1. Bölüm

karadenizin yemyeşil dağları sıcacık güneşi ve o huzur dolu sesi bide.. gönlümün efendisi baran karahan.... 3 yıl önce askere gitmişti ve hala dönmedi ama sık sık bana haber yollardı ve hep bu tarihi söylerdi 05/02/2028 bu tarihte gelicem derdi. birde beni gelini gibi gören iklim teyze vardı. iklim teyze baranın annesiydi bana hep gelinim diye hitap ederdi ve bugün günlerden 5 şubat 2028 baranın geleceği gün bunu hatırlar hatırlamaz yatağımdan fırladım bugün için hazırladığım kıyafetlerimi giydim. yavaş adımlarla odamdan çıkıp bahçeye gittim. Çok heyecanlıydım sonunda onu göre bilicektim.Biraz zaman sonra bahçenin kapısı açıldı ve tabiki gelen barandı. koşarak barana sarıldım oda bana sımsıkı sarılmıştı ondan ayrılıp şöyle dedim
-ula nerdesin sen 3 yıldır ne kadar özledim seni. dedim.
baran alaycı bir sesle
-askerdeydim küçük hanım
-sensin küçük
tam o sırada bahçeye abim girdi baranı görünce yüzündeki sertlik bi anda kayboldu baran'ın yanına gelerek şöyle dedi
-hoşheldin kardeşim bayadır görüşmüyorduk. dedi
daha sonra içeri geçtiler ve konuşmaya başladılar tam o sırada telefonuma bir bildirim geldi herkes bana döndü ve baranda.... elime telefonu aldım ve grup mesajı olduğunu farkettim bu grup biz küçükken kurulmuştu ve baranda vardı mesajda şöyle yazıyordu
-baranın gelişinii kutlamicakmıyız yaa 3 yıldır ayrıyız
bu mesajı görünce barana seslendim
-baran abicim(ona abicim demekten nefret ediyordum)senin gelişini kutlamak istiyorlar
baran bana bakarak
-olur bücür
dedi. Utancımdan odama koştum çok heyecanlıydım odamda biraz kaldıktan sonra dışarı baktığımda akşam olmuştu yatağıma yattım. Yatakta sürekli dönüp duruyordum uyuyamıyordum en son elime kitabımı aldım. Sessizce balkona gittim. Kitabımı açıp okumaya başladım aslında kitap okumayı hiç sevmezdim sıkıldığımda okurum. Sayfalar ilerledikçe zamanda ilerliyordu. Neredeyse saat 4 olmuştu. Biliyorum çok uzun bir süre ama sıkıntıdandı hepsi zaten yarın baranın gelişini kutlayacaktık. Biraz sonra sesler duymaya başladım. Sanki biri geliyomuş gibiydi. Ahh doğru unutmuşum baran çok erken uyanıyor. Saklanıcak delik arıyodum vee tabikide baran geldi. Utancimdan kıpkırmızı olmuştum yer yarılsa içine girmeyi bile düşündüm
Baran yeni uyanmış gibi durmuyordu sanki hiç uyumamış gibiydi off ne diyorum ben iyice kafayı yedim.

-Bu saatte burda napıyosun alya?

-Uyku tutmadı bende kitap okuyordum. Nolduki?

- Bu saatte kalkıp kim kitap okur? hemde sen!

offf ne dicektim ben bu çocuğa allahım yardım et

-Sıkılınca okuyorum normalde okumam.

-Öyle olsun cimcime.

-Öyle zaten.
Merhaba ben baran 29 yaşindayim babam yok ama annem var babam ben küçükken vefat etmiş. 3 Yıl askere gitmiştim birde alya var tabikide ona karşı boş değilim. Hatta direk aşığım ama o beni abisi olarak görürken karşısına çıkıp ben senden hoşlanıyorum diyemem. Çocukluktan beri birlikteyiz. Neyse biz konumuza dönelim. Alyanın o saatte kitap okuyor olması beni şaşırttı kendi isteğiyle okuması daha çok şaşırttı. Yani alyayı az çok tanıyosam belliki bişey olmuştur yani gece 4 de kalkıp insan anca su içer geri uyur bu kitap okuyor. Biraz garip geldi doğrusu. Sabah olunca zaten bahçe bahçe deydim. Akşam alyanın yüzü kızarmıştı herhalde sıcaktandı. Telefonuma bir bildirim geldi bu saatte ya emirdir ya doruktur kim olcak başka. Baktığımda onun doruk olduğunu gördüm yani dedim size başka kim olcak.

-Noldu doruk?

-Abi çabuk bizim eve gel!

-Doruk noldu söylesene

-Abi gel işte karıştırma orasını bide alyayıda al gel

-Tamam kapat geliyorum.

Neden alyayı al gel dediki? telefonumdan tarihe bakınca 7 Şubat allah allah dedim kendi kendime bugün özel bir günmü acaba neyse. Alyanın odasına doğru gidiyordum kapıyı çalacakken alya odadan çıktı.
Burun buruna gelmiştik off napıyorum ben söylene söylene çekildim.
Alya bana çok garip bakıyordu sanki çekilme der gibiydi...
Odamda oturuyordum çok sıkılmıştım. Baranla uğraşmak istiyordum yani nolucak
birazcık eğlenmekten zarar gelmez. Odadan fırlicaktım kapıyı açar açmaz baranla burunaydık. Utancımdan kıpkırmızı olmuştum. Baranın hiç çekilmeyeceğini sandım. Keşke çekilmeseydi ahh ne diyorum ben iyice yedim kafayı. Baran bana bakarak

-doruk bizi çağırdı gidelim. dedi

allah allah çağırmasımı tutmuş kesin birşeyler çeviriyordur.

-olur gidelim

odama gidip üstümü değiştirdim rahat şeyler giymiştim

Rujumu sürü odadan çıktım. Baran beni süzüyordu.

-Hadi gidelim cimcime

-tamammm gidelim

çocuklaşmayı çok seviyorumm neden bilmiyorum ama çok eğlenceli geliyorr.
Hala doruğun neden çağırdığını düşünüyordum ahh doğru aklımdan çıkmış bugün baranın gelişini kutlicaktık. Evden çıkmışdık gidiyorduk zaten yakındı. Etrafta hiç insan yoktu biraz tuhafıma gitmişti yani neredeyse bizden başka kimse yoktu. Neyse nerdeyse varmıştık güneş tebede ahh salak kafam bu sıcakta ceket mi giyilir çıkartamazdımda altımda doğru düzgün bişey yoktu. Her neyse ev soğuktu zaten kendi kendime konuşurken geldiğimizi baranın seslenmesiyle farkettim. Kapıda Gözde vardı. Doruğun evinde o ne alaka neyse çok düşündüm bugün. Yavaş adımlarla içeri girdik doruk telefonla ilgileniyordu kafasın çevirince bizi farketti

-Hoşgeldiniz geldiğinizi farketmedim

Sinirle şöyle dedim

-Başını telefondan kaldırırsan görürsün!

Moreli bozuk gibi duruyodu biraz çok oldum galiba off birilerini kırmayı hiç sevmem

-Seni kırdıysam özür dilerim

Off sürekli neden özür diliyorum iyi niyetimde nefret ediyorum.

759 KELİMEMİİİİ OHAAAA REKORUMM NERDEYSEEE YENİİ BÖLÜMMM BİRAZDANN GELİYORRRRRRRR💞💞💞