Giriş

Hayat kirliydi, düşünceler ise yaralı. Hayaller yok olmuştu, umutlar ise yorgun. Her insanın geleceğe dair ufak da olsa bir beklentisi vardı ama onun yoktu.

Genç adam babasının çalışma odasında volta atıyordu hem de beynini zorluyordu. Kim onlara bu kadar kötü şey yapabilir di aklı almıyor. Kimdi ailesinin düşmanı? Genç adam Ali’nin bildiğine göre onların bir düşmanı yoktu, yani vardı ama babasını öldürecek kadar değildi.

Ali sinirden ve üzüntüden delirmek üzereydi. Sabah işe gitmek için kapıyı açınca kapının önünde babasının kanlar içindeki cansız bedenini görmek genç adamı mahvetmiştı.
Sonrasından hızla ambulansa aramış ve hastaneye gitmişlerdi kardeşi Araf ve arkadaşı Güneyle. Babasını ameliyata almışlardı ama maalesef kurtaramamışlardı. Ondan sonra da cenaze. Yani kısaca şu an akşam saatleriydi. Yemek yemeye bile hali yoktu. Öylece odada dolanıyordu.

Kapı çalınmadan açılınca sinirle gelen kişiye baktı. “Kapıyı çalsana lan” Gelen Güney di ama Güneyde olsa şu an Ali’nin siniri her kese yönelikti.

“Abi boş ver şimdi kapıyı. Kamera kayıtlarından bi’şey buldum” diye bilgisayarı masaya bıraktı ve tuşu basarak videoyu başlattı.

Saat sabah 4.38 bir kadın bahçeye geliyor. Etrafına bakınıyor sonra yine geldiği yere geri dönüyor. Sonra üç kişi olarak dönüyorlar. Birisi biraz önce gelen kadın, diğeri bir erkek, diğeri ise Ali’nin cansız babasının bedeni. İkisi babasını sürükleye sürükleye kapının önüne bırakıyorlar ve hiç bir şey olmamış gibi gidiyorlar.

Ali sinirden dişlerini sıkıyordu. “Ulan bunlar kim?” diye haykırdı.

“Abi sakin ol şu an adamlar bizim sokaktaki bütün kameraları inceliyorlar. Bi’şey bulursalar beni arayacaklar” Güney ilk defa arkadaşı Ali’yi bu kadar çıldırmış görüyordu.

“Siktiğimin adamları eğer bir şey bulamazsa seni bitiririm Güney!” Ali gerçekten şu an fena sinirli.

“Tamam abi, tamam” O an Güney’in telefonu çalmaya başladı. “Bi’şey buldunuz mu koçum?” Ali nefesini tutmuş Güney’den gelecek haberi bekliyordu. “Ne? Oğlum ne dediğinin farkında mısın sen?”

“Ne diyor Güney?” Ali hemen masadan kalkıp Güney’in dibinde bitti.

“Ne? Kadın mı? İyi de onun ne kızı var ne karısı?” Güney Ali’yi delirtmek ister gibiAli’ye açıklama yapmayıp sadece telefonda konuşuyordu. “Tamam siz yine de araştırmaya devam edin belki kızın kim olduğunu bulursunuz”

“Olm ne kızı? Ne olmuş söylesene?” Ali meraktan çıldırmak üzereydi.

“Abi bak anlatacam ama sakince dinle beni”

“Sikerim lan dökül çabuk”

“Tamam abi” Güney nasıl söze başlayacağını bilmiyordu. Şimdiden soğuk terler dökmeye başladı genç adam. “Kaan Aykar var ya”

“Evet var, Güney geveleme”

“Onun arabasıyla Alaz amcaya çarpmış bir kadın”

“Ne? Babamı bir kadın Kaan abim’in arabasıyla mı çarpmış?”

“Evet abi”

“Kadın kim?”

“Araştırıyoruz...”