1. bölüm · Kalpte kalan
1. Bölüm
Annemin her sabah ki sesiyle uyanmıştım.
"Defne kalk kızım, sabah oldu okula geç kalacaksın," annem yine okula geç kalacağımı düşünüyordu ama ben herzamanki gibi okula tam zamanında yetişen bir kızdım.
"Tamam anne kalkıyorum," mızmızlanarak yataktan yavaş hareketlerle doğruldum.
Okuldan nefret ediyordum. Hem okulumdan hem sınıfımdan.
Hızlıca hazırlanarak evden kahvaltı yapmadan çıkmıştım. Genelde sabah erken evdeyken kahvaltı yapmayı sevmiyordum.
Sınıfa girdiğimde yine kızların gözü benim üzerimde geziniyordu.
Kızlar kendi aralarında sessizce benim hakkımda konuşuyorlardı.
"Ay kanka Defneye baksana paçoz," ve ardından kızlarda gülüşme sesleri yükselmeye başlamıştı.
Saçlarını yolmamak için kendimi zor tutuyordum. Her sabah yine sinirimi bozuyorlardı. Oflayarak sırama oturdum ve çantamı kenara astım.
Tuana o sıra elini sıramın üzerine koydu ve yeşil gözlerini benim siyah gözlerime dikti.
"Naber?"
"Bu seni ilgilendirmez," o sıra hâlâ Tuanadan bakışlarımı ayırmamıştım.
"Ay sanada birşey sorulmuyor," demişti ve göz devirmişti.
Gıcık.
"Herneyse akşam 11 buçuk gibi sosyal tesise gelmen lazım itiraz istemiyorum Defnecim," dedi ve alaycı bir gülüş vardı yüzünde ardından ise göz kırpıp gitmişti.
Gerizekalı pislik.
Akşam olmuştu ve attığı konuma gidiyordum.Giderken bir şey farkettim konuma yaklaşırken yer dahada tenhalaşmaya başlıyordu ,ürkmeye başlamıştım.Konuma geldiğimde"Tuanaaa"diye bağırdım ve 5 dk sonra karşımda bambaşka biri vardı" bu Tuana mıydı?"ama sanki biraz andırıyor gibiydi derken konuşmaya başladı"ne oldu karşında böyle birisini ilk defa mı görüyorsun şekerimm."Tuana şımarık sesiyle."hayır sen çok farklı birisi olmuşsun"tedirgin bir ses ile."hayır tatlım bu hep benim tabii sen bu konuyu bilmiyosun ama merak etme bugün birazdan öğreneceksin"
"Ne öğrencem ben be" özgüveni topluyup.
"Bakalım buraya girdiğinde böyle konuşabilecek misin?".Merakımı yenemedim ve "burası nere beni nereye girdireceksiniz"yutkunarak söyleyerek."merak etme şekerim biz eğleneceğiz ama senin için pek söylemiyorum maaleseff". Dahada meraklanıyordum"hadi gel bakalım girelim şekerr"dedi Tuana. Artık içeri girdiğimde pek anlayamamıştım ama Tuananın arkadaşlarını gördüm ve o zaman anladım ne yapacaklarını azda olsa anlamıştım.İçimden "olamaz" diye bir ses girdi."hadi ayakta mı bekliceksin gel yanımıza otur güzelimm" ağır bir şekilde ve alaycı bir yüz takılarak söylemişti. "Kızlarda çok farklıydı siyah ruj,siyah far...çok farklı insan gibilerdi". Neyse ben ne yapıyım yaa boşver." Eee kızlar sizinle güzel bir oyun oynıyacağız." Bunu bana bakarak suratı acıyarak bir tipte söylemişti. Korkmaya başlamıştım
"Ne oynayacaktık ki?
"Eee hadi başlayalım kalkında heh şimdi ilk önce Defne sen bizim ortamıza geçiceksin tamam mı şekerrr?"
"Niye ben ilk önce ortanıza geliyorum" özgüvenli sesim ile söylemiştim".
"Şekerim misafirler öncelik verilmesi lazım değil mi?"
Bende pes edip ortalarına geçtim ve beklemeye başladım ne yapacaklarını bilmediğim için kızlara bakıyordum ara sıra göz göze geliyordum. Aniden vurmaya yumruklamaya başladılar. Ben şok olmuştum ve şoktan 5 dk sonra kendime geldim.
Kendimi korumaya çalıştım."Durunn ne yapıyorsun bana niye vuruyorsun." Acı çekerek söyledim."Ne oldu çok mu acıyo hıh benim Arda 'yı sevmek ve yaklaşmak sana uyar mı ha derslerde hep sana bakıyor söyle bana." Sinirden bağırarak söylemişti. "Ne hayır ben senin Arda'yı sevmedim ve yaklaşmadım sen ne saçmalıyorsun" gidip gelen sesim ile söylemiştim ."
"Tabiii ben saçmalıyorum benimle dalga geçme sakın hadi kızlar daha sert vuruyoruz."
"Ben sen ile dalga geçmiyorum doğruyu söylüyorum" sesim bağırmakatan dolayı kısılmıştı ve beni kızlar duymuyordu. Artık her tarafım morarmıştı. Dayanamamıştım ve yere düşüp bayıldım...
Ben neredeydim? Bakışlarımı etrafta gezdirirken hemen sol tarafta bir adam görmüştüm.
Odamda neden olduğunu merak edip "Sen kimsin?" diye sordum bakışlarım adamın üzerinde gezinirken.
Adam soruyu ona sorduğumu anlaması uzun sürmüştü. Dalmıştı belli ki.
"Yoldan geçiyordum, seni baygın halde görünce hastaneye getirdim." diye açıklama yapmıştı ardından eklemişti. "Bir yerin ağrıyor mu? İyi misin?" bakışlarını doğrudan bana çevirmişti.
Onun sorusuna cevap vermemiştim aksine onu izliyordum. 1.78 boylarında belki, hafif çekik gözleri olan, dağınık önünde dağılmış kahverengi saçları vardı.
"Soruma cevap vermedin? İyi değil misin yoksa?"
"İyiyim," diye tekdüze yanıtladım onu.
"İsmin ne bu arada?"
"Defne, senin?"
"İsmin güzelmiş, Atlas ben."
"Teşekkür ederim seninde ismin güzelmiş"gülümseyerek.
"Şey Defne sana soru sorabilir miyim?"yüz ifadesi kaygılı gözüküyordu.
"Tabiki sorabilirsin sor bakalım" sorusunu merakla bekliyordum.
"Defne orda neden baygın bir şekilde yatıyordun seni birisi dövdümü yoksa zarar mı verdi?"bakışları beni inceliyordu.
Bir süre sessiz kaldıktan sonra;
"Şey ben bunu söyleyemem hem niye sordun sen ne yapıcaksın ki" meraklı bir şekilde.
"Hayır bir şey yapmıyacağım sadece merakımdan sordum bir daha sormam" net bir şekilde.
"O zaman seni rahatsız etmiyeyim ben yavaştan çıkayım dışarı."
"Şey bana telefon numaranını verir misin iyiliğin karşılığında sana yemek ısmarlayacağım."
"Peki o zaman söyleyeyim 0546 *** ** ** seninkini de ben alayım söyler misin?"
" Tamam 0547 *** ** ** o zaman ben yavaşca çıkayım kendine dikkat et görüşürüz."
"Görüşürüz sende dikkat et kendine"sevecen bir şekilde söyledim.
Atlas çıktıktan sonra düşünmeye başlamıştım acaba ordan neden geçiyordu yoksa oda mı zorbaydı? Kendime bunu sormuştum. Ama şuda vardı iyiki beni bulmuştu yoksa canımdan olabililirdim. Bilmiyodum. Neyse hiç derdim yokmuş gibi bide bunu düşün Defne. Ayrıca ben Arda'yı sevmiyordum,demekki o beni seviyormuş. Hiç farketmemiştim. Zaten ben neyi farkederimki bunu farkedeyim. Herşey benim için çok karmaşık geliyordu. Neyse artık kafamı dinlendirmeliydim çünkü biraz da olsa dinlenmemde lazımdı.10 dk geçmeden annem aramaya başlamıştı.
"Alo anne ne oldu,niye aradın?"
"Kızım hastanedeymişsin neyin var."
"Anne fazla bir şeyim yok ayrıca bu kadar endişlenme."
"Tabi böyle söylemek kolay şimdi ben yanına geliyorum.(20-25 dk sonra)
"Kızım ben geldim sana ne oldu. Sana bunu kim yaptı!"
"Hayır anne bunu bana kimse yapmadı bisiklet sürerken yere düştüm sonra böyle oldu işte."
"Peki bu sever senin dediğin olsun bakalım,neyse doktora sordum çıkmamıza izin verdi hadi şimdi yavaş yavaş toparlanda çıkalım hastaneden."
"Tamam anne eşyalarımı alayımda çıkalım."(10 dk sonra)
Annemle arabaya yürüdük ve bindik eve varana kadar konuşmadık sanki annem fazla endişelenmemiş gibi gelmişti bana. Eve vardığımızda annem kapıyı açtı,bende direk odama geçtim. Odama girdim ve bir duş alıp üstümü giyindim. Uykum geldiği için yatağıma yattım. Sabah 7.00 olmuştu ama bu sefer annem bağırmıyordu. Yatağımdan kalkıp yüzümü yıkadıktan sonra mutfağa yürüdüm. İlk olarak annemi gördüm.
"Anne beni bugün uyandırmadın ne oldu."diye sordum.
"Kızım Defne istersen bugün gitmeyebilirsin."
"Yok anne bugün kendimi toparladım gidebilirim." Kendimden emin bir şekilde söyledim.
"Peki kızım sen bilirsin kahvaltı hazır."
"Tamam anne yedikten sonra kıyafetlerimi giyer çıkarım."
Annem tamam diye başını sallıyıp evden çıktı. Bende 30 dk sürmeden evden çıktım.
Acaba diyordum kızlar beni görünce ne diyecek nasıl suratları olacak diye düşünerek okulun kapısına vardım. İlk olarak hiç şaşırmadan Tuana ve kızları görmüştüm cesaretimi topladım kızların önündem yürüdüm beni görünce gözleri fal taşı gibi büyümüştü. Onaları bu suratla görünce fazla şaşırmadım ve dedimki;
"Ne oldu karşınıda uzaylı mı gördünüz yoksa hahaha"
"Kızlar bunu dövdüğümüz yetmedi galiba" bana bakış atarak.
"Bunlar fazla bana etki etmiyor ha diyorsanız orda ağladın evet çünki şoku atlamadım ve ağladım neyse görüşmek üzere kızlar ve tuanacık."şımarık bir tavırla söyledim. Kızlar yine fısıldaşıyorlardı çünkü sesleri hafiften geliyordu uzaklaştıkça fısıldaşmaları duyulmuyordu. Okula başlama zili başlamıştı istiklal marşını okuyup sınıflara dağıldık. Dersimiz fen bilimleri idi ve fen hocası gelmişti.
"Evet çocuklar bugün sınıfımıza yeni bir öğrenci geldi Atlascım gelebilirsin."
"Nee O hastanedeki Atlas mı"
Sınıfın içerisine geldiğinde ben....
(DEVAM EDECEK)
Arkadaşlar lütfen beğenin çok uğraşıyorum yorumlara yazın nasıl olmuş baya bir bölüm düşünüyorum takipte kalın)💞💞
