Nefretin ilk kıvılcımı

Lara, on yedi yaşında, kimseye boyun eğmeyen, gururlu ve inatçı bir kızdı. İnsanlara kolay kolay güvenmez, özellikle de kendisini küçümseyenlerden nefret ederdi. Hayatı boyunca tek bir kuralı olmuştu: Kimsenin kalbini kırmasına izin verme. Ta ki hayatına Demir Arslan girene kadar.
Demir, okulun en popüler, en soğukkanlı ve en kibirli çocuğuydu. Herkes onunla arkadaş olmak isterdi ama Demir kimseyi kendisine yaklaştırmazdı. İnsanların gözlerine baktığında bile sanki bütün sırlarını biliyormuş gibi hissettirirdi.
Lara ile Demir'in ilk karşılaşması okulun kütüphanesinde oldu. Lara, sınav için aradığı son kitabı raftan almaya çalışırken Demir de aynı kitaba uzandı. Lara kitabı kendisine çekti. Demir kaşlarını kaldırdı. Lara, onun kendisini küçümseyen bakışlarına aldırmadan kitabı çantasına koydu. Demir ise arkasından bakarken ilk kez birinin kendisine bu kadar rahat karşılık vermesine şaşırmıştı.
Ertesi hafta öğretmenleri büyük bir proje için öğrencileri eşleştirdi. Lara'nın adı okunduğunda sınıfta hafif bir uğultu yükseldi. Ardından Demir'in adı geldi. Lara'nın yüzündeki ifade bir anda değişti. Demir ise arkasına yaslanıp gülümsedi. Bu, Lara'nın başına gelebilecek en kötü şeydi.
İlk buluşmalarında Demir geç kaldı. İkinci buluşmalarında Lara'nın hazırladığı planı eleştirdi. Üçüncü buluşmalarında ise Lara, onun her şeyi kendi istediği gibi yapmaya çalışmasına dayanamadı. O gün okulun bahçesinde tartıştılar. Lara, Demir'in karşısında dimdik durdu ve onun kendisini yönetemeyeceğini söyledi. Demir ilk kez cevap vermekte zorlandı. Çünkü Lara'nın gözlerinde korku değil, kararlılık vardı.Bir cuma akşamı okulun düzenlediği etkinlikten sonra Lara, yağmurun altında otobüs durağında bekliyordu. Şemsiyesi yoktu ve otobüs gecikmişti. Yanında bir araba durdu. Cam açıldığında Demir'in yüzü göründü. Elinde bir şemsiye vardı. Lara önce şemsiyeye, sonra Demir'e baktı. Demir şemsiyeyi ona uzattı. Lara teşekkür etmek istemedi. Gururu buna izin vermiyordu. Fakat Demir'in yüzünde alaycı bir ifade yoktu. İlk kez gerçekten ciddi görünüyordu.
Lara şemsiyeyi aldı. Demir hiçbir şey söylemeden arabasını sürdü. Lara arkasından bakarken içinde daha önce hiç hissetmediği bir huzursuzluk oluştu. O gece kendisine tek bir soru sordu: Demir Arslan gerçekten sandığı kadar kötü biri miydi?