KAPISI OLMAYAN ODA

4. Bölüm — Duvarın İçindeki Kapı

Anahtar kendi kendine dönmeye devam etti.
Avery'nin avucunda değildi artık.
Sanki görünmez bir el, anahtarı havada tutuyordu.

Tık.

Duvarın içinden bir ses geldi.
Harper geri çekildi.

“Bunu görüyor musunuz?”

Liam cevap vermedi.

Çünkü duvardaki çizgi artık bir kapıya dönüşmüştü.
Kapı kolu yavaşça ortaya çıktı.

Ethan fısıldadı:

“Bu duvarın arkasında ne var?”

Avery başını salladı.

“Bilmiyorum.”

Tam o sırada anahtar yere düştü.

Çın.

Dördü de anahtara baktı.
Sonra...

Kapı kolu aşağı indi.
Kimse dokunmamıştı.
Kapı bir santim aralandı.

İçeriden buz gibi bir hava geldi.
Harper'ın saçları hafifçe hareket etti.

“Kapıyı kapatın.”

Liam kapıya doğru ilerledi.
Ama Avery kolunu tuttu.

“Hayır.”

“Neden?”

Avery kapının arasındaki karanlığa baktı.

“Çünkü bizi buraya getiren şey bu.”

Liam ona baktı.

“Belki de çıkışımızdır.”

Avery cevap vermedi.

Çünkü kapının arkasından bir ses gelmişti.
Çok tanıdık bir ses.

Harper'ın sesi.

“Lütfen...”

Harper'ın yüzü bembeyaz oldu.

“Ben hiçbir şey söylemedim.”

Ses tekrar geldi.

Bu kez daha yakından.

“Lütfen beni çıkarın...”

Harper'ın gözleri doldu.

“Bu benim sesim.”

Ethan kapıya yaklaştı.

“Bizi kandırmaya çalışıyor.”

Avery onu durdurdu.

“Bekle.”

Kapının arkasından bu kez Liam'ın sesi geldi.

“Avery, kaç.”

Liam olduğu yerde dondu.

“Ben söylemedim.”

Sonra Ethan'ın sesi:

“Bana güvenme.”

Ethan'ın yüzündeki ifade değişti.
Dört arkadaş birbirine baktı.
Kapının ardındaki şey onların seslerini kullanıyordu.
Avery yavaşça eğildi ve kapının altındaki boşluğa baktı.
Hiçbir şey göremedi.

Sonra...

İki göz açıldı.

Avery çığlık atarak geriye düştü.
Kapı bir anda tamamen açıldı.
İçerisi bomboştu.
Sadece karşı duvarda bir yazı vardı.
Kırmızıya benzeyen koyu bir sıvıyla yazılmıştı:

“BİRİNİZ DAHA ÖNCE BURAYA GELDİ.”

Harper yazıya baktı.

“Ne demek bu?”

Avery cevap veremedi.

Çünkü Ethan kapının eşiğinde durmuştu.
Yüzü değişmişti.
Sanki yazıyı daha önce görmüş gibiydi.

Avery ona döndü.

“Ethan?”

Ethan yavaşça başını kaldırdı.

“Ben...”

Bir süre sustu.

Sonra fısıldadı:

“Bu odayı daha önce gördüm.”

Kimse konuşamadı.

Liam bir adım yaklaştı.

“Ne zaman?”

Ethan'ın gözleri karanlık kapının içine takıldı.

“Hatırlamıyorum.”

Tam o anda odanın içinden bir çocuk sesi duyuldu.

“Ethan...”

Ethan'ın yüzündeki bütün renk çekildi.

Ses tekrar fısıldadı:

“Beni neden burada bıraktın?”