Kaos

Arda'dan

Ben bu kadına manyak diyince kızıyordu ama harbi manyaktı ,deliydi,güzeldi,güçlüydü ve çok cesaretliydi ama şuan manyaklığı tutmuştu hışımla fırlattığı çantasını arabada unutmuştu çantayı vermek için içeri girdiğimde annemi gördüm Dicle'ye

"Sensin benim gelinim değil."

"Daha değil iki gün sonra ve evimde neden bağırıyorsunuz ahaliyi başımıza toplamak için mi Delal hanım ."

"Sen benimle nası böyle konuşursun vay başıma gelenler ahh ahh Nare niye kaçtın Sen o Şerwan'a. "diye annem kendini hırpalamaya başlamıştı."

"Delal hanım öncelikle sizinle kötü bir şekilde konuşmadım, sesimize yükseltmedim o yüzden bence kendinizi bu kadar hırpalamayın roldende olsa size zarar zaten yaşlı bir kadınsınız şimdi sizin tansiyonunuzda vardır kötü birşey olmasın ."

"Kız sen daha gelinim olmadan beni öbür dünyaya götüreceksin vışş hele şu giyinişe bak benim oğlum bir ağa onu yakışır mı böyle şeyler bizi ela.eme rezil edeceksin kuzulkurt. "

"Laflarınıza dikkat edin büyüğümsünüz diye saygımdan susuyorum ve giyinişim sizi hiç alakadar etmez ." dediğinde Dicle'nin nefesinin yavaş yavaş kesildiğini hissetmiştim

Annem Dicle'nin yanına gelip elini kaldırmıştı ki Caner annemin elini havada kavrayıp
"Sakin dokunma Dicle'ye."dedi.Anlamıyordum yakın koruması ona Dicle diyebiliyordu ama abisi ben diyemiyorduk.
Caner 'in sesi beni daldığım düşüncelerden kurtarmıştı Dicle'ye "Sen ilacını aldın mı?"
diye sorduğunda Dicle başını hayır anlamında salladı nefes alması daha da zorlanıyordu
Caner tanımadığım bir adama koş "İlacı getir." dedi adam koşa koşa gittj ve astım ilacı getirdi .Yani şimdi astım hastası mıydı.

Dicle'nin yere çöktüğünü ve "Anneme birşey yapmayın .Lütfen öldürmeyin onu."diye bağırdığını duydum astım hastalığı ile hiç alakası yoktu.Caner"in "Kriz geçiriyor."dediğini duydum "Çok strese gelemez kırmayın artık şu kızı kardeşimi daha fazla kırmayın Delal hanım lütfen gidin."derken bir yandanda Dicle'ye "Bak o pis adamlar yok ben varım bak kimse sana ve annene zarar vermiyor ağlama titreme lütfen böyle yapma."dediğinde
Caner'in gözünden bir damla yaş süzülmüştü.Dicle başını yerden kaldırdığında Caner ona sımsıkı sarıldığında ve elinden tutup kaldırdı,Dicle bana bir an baktı ve elimde ki çantayı yanına gidip verdim bana "Burada yaşananlar burada kalır."dedi ve gittiler.

Bende anneme dönüp "Anne geç arabaya sende Nare eve gidince konuşacaz Nare senin yüzünden başımıza gelmeyen kalmadı ve sen annemi buraya getirdin,bir daha benim yüzüme bile bakma."dedim ve Tomris'i araştırmaya başladım , Dicle'yi değil,çünkü o bir sırdı ve şu anlık öyle kalacaktı ne zaman ki xır kendini gösterinceye kadar.