniversiteyi zar zor bitirdim babam gitmemi istemiyordu
güzel sanatlar mevzunu olucaktım rekli hayatı seviyorum.

Resimlerim de hiç renk bulamassın
Bu renkli sandınız hayatımda hiç renk bulamasınız.

Derse girdim
Herkes dersine başlamış çiziyolardı.

Öğretmen :
Ceyda konumuz renkli çizimler ve sen siyahtan
başka çizim yapmıyosun.

Biraz duymamazlıktan geldim ee her önüme gelene bana birşey diğene kulak verip laf söyleseydim günümün çoğu karakolda geçerdi

....

Çizimimi yaptım sonra oraya bırakıp
dersten çıktım biraz dolaştım

Okulumun kapüstü çok büyüktü ormanla çıkıyordu
Bende biraz yürüğüş yapim dedim ormana girdim
Biraz ilerledikten sonra
Ağıçların ardından gürültü geliyordu sesin geldi yöne gittim biyere saklanıp dinlemeye başladım.

'lan adamı dövüp sonra nasıl elinizden kaçırdınız beceriksizler'

Uzun iri bir adam dört kişiye bağırıp yumruk atıyordu.

Sadece onları dinliyodum umursamazca arkamı dönüp gidecekken ağca tül ceketim takıldı ve 'bi bu eksikti'
Yüksesle diğince bi adamlara baktım beni duyduklarını düşündüm ve
Zaten benim oldum yere bakıyorlarmış

Hemen arkama bakmadan koştum koşa bildim kadar koştum.

Biri benden çok hızlı koştunu hissetim omzuma bir anda biri çöktü ve oracıkta yere düştüm

Takım elbiseli adamlar'dan biri beni boynumdan tutup havaya kaldırdı
Nefesis kaldım biranda
Arkadan bir adam yanımıza doğru geliyordu uzun iri yarı sanki ben bunu görmüştüm gibi düşüncesine takıldın bir anda

Patronlarıymış gibi duran adam iğice yanıma yaklaştı ve boynumu sıkarak.

'sen bizimi dinliyordun, kim sin sen, bizi niye takip ediyosun'

Demeye başladı. Nefes almaktan zorlanıyor dum gözlerimden yaş geldi artık

Boynumu bir anda bıraktı yare yığıldım hızlı hızlı nefes almaya çalışıyordum.

Konuşamıyodum hem şoktaydım hemde nefesiz kaldığım için nefesimi düzene soktum

'sizi takip ettim felan yok buradan geçiyordum gürültülü bi ses duyunca'
Sustum

Adam iyce yanıma yaklaştı beni iki eliyle biranda ayağa kaldırdı çok güçlüydü sanki ben bi çantaymışım gibi tutuyla ayağ kaldırdı.

'yalan söylüyosun bizi takip etmeni kim söyledi'

Ormanın içinde bağrıyordu, gözlerime okadar odaklı bakıyorduki ben sadece halsizlikten gözlerine bile bakamıyodum çünkü yaşadım şeyler beni şoka uğratıyordu.

Elleri doynumda tenime değiyiyordu
'bana kimse birşey söylemedi anlıyosan ormanda dolaşırken ses duydum diyorum'

Okada sinirl başım dik bir şekilde durdumki ne kadar şansızda olsam herzaman başım dik tutmalıyım.

'Ormanın içindeyiz seni burda kimse duymaz kendini güçlü göstermeyi bırak ya doğru söyle ya da gerisini sen düşün'

Nefesi yüzüme çarpıyodu çok yakında yüzü yüzüme.
'doğruyu söylüyorum ormanda dolaşırken ses duydum otarafa doğru gittim sadece bu'

Biraz durdu bişeyler düşündü iğice yanıma yaklaştı Okadar yakındıki bana sadece gözlerime ve dudaklarıma bakıyordu.

'Tamam inandım ama sakın sakın bidaha beni dinlemeye çalışma bidaha karşılaşmayalım'

Lafından sonra gözlerime bakıp beni bıraktı iki siyah arabalar geldi binip gittiler.

Ben sanki bu adamla bir yerden karşılaşmışım gibi yüzü tanıdık geldi.
O kadar şoktaydım ki oldum yerde biraz durdum sakinleşip hiçbirşey olmamış gibi devam ettim
Durup dururken tehtit yedim ya.

Hemen okula gittim eşyalarımı aldım evin yolunu tutum..