İltifat

Yağız Kılıç tarafından...

Annesine tokat atmıştı. Herkesin önünde. Bu kız benim dikkatimi aşırı fazlasıyla çekiyordu. Tam benim tipimdi. O an annesine baktığımda elini kaldırdığını gördüm. Hemen elini tuttum. Yasmin, kahve gözleriyle bana baktı. O kahve gözlerini çok seviyordum. İnanılmaz güzeldi. Yasmin ile beraber dışarı çıktık. "Nereye gitmek istiyorsun?" diye sorunca gözünden yaş aktı. "Ba... Babam. Onun mezarına gitmek istiyorum." derken onun gözünü sildim. "Kahve gözlerine ağlamak hiç yakışmıyor." dediğimde gülümsedi. Onu cidden seviyordum.
Arabaya bindik ve yola çıktık. Mezarlığa gelince
ise hemen babasının yanına gitti.

"Baba... Annem sözünü tutmadı. Başkasıyla evlendi. Ama bak ben senin yanındayım. Tanıştırayım baba, kocam. Pardon! Eşim Yağız Kılıç."

Kocam deseydin de olurdu Yasmin. Neyse ben de konuşmaya başladım. "Sevgili babacım, merhaba."

Biraz durduktan sonra kar yağmaya başladı. Hemen Yasmin ile beraber arabaya bindik. Ona ceketimi verdim.

"Yasmin bir şey diyeceğim."
"Buyur, dinliyorum."
"Gözlerin... Kahve gözlerin benim toprağım gibi."
"Nasıl yani?"
"Yani, beni ayakta tutuyorlar Yasmin."
"Ben... Teşekkür ederim Yağız."