1.Cesaretin bedeli

Herkese selam ❤️
Yepyeni bir kurguyla karşınızdayım.
Tam bir yazlık bir kurgu, aynı zamanda okulu özleyenlerin seviceği bir kurgu olması dileğiyle iyi okumalar 🥰💖

"Güne açan çiçekler gibiyiz, yalann yalann."

"Öyle saf ki, sevgimiz, yalaaaaannn."

Kulağımın dibinde çalan alarm sesiyle, gözlerimi kırpışdırdım.

Kim alarm sesine, özellikle de sabahın köründe Melis fis-Yalan şarkısını koyar ki?

Tabiki Ben!

Başım gerçekten de çatlıyordu.

Hızla ayağa kalktım ve banyoya irelledim. Banyoda olan işlerimi halledip, tekrar odama döndüm.

Bir lise son sınıf öğrencisi olarak, özgür bir şekilde istediğimi giyinme hukukuna sahip değildim.

İlk ders beden olduğu için üzerime siyah eşofman takımımı geçirdim.

Çantamın içine ders kitaplarımı ve okul formamı yerleştirdim.

Tarakla sarı saçlarıma bir güzel şekil verdim ve çantamı alıp, odamdan çıktım.

"Günaydın annelerin birtanesi!" diye bağırdım mutfağın önünde ve koşarak, annemin yanağına öpücük kondurdum.

"Günaydın annecim." dedi ve yumurtaları pişirmeye devam etti.

Sofraya oturdum ve salatayla kahvaltıma başladım.

"Benim içi parayla dolu kumbaram nerde?" diye sorduğumda, babam mutfaktan içeriye adımını attı.

"Günaydın." dedi gülümseyerek ve masanın başına oturdu.

Babama doğru yaklaştım ve gözlerimi gözlerine diktim.

Babamın gözleri ise elinde tuttuğu gazetedeki haberlerde geziniyordu.

Ona doğru baktığımı gördüğünde bakışlarını bana çevirdi.

Elini cebine attığında sevinçle ağzıma peynir dilimi attım.

"Okulun ilk günü olduğu için kredi kartımı veriyorum ama akşam bana geri vericeksin tamam mı güzel kızım?" diye sordu babam elindeki kredi kartı bana uzatarak.

Hemen aldım ve sevinçle babama sarıldım. "Canım babam!" diye mırıldandığımda, bakışlarım hala masanın üzerinde duran kredi kartındaydı. Gözlerimin ışıldadığına eminim!

Ailecek kahvaltımızı yaptıktan sonra babam beni okula, annemi de işe bırakıyordu.

Annem bir hastanede hemşire olarak, çalışıyordu. Bu yüzden hep hastalandığımda, iki güne kalmaz beni iyileştiriyordu ama iyileştirme yöntemi iğnelere baş vurmak olunca tabiki hemen iyileşiyordum.

Babam ise bu semtte ünlü olan bir şirket bürosunda müdür olarak, çalışıyordu.

Okulun önüne geldiğimizde, arabadan indim. Onlara el salladım ve okulun bahçesine yürüdüm.

Okulun ilk günü olduğu için ilk önce müdür kısa bir konuşma yapıcak daha sonrasında istiklal marşını söyleyeceğiz ve içeri geçicektik.

Bu gün hava oldukça sıcaktı bu yüzden eşofmanın ceketini belime bağlamıştım. Omzumda düşmeye yüz tutan çantamı düzelttim ve bizim sınıfı bulmak için kalabalığa karıştım.

Sonunda sınıfımı bulduğumda, yanıma doğru koşan arkadaşım Aryaya, sevinçle sarıldım.

"Günaydın Miroş, çok özledim seni." dedi gülümseyerek. Bende gülümsedim. "Bende seni çok özledim balım."

"Gel, sıraya geçelim." dediğinde, başımı salladım ve sıraya dizildik.

Lisenin başından beri arkadaştık Aryayla, en yakın arkadaşımdı onu çok seviyordum.

Bakışlarımı etrafta gezinirken, sıraya doğru gelen Alpi gördüm.

Lisenin başından beri tanışıyorduk.

Akıllı bir çoçuktu ama zaman zaman delilikleri tutuyordu.

"Günaydın." dedi Alp bizi gördüğünde, "Günaydın sınıfımızın en motosiklet delisi." dedim ve ikimizde güldük.

Kendisi tam bir motosiklet hayranıydı hatta motosikleti bile vardı ama emniyeti olmadığı için süremiyordu.

Arya önümde olduğu için Alpi görmemişti. Benim güldüğümü gördüğünde, bana baktı ve Alple göz göze geldi. Benim boyum uzun olduğu için ve Aryanında boyu benden biraz kısa olduğu için dışarıya arkamda gizleniyormuş gibi bir izlenim veriyorduk.

"Selam." dedi Alp, Aryaya bakarak.

"Selam." dedi Arya düz bir sesle.

Uzaktan bakan biri kesinlikle onları yakıştıra bilirdi, aynı benim gibi.

Zaten bence Alpin arkadaşımdan hoşlandığı belli oluyordu hareketlerinden.

Ama tabi ki benim dışarıya sert, içi yumuşacık arkadaşım ona bir şans tanımıyordu. Yani bence o bunun farkında değildi. Alpi sadece sınıf arkadaşı olarak görüyordu. Müdürün konuşması bitmişti. Herkese güzel bir yıl dileyip, kürsüden ayrıldı.

İstiklal marşı okunduğunda, bütün sınıflar dahil okuduk ve sırayla içeriye geçtik.

İyi ki, A şubesiydik böylece sınıfımız ikinci kattaydı yoksa her gün merdivenleri inip, çıkmakla ayaklarıma kara sular inerdi.

Ve bütün ihtiyacım olan her şey birinci kattaydı. Kütüphane, kantin.

Sınıfa girdiğimde, sırama doğru irelledim ve çantamı sandalyeye bıraktım. İlk ders beden olduğu için bütün sınıf spor salonundaydı.

Yanlız bir kısım benim gibi çantalarını bırakmak için sınıftaydı.

Arya çantasından cüzdanını çıkarıp, yanıma geldi. "Kantine inelim mi?"
diye sorduğunda, onu onayladım, bende çantamdan para aldım ve sınıftan çıktık.

Kolidorda gezerek, kantine indiğimiz sırada B şubesinden arkadaşımız olan Nazlıyı gördük.Sarıldığımızda, nereye gittiğimizi sordu ve birlikte kantine indik.

Kantinden kahve aldıktan sonra Nazlıyla vedalaşıp, spor salonuna gidicektik ki, Nazlı bizi durdurdu.

"Kızlar sizin sınıf şuan boştur gidip, doğruluk ve cesaret oynayalım mı?" diye sorduğunda, hemen itiraz ettim.

"Kızım dersi ekemeyiz hem ilk günde-" sözümü tamamlamadan Nazlı sözümü kesti. "Ya zaten, bize de müzik dersi hadi ya lütfen hem şu E şubesinden kızlar var ya onları da çağırırım."

"Saçmalama geçen sene zaten onlarla kavga ettik." dedi Arya itiraz ederek.

Geçen sene sınıflar arası bilgi yarışmasında bizim sınıf kazandığı için itiraz edip, müdüre kopya çektiğimizi söylemişti. Bu yüzden onlarla kavga etmiştik çünkü sandığının aksine onlar kopya çekmiş, suçu bize atmaya çalışmışlardı.

Neyse ki, müdür olayın aslını kameralardan izlemiş ve onları bir haftalığına okuldan uzaklaştırmıştı.

Şimdi yine onlarla bir araya gelmeyi hiç istemiyordum.

"Hadi ama kızlar, geçmiş geçmişte kaldı." dediğinde, başımı iki yana salladım.

Spor salonuna doğru baktığımda, koridorun başından gelen Ceylin ve Merveyi gördüm.Bakışlarımı Nazlıya doğru çevirdim.

"Nazlı bence artık bu kadar yeterli biz gidelim." dedi Arya.

Gidiceğimiz sırada Ceylin önümüzde durarak, bizi durdurdu.

"Ne o korkudan şimdi de kaçıyormusunuz?" diye sordu gülerek.

Arya sinirle güldü ve ona bir bakış attı.

"Hatırladığım kadarıyla en son siz kaçıyordunuz korkudan." dediğinde, zaferle gülümsedim.

"Madem bu kadar özgüvenli konuşuyorsunuz o zaman hünerlerinizi burdada görelim." dedi Merve sinir bozucu bir şekilde.

Gözlerimi devirdim ona doğru.

"Tamam o zaman." dediğimde, Arya şaşırsa da göz kırptım. Bakalım ne işler çeviriyordu bunlar. Birlikte ikinci kata çıktık.

Aryaya doğru kısık bir sesle mırıldandım. "Arya, Alpe mesaj atsana, yok yazılmamızı engellesin." dediğimde, bana doğru 'sen niye yazmıyorsun' bakışı attı.

"Benim şarjım az." diye yalan söyledim.

Başını salladı ve telefonunu çıkardı.

Arya: Alp senden rica etsem, yok yazılmamızı engelliye bilirmisin?

Anında çevrimiçi olmuştu.

Alp: Derse neden girmiyorsunuz?

Arya: İşimiz var.

Alp: Ne işi?

Alp: Bir şey mi oldu?

Arya: Önemli bir şey yok.

Arya: Sen sadece ders de yok sayılmamızı engelle.

Arya: Birazdan gelicez.

Alp: Tamam, teneffüste konuşucaz.

Arya sohbetten çıktığında, sınıfa gelmiştik.

Sıraya oturduğumuzda Ben, Arya yan yana, Ceylinle Merve önümüzde, Nazlı da, sandalye getirip, yanımızda oturmuştu.

Nazlı elindeki su dolu şişeyi sıranın ortasına koydu.

Çevirdiğinde, Benle Ceyline gelmişti.

Şişenin kapağı Ceyline geldiği için o soruyordu. "Doğruluk mu, Cesaret mi?"

Hiç düşünmeden "Cesaret." dediğimde, sinsice gülümsedi Merveye bakarak.

"Yapacağın şey C şubesinden olan şu okulda bad boy gibi gezen çoçuk var ya Yiğit Doğan bak ona tokat atıcaksın." dediğinde, kaşlarımı çattım ve arkama yaslandım.

"Pardon da, sen o çoçuktan hoşlanmıyormusun, neden şimdi benim ona tokat atmamı istiyorsun?"

"Oda bana kalsın sen tokat at, hadi yarına kadar süren var." dedi ve ayağa kalktı.

Merveyle sınıftan çıktıklarında sinirle elimi yumruk yapıp, sıraya vurdum.

"Bu kızın planı ne?" diye sordum Nazlıya bakarak. "Bilmiyorum, benden birlikte doğruluk, cesaret oynamamızı istedi, bende sizi çağırdım." dediğinde, Arya ayağa kalktı.

"İyi halt yedin Nazlı." dedi ve saçının tutamını kulağının arkasına verdi.

"Bari bize önceden söyleseydin bir tedbir görürdük." dedi sinirle ve sınıfın kapısını açıp, koridoru kontrol etti.

"Nöbetçi hocalar yok hadi hemen spor salonuna gidelim." dediğinde, ayağa kalktım ve sınıftan çıktık.

Şuan kendime aşırı sinirliydim gerçekten!

İşim gücüm yok, okulun zorba çoçuğuna tokat atıcaktım hemde o bana bir şey yapmamışken!

♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
Selammm umarım yeni bölümü beğenmişsinizdir. Oy ve yorum yapmayı unutmayın lütfen 💖💖

Görüşürüz aşklarım❤️❤️