Bölüm 1 ~İlk tanışma~

Merhaba ben Çağla tanecik bordo bereli asker bir kızım tahinimin çıkmasıyla ankaraya geldim buradan savaşlara gideceğim tekrardan buraya alışmak zor olucak gibi duruyordu belki kolaydı belli olmaz sonuçta bu bir Hayat komutanının yanına gittim Ömer tektaş ilk onla tanışmam gerekiyordu sonuçta komutanımdı yanına gittim
-merhaba komutanım ben Çağla tanecik buraya tahminim çıktı duymuşsundur dedim
Komutanım Ömer tektaş
-merhaba böyle biri olduğunu düşünmemiştim iyi yapmışsın gelmekle ama şimdi gide bilirsin dedi
Bozulmuştum daha Sevecen biri zannediyordumda öyle biri değilmiş daha çok kibirli kaba birisiydi sonra yürümeye başladım kız ve erkeklerin kalacağı ayrı apartman gibi yerler vardı oraya gittim benim no'ğum 785 ti odaya girdim dört kız vardı isimleri hilal büşra azra ve duygu selam diyerek girdim hepsi Sevecen duruyorlardı hilal hemen -aleykümselam bacım dedi
Büşra
-ya hemen bacım mı denir kıza ya Bi dur be buna görede herkes bacı anasını ya Hı bu arada hoşgeldin bizim deliler odasına dedi
Gülmeye başladım diğerlerinde gülmeye başladı
Azra ve duygu hoşgeldin dedi
Ardından duygu
-bakın benim yerime Çağla geldi üzülmeye gerek yok dedi
Bu arada lafın arasında isimlerimizi söyledik
Ben nasıl yani duygu neden böyle dedim
-benim tahminim çıktı arkadaşlarda buna üzülüyor o sırada büşranın gözünden bir damla yaş düştü o sırada kapı çaldı komutanmış meğersem hepimiz ayağa kalktık Ömer komutan duygu hazırlan uçak daha erken gelecekmiş erken gitsen iyi olur dedi duygu tamam komutanım dedi sonra komutan hazırlanın antreman yapacağız giyin kıyafetleri gelin alana dedi hepimiz hazırlandık duyguyla vedalaştık iyi kızdı aslında bence duygu gitti bizde hazırlanmıştı aşağıya indik Ömer komutan bizi ve erkekleri sıraya aldı
-ilk koşuya başlıyorsunuz Çağla harici diğer kızlar 100 tur koşuyorsunuz erkekler sizde 150 Çağla sen 200 tur koşuyorsun
-Ama komutanım çok fazla bu
-Aması maması yok 200 tur dedim
-Komutanım ya
-bak artıyor 250 mi olsun
-tamam komutanım
-Haydi herkes başlasın
Dedi komutan denen o şahıs ya 200 ne ya atletmiyim ben Allah Allah ya neyse aradan bayağı zaman geçti herkes bitirmişti benimde son 10 turum kalmıştı kanter içinde kalmıştım aradan 14 15 dakika sonra bitirmiştim komutan herkesi çağırdı
-şınav çekiceksiniz kızlar siz 100 erkekler siz 150 Çağla sende 150
-ama komutanım yapmayın
-ne yapmayacağım pardonda yeni gelmişsin bende sana hoşgeldin hediyesi veriyorum bundan daha iyi hediye yok hahah
Diyerek güldü sinirim bozuluyordu
Ve başladık zar zor bitirdim ölüyordum komutan herkesin bitirdiğini görünceçağla harici herkes son bir 5 tur koşu yapsın gitsinler dedi acaba beni niye burada bırakmıştı ki kesin birşey vardı ama neydi bilemiyorum Ömer komutan Çağla 150 mekik başla dedi artık hiç bişey demeyecektim çünkü sinirlenmiştim bu kadar acımasız nasıl olunur anlamıyordum ya ben duygusuzum yada fazla duyguluyum anlayamıyordum aradan 15 dakika geçti Ömer komutan bu sefer bana fake attı ve dediği şey 200 mekik dedi ya sinirim bozuldu ve birde çok uzun yapıyorsun dakikan olucak o dakikayı geçersen bir ceza geliyor süren 2 dakika çeke bildiğin kadar dedi ama ben biliyordum 200 mekik yapamazdım neden bukadar acımasızdı ki neyse aradan 2 dakika geçti ben anca 195 yaptım ve Ömer komutanın bana dediği şey şuydu yarın saat kaçta kalkarsan kalk şimdi odana git dedi odama gittim herkesle selamlaştım ve konuşmaya başladım
"Komutanımız hayatında büyük birşeymi yaşadı" diye sormamla herkes başını eydi
Ve Büşra anlatmaya başladı
-Aslında Ömer komutan bir şehit çocuğu annesi babası abisi dayısı yengesi teyzesi dedisi askerdi yani herkes burada tanışmış ama zamanla savaşa çıktıklarında hepsi vefat etti ardından bu yerde bir abisi varmış ve tek arkadaşı o sayılırmış kimse onu sevmediği için kimseyle konuşmaz ış içine kapanık mış aradan zaman geçmiş bir oğlanla karşılaşmış işte oda Osman komutan en yakın arkadaşı oymuş yani kardeş gibilermiş aradan zaman geçmiş ve abisini düşmanlar kaçırmış Ömer komutanın abisi çok iyi bir asker miş onun olduğu her savaş kazanılır ış aynı Atatürk gibi akıllıca planlarıyla ünlüymüş neyse işte ömer komutanın abisini kaçırıp öldürmüşler ardından ise sadece Osman komutan ve ömer komutan tek başına büyümüşler ve şuan Osman komutanın bir hastalığı varmış ölümcül değilmiş ama çok ileri gidilirse kalp krizine kadar gidermiş
-Oo bayağı kötüymüş ya vallaha ben Ömer komutanın yaşadığını yaşasaydım şuan hayatta olurmuydum bilemiyorum
-yani Ömer komutan acımasız değil daha çok herkesi mutlu etmeye çalışıyor arada annesi babası olmayan çocukların yanına gidermiş onlarla gün boyunca eğlenirmiş yani öyle
-hmm bu çok kötü işte neyse uyuyalım saat 01.26 yarın kalkıcaz Hadi
-tamam
Dedi Büşra
Herkes hepbir ağızdan iyi geceler dedi ve uyuduk ama ben çok uyumadım sabah saat 5e doğru uyudum hep düşündüm ve Bi uyanmama saat 15.37 hemen hazırlanıp aşağıya indim ve ömer komutan bana sert sert bakarken konuşmaya başladı ve o an ecelimin geldiğini hissetmiştim.