KARA DELİK

Sinirden kıkırdadım. Artık deliriyor muydum yoksa normalim mi bu olmuştu bilmiyorum. Son zamanlarda yaşadıklarım aklıma gelince yavaş yavaş somurtarak söylenmeye başladım. "Güya cevap bulacaktım. Kendi hakkımdaki soru işaretlerinden kurtulacaktım. O kadar yol geldim. Ama herşey çok basitmiş. O gördüğüm şeyleri kendime ben çekiyormuşum ve gökyüzündeki de benim gibilerin gördüğü bir gezegenmiş. Bütün bu yaşadıklarım... şu kadarcık şey için miydi?" Kaşlarımı çattım. Fena halde sinirim bozulmuştu. Palyaço hem şaşırmış hem de tereddütlü gözlerle bana döndü. Ben de şaşkın gözlerle ona baktım. Gözleri beni korkutmuştu. Söyleldiğim şeyde ne vardı da bu kadar dehşetle bakıyordu bana? "Her şey daha yeni başlıyor Kara."