2. bölüm / 2
KALP KAPISI2.BÖLÜM
Bölümler 2Şu an: 2.BÖLÜM
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Tekrardan revirde uyandım.Etrafıma baktım ve yanımda o yoktu.
Kalkmaya çalıştım,yatmak bana yaramıyordu. Ayakkabımı giydim ve revirden dışarı çıktım. Okulun kapısında emre beni bekler gibi bana bakıyordu. Korktum. Onu görmemezlikden geldim ve yürümeye başladım O sanırım arkamdan geliyordu. Evin önüne geldim ve bağırış sesleri duydum. Onlar annem ve babamdı,kavga ediyorlardı. Kapıyı açtım ve içeri girdim. Annem bana bakarak ağlıyordu. Resmen içim paramparça oldu. Abim evde değildi,olsaydı beni korumak için beni başka odaya çekerdi. Babam içmişti kendinde değildi. Ben"BABA LÜFEN DUR!" diye bağırdım fakat nafile. Babam önüme hızlı ve kızgın adımlarla geldi. Korktum ve geri adım attım. Babam "KES LAN SESİNİ,SENİNLEDE GÖRÜŞÜCEZ SIRANI BEKLE!" Dedi. Beni tokat attı ve yana doğru fırlattı. Anahtar sesi duydum,abim gelmişti. Ağlayarak abime korkmuş gözlerle baktım. Abimde bana sarıldı ve "bekle beni burda hemen geliceğim sakın bir yere gitme tamam mı?" Dedi sakince başımı aşağı yukarı salladım. Abim kışar adımlarla annem ve babamın yanına gitti. Korkudan gözlerimi ve kulaklarımı kapattım. Abim ve babam içerde kavga ediyordu. Tek yapabildiğim şey ağlamaktı. On dakika boyunca ağlamaktan başka birşey yapamadım. Abim en sonunda yanıma gelmişti. Beni kolumdan tuttu ve kendine doğru çekip "benim evime gidicez tamam mı abicim,sakın korkma sakın" abimin gözlerine bakarak ağlamaya devam ettim,çünkü yapabilcek birşeyim yoktu. Abim beni yerden kaldırdı ve solgunluğumdan dolayı beni kucağına alıp arabasına bindirdi. Yürüyecek halim kalmamıştı gerçekden. Arabaya binince içimin rahatladığını hissettim. Abim nefes nefese yüzünü bana çevirdi ve "sakın üzülme abicim her zaman yanında olacağım" dedi ve anlımdan öpüp arabayı çalıştırdı. Abimin evine gidiyorduk. Arabada ağlamaktan gözlerimin kapandığını hatırlıyorum sadece. Gözlerimi açtığımda abimin yatağında yatıyordum. Gözlerimi açtığımda etrafıma baktım ve kimse yoktu. Ayağa kalktım ve kapıyı açıp dışarı çıkacakken,abim ile karşılaştık. Abimin elinde bir tepsi yemek vardı. "Abi ne oldu?" Dedim ve abimde "sana yemek getiriyordum,acıkmışsındır." Dedi. Bende kafamı aşağı yukarı salladım ve içeriye doğru yürümeye başladım. Tabikide abinde arkamdan elindeki tepsiyle geliyordu. İçeriye gelince sandalyeyi çektim ve oturdum. Abimde elindeki yemek tepsisini önüme koydu ve "ye yemeğini soğutucaksın hadii" dedi ve güldü o gülünce bende güldüm. Yemeğimi yemeğe başladım. Abimde önüme oturup beni izlemeye başladım. Daha sonra abime "bakma bana öyle yiyemiyorum." Dedikden sonra abim büyük bir kahkafa patlattı bende o gülüyor diye güldüm,ve dedimki "iyiki varsın abi sen olmasan ne yaparım ben." Dedim ve gülümsedim abimde benim saçımı okşayıp öptü. Bende abimin yanaklarını sıktım. Sonra birbirimize bakıp güldük ve ben yemek yemeğe devam ettim. Abimde o sırada telefonunu cebinden çıkartıp telefonla takılmaya başladı. Yemeğimi bitirip abime "eline sağlık canım abimm." Dedim ve sandalyeden kalkıp abime sarıldım. Abime "beni yarın okula kim götürecek?" Dedim ve abimde "ben tabikide,başka kimse bırakamaz." Dedi ve kafa sallayıp abimin odasına gittim ve telefonumla oynamaya başladım.
Telefonla oynarken uyuya kalmışım.. Sabah olduğunda beni abim uyandırdı.
2.bölümü okuduğunuz için sizlere çok teşekkür ediyorum.
Bölüm etkileşimi
