KUŞLUK VAKTİ

gönlüm sessiz hiçlik içinde
bomboş bir hiçlik
halbuki ne kadar acı
gecelerim sensiz ve
sessiz sabahlarım gürültülü ama sensiz

o kuşluk vaktinin sensizliği var üzerimde
o soğuk vaktin acımasızlığı var yüzümde
bilmem gecem gündüzüme nasıl karıştı
sessiz duvarlar arasında sensizlik yansıdı
duvarlarımı sensiz kuşluk vaktimi dahada sogutma.

BENCİLLİK KİME MAHSUS

bencillik kime mahsustur
hayatı yaşamış gibi büyüklenenler
peki hangisi yanmalı ateşler içinde
kimler fark etmeli bu durumu
büyüklenmek ne kadar etki bırakıcakki

hangi taraf savaşıcak
insanın bencil olması ne kadar acı
kendi seviyesini görmeden
başkasını yargılamak
ne kadar güzel olabilirki
cevabı olan devem eder
bu döngüye cevapsız sorular
cevapsız hayaller gibi