1.Bölüm

Ölüm mü? Yaşam mı?

Kalbim acıyor.bazen daha fazla ve bazen daha fazla.
Hastayım çok hastayım 9 ay sonra ölüceğimi biliyorum ama onlar bildiğimi bilmiyor.
Gelelim onlara ölmemde parmakları olan kişilere.
Annem ve babam .Ben Anna Aria 19 yaşındayım.
Annem ve babam beni hep aralarındaki şiddetli kavgaların arasında büyütüler. ( yada ben büyüdüm.)
Ve dayanamadım, dayanamıyorum.Kalbimbile dayanamamış. Ben nasıl dayanıyım.
Herkesin ki gibi düzgün bi hayata sahip değilim.
Mesela doğum günlerim kutlanmaz karne günlerim önemsenmez mezuniyetim bile kimsenin umrunda olmazdı olmadıda. Ortaokulda hep karnem iyi gelirse belki beni severler diye derslerime çok çalışırdım.
Ama liseye geçtiğimde anladım ki sorun ders notlarım değil. 8.sınıfta sınıf birincisi olmuştum ama değil sınıf okul birincisi olsam hayla sevilmeyen bir çocuk olarak kalıcaktım.Ebebeyinlerim bir kere afferin kızım demediler. Babam bana uyurken bir kere hikaye okumadı. Yanaklarıma öpücükler kondurup iyi geceler demedi. Ya annem birkere bu akşam ne yemek istersin?,bir şeye ihtiyacın varmı?,iyimisin? Diye hiç sormadı.Her zaman içi istediğim her şeyi alabileceğim kadar para dolu kartlar vardı." Kartı al. ne istiyorsan git al."Oysaki benim istediğim şeyler para ile satın alınamayacak şeylerdi. Biraz aile ilgisi,huzur ve sesizlik .
Hiç bir zaman istenmeyen biri olmuşum.zaten buda kalp hastalığına yol açmış.babam ve annem üniversite dönemlerinde yaşadıkları aşktan dolayı dünyaya gelmişim annem hamileyken babam tarafından şiddet gördüğü için bu bende kalp hastalığına yol açmış.sevilmiyorum diye üzülmüyorum liseye geçtiğimde alışmaya çalıştım.19 yıldır sevilmeyen bir kızım buna alışmalıyım.yani anlıycanız kara kalemle yazılmış bir hayata sahibim.