İÇİMDEKİ SES

Arkamı döndüğümde mecburen durdum kalbimi yerinden çıkacak gibi hissediyordum ince bir seske efendim dedim sesim istemsizce çıkmıştı o sırada Uraz yanıma geldi ve bana benim bir kız arkadaşım var sence ona ne almalıyım diye sordu o an içinde bir şeyler koptu sanki sanki tarif edemiyordum birden bana kal geldi cevap veremedim oda bunu fark etmiş olacak ki Elis iyi misin demişti cevap veremiyordum boğazım düğümlenmişti zorlukla konuştum bilmem takı ya da çiçek falan alabilirsin demiştim sesim o kadar masum sessiz mırıltı gibi çıkmıştı ki çünkü kendimi ağlamamak için gerçekten çok zor tutuyordum oda teşekkür ederim Elis çok sağol dedi bende rica ederim dedim mırıldanarak sonrada görüşürüz diyip kendi apartmanıma doğru yürümeye başladım gerçekten çok garip hissediyordum ağlamak istiyordum gerçi ne bekliyordum bilmiyorum gerçekten çok aptalım galiba bunları düşünürken gözlerim dolmuştu çok hızlı yürüyordum hatta o kadar hızlı yürüyordum ki önüme bile bakmıyordum işte o an yoluma ufak bir taş çıktı takıldım ve patt yere yapıştım sanırım ayağım burkulmuştu çok acımıyordu çünkü daha önce ayağımı burkmuş ve çatlatmıştım bunun acısı hafifti ama kalkamıyordum gerçi zaten bıraksalar yola uzanır gözümü kapatır yatardım ama böyle bir şey yapamadığım için çaresizce oturdum ve az önce yaşadığım şeyler ve ayağımdaki hafif acı sayesinde gözümden yaşlar süzülmeye başladı sonra Uraz beni görmüş ve kalkamadığımı fark ettiği için yanıma geldi ve ağladığı gördü bana iyi misin diye sordu sesi endişeli çıkıyordu ağladığım için sonra zorlukla iyiyim dedim ama buna kendim bile inanmamıştım Uraz çaresizce ne yapacağını düşünürken birden beni kucağına aldı daha apartmanıma zaten birkaç metre kalmıştı beni kucağında apartmana getirdi fakat çıkamıyacağımı bildiği için evimin önüne kadar beni taşıdı gerçekten kendimi hiç iyi hissetmiyordum aslında bana hastaneye gitmeyi teklif etmişti ama kabul etmemiştim oda o yüzden beni evime getirmişti uyumaya gerçekten çok ihtiyacım vardı o yüzden teşekkür etti Uraz'a ama sesim çok halsiz çıkmıştı oda rica ederim dedi ardından tam gidecekken iyi misin diye sordu bende iyiyim dedim tabii kendimde inanmamıştım buna oda inanmamış olacak ki emin misin dedi bende soğuk bıkkın ve yorgun bir sesle evet dedim oda en sonunda pes edip gitti ve tam gidecekken yine arkasını döndü ve birşeye ihtiyacın olursa söyle Elis dedi bende tamam diye mırıldanıp kapıyı kapattım ve sekerek salona geldim ayağım için Krem sürdüm ve bandaj yaptım ağrıyordu ama abartmaya gerek yoktu kırılmamıştı yani sonuçta annemler daha gelmemişlerdi kardeşiminde daha okulu vardı evde yalnızdım ve ağlamaya başladım Uraz'ın bana söyledikleri gerçekten kalbimde ufak bir sızı bırakmıştı ve o üzerimdeki yorgunlukla kendimi uykuya teslim ettim.