1.Bölüm

“Ben çıkıyorum.”
“Nereye?”Diye sordu babam.
“Dışarı.”Diye cevap verdim.
“Tamam.Dikkat et.”
“Tamam.Bi isteğiniz var mı?”
“Yok.”
“Tamam.Baybay.”
“Baybay.”Dışarı çıkıyodum.Bi kafeye gidip kahve içecektim.Çıktım.Arabayla gidecektim.Biraz uzaktı orası.Gelmiştim,indim hemen valeye verdim arabayı.Bu kafeyi severdim.Buranın kahvesi güzeldi.İçeri girdim ve garsona boş masa olup olmadığını sordum.O da şu kenarda biyerde olduğunu söyledi.Teşekkür edip ilerledim.İlerlerken biri bana dan diye çarptı.Çarptı ama dan diye.
“Dikkat etsene ya.Uff.”
“Pardon kusura bakma.”Yüzüme bakıyordu.
“Yavaş olsan kusura bakıcam.”
“Yanlışlıkla olduysa ben ne halayım özür dilemekten başka?”
“Tövbe git işine kardeşim ya.”Diyip gittim.Bu ülkede bunlardan çoktu.
Masama geçtim.Ama gördüğüm manzara kötüydü.Yine o.O öküz.
“Tövbe tövbe şansıma tüküreyim.”Gerçekten de tüküreyim yani.Şansım ne kötü ya.
“Pardon bi Cappucino alabilirmiyim?”
“Tabii efendim.”Burda hep Cappucino içerdim.Güzel yapıyorlardı.”Ay şimdide canım makarna çekti.Pardon kahveden önce bi sizin meşhur makarnanızdan alabilirmiyim.”
“Tabii Hanfendi hemen geliyor.”Buranın garsonları iyi çalışıyordu.
Makarnaları çok meşurdu.Bu sosda ne var anlamamıştım hiç bir zaman.Ama çok severdim.Makarnam gelmişti.Bi çal aldım.
“Acaba bi tane daha alsammı ya.”Güzel de bi yedim.Sonra garson elinde bir makarnayla geldi.
“Buyrun?”
“Şu beyfendinin ikramıymış.”
Gösterdiği tarafa baktım.O adam.
“Sizlere bir özür olduğunu söyledi.”
“Bu makarnayı slırmısınız lütfen.Beyfendi kendi yesin.”
“Tamamdır.”
Garson gitti.Adamla birşey konuştu.Sonra halloldu herhalde.Tanımadığım insanların ikramını alacağım nerede görülmüş.Çakarım birtane.
Asam kendi bilecek kardeşim.One öyle.Her kadına yemek mi alınır.Sanki yemek istedik.Kahvem gelmişti.Bi güzel de onu içtim.Sonra makarnanın tadı damağımda kalmıştı.Bi makarna daha söyledim.Evet makarna severim.Hemde çok.Onu da yedim.Hesabı ödeyip kalktım.Gidiyoedum ki durduruldum.
“Halbuki özür maiyetinde ikramım olacaktı.”Dedi öküz adam.
“Özür özür dile me be.Ne ikramı.Git başkalarına ikram ver.”
“Özür mayetindeydi ama.”
“Bahane kardeşim.Git başımdan.”
“Nasıl özür dileyeyim o zaman.”
“Kardeşim.Sen kimsin.Kimsin sen ya?”
“Adnan Demir Çetin.”
“Tanıştığıma hiç memnun olmadım.”
“Ben tanışmadım ama.”
“Tanışamazsın.”
“Elbette.”
“Nesin be sen ya.Bi git.”
“Tabii gideceğim.”
“Nelerle uğraşıyorum ya.”Eve gidip yattım direk.Annemlee yemek yiyip yemiyeceğimi sordu.Ben se tabii yediğimi söyledim.Babama olayı anlatınca adam deliye döndü.Bi ara belki ünlüdür diye googleden araştırdı.Tabii yok.Adamı dövmek istiyordu.Haklı.Bende istiyorum.