Bölüm 1

BÖLÜM 1
Alarmın sesi kulaklarımda çınlıyordu. Gözlerimi yavaşça araladım. Güneşin ilk ışıkları penceremden süzülüp odamı aydınlatıyordu. Yataktan yavaşça doğruldum. Ayağım yere temas edince bir üşüme hissettim, ayağa kalkınca kollarımı esneterek kendime geldim. Yavaşça banyoya girip elimi yüzümü yıkadım. Banyodan çıkıp Ege’nin odasına ilerledim. Kapıyı usulca açıp içeriye baktım, mışıl mışıl uyuyordu.
Sabahın körü tabi ki uyuyacak.
Biz üç kardeştik. En büyüğümüz Alp abimdi, yıllar önce asker olmuştu. Görünüş olarak hiç kimseye benzemiyordu. Kumral saçları ve kehribar gözleri vardı. En son 5 ay önce konuşmuştuk babamı görmemek için gelmiyordu. Ortanca çocuk bendim ve kahretsin ki babama en çık benzeyen bendem koyu kahve saçlarım ve masmavi gözlerim vardı. Bundan dolayı dış görünüşümden her daim nefret ederdim. En küçüğümüz Ege’ydi. Abime en çok benzeyen oydu. Kahverengi saçları açık kahve gözleri vardı.
Yavaş adımlarla odama ilerledim ve hazırlanmaya koyuldum.
^^^^
Üniversiteye çoktan gelmiş derse bile girmiştim, şimdi ise okulun arka bahçesin de Sinan‘ı bekliyordum. Sağıma baktığımda ise onu gördüm, Sarı saçları güneşte parlıyordu. Yanıma vardığında yüzü sirke satıyordu.
“Selam” dedi soğuk bir sesle
Nesi vardı bunun böyle?
“Selam” dedim neşeli bir sesle
Tam kollarımı boynuna dolayıp sarılacak iken kollarımı geri itti. Kaşlarımı tekrardan çatıp yüzüne baktım
“Seninle bir şey konuşmam lazım” dedi.
“Konuş”dedim, tam ağzını açıp konuşacakken arkadan Aleyna geldi.

Geldi yine saçına bok sürdüğüm

“Senden ayrılıyor” dedi ciyaklayan bir sesle.
20 TEMMUZ 2023
Yine dayak yemiştim, bıktım artık üniversitenin kapısına baktım, of çekerek içeri girdim. Sınıfa girdiğimde, Aleyna en arka sıraya kapmış beni bekliyordu.
“Selam aşkom” dedi
beni görünce ben de samimi bir gülümsemeyle cevap verdim.
“Selam”
Yine yerime geçip oturduğumda her şeyi anlatmaya başladım. Tek güvendiğim oydu
“Kızım sen hakkediyorsun oturup dediklerine yapsana adamın” diye tepki verdiğinde şok oldum.
Aslında hiçbir zaman böyle davranmazdı. Şaşkın şaşkın yüzüne baktığımda
“Ne diye mal mal bakıyorsun” deyip kafama vurdu.
Artık sabrım taşmıştı.
“Bana bak senin o elini kırarım”diyerek elini geriye itekledim.
“Sen nasıl bana bağırırsın” dedi.
Ama ben tam duyamadım onun yerine. Sağ yanımda bir yanma hissettim. Ardından bir sızıntı.
Bana tokat atmıştı. En güvendiğim yer tek sığındığım arkadaşım bana tokat atmıştı. Kafamı yana çarptığında o hala konuşmaya devam ediyordu, sesleri duymuyordum. Sadece son cümlesini duydum.
“Demek sen bana bağırırsın ha” ne yaptığını anlamayarak bakmaya devam ettim. Telefonunu çıkarıp bir ses açtı. Bu benim sesimdi. Sesimi kaydetmişti.
“Hey millet buraya bakın.”
Sınıftakilerin yüzü birbir Aleyna’ya döndü.
“Babamdan yine de dayak yedim. Neymiş çağırmış gelmemişim, tuvaletteydim, “Götün bokla kalsa bile geleceksin lan” diyerek dövmeye başladı. Belim mosmor ve hissetmiyorum”
Dediklerimi kaydetmişti. Bütün yüzler bana döndüğünde utançla başımı eğdim. Kahkaha sesleri geliyordu Bazıları küçümser bakışlar atıyordu, bazıları ise hüzünle başını yere eğiyordu. Hızlı sınıftan çıktım artık Aleyna diye bir kişi yoktu. Hayatımda onu tek bir suçunu gördüğümde bütün hayatını başına yıkacaktım.
GÜNÜMÜZ
“Ne demek bu” diyerek öfkeyle Sinan'a döndüm ama Sinan tek kelime etmiyor. Onun yerine sarı yelloz giriyordu araya.
“Dediğimiz şu” diyerek Sinan’ın elini tuttu. Bakışlarımla ellerine baktım. O konuşmaya devam ediyordu ama benim gözlerim asla yüzlerine çevrilmiş değildi.
“Sinan senden ayrılıyor çünkü bana aşık” kan gözlerime bürüyor. Sinirden ayaklarım titreyip parmak uçlarım kaçınıyordu gözlerimi ellerinden çekip gözlerine baktım. Artık o suçu bulmuştum. Bütün hayatın başına yıkacak hayatını altüst edecektim. Daha fazla ellerimin kaşımasına dayanamayıp, ellerimle saçını tutup var gücümle çektim.
“Napıyorsun sen be, bırak saçımı” diyerek ciyaklıyordu elimin altında. Sinan tam müdahale edecekken onu durdurdum.
“Dokun da bak, akşamlari anana ders çalışayrum deyip kulüplere gittiğuni, orda da neler çevirdiğuni bir bir söylerum ha” dedim.
Tırsmış olacak ki ellerini hemen geri çekti. Aleyna şaşkın gözlerle Sinan’a bakıyordu. Bakışlarımı kurtulmaya çalışan Aleyna’ya çevirdim.
“Sıra sende çakma barbi” diyerek saçına var gücümle çektim ve bahçeye doğru sürükledim.
“Bırak beni varoş” diye bağırıyordu.
“Asıl varoşun sen olduguni herkes anlayacak” dedim.
Sinirle bahçenin ortasına gidip bankaların bir tanesinin üzerine çıktım.
“Hee millet bakun buraya!”. Herkesin bakışları bana döndü.
“2 yıl babam beni dövdü diye benle dalga geçmiştunuz. En yakın sanduğum arkadaşum da başı çekmişti.” dedim. Bakışalarımı Aleyna'ya çevirirken “Şimdi bana rezil diyen bu kız var ya... benim sevgilim sanduğum uşakla berabermiş! Bu uşak kim biliysuniz mi?” “Yeter be bırak saçımı” diye ciyaklıyordu hala.
Iyy saçı da yağlanmış bunun.
“Kes sesini”
İnsanların tepkisine bakmak için oraya baktığımda, Sinan'ın böcek gibi ağacın arkasına saklandığını gördüm.
“Aaa Sinan Bey... bak hele şuna, ben sizden bahsedeyrum, siz de ağacın dibine saklanmışsunuz! Gelun bakayım buraya saklanmakla kurtulamazsunuz ha”
Herkesin bakışı Sinan'a döndüğünde korkmuş olacak ki yutkunduğunu gördüm.
“Şimdi yiyin birbirinizi” diyerek Aleyna’nın tutup yere attım. Bazıları Aleyna’ya gülüyor. Bazıları ise Sinan'ın üzerine yürüyordu. Banktan üzerinden indiğimde yanıma koşarak gelen Buse ile Doruğu gördüm. Yanıma geldilerinde gülerek onlara baktım. Aleyna’dan sonra yanımda olan bir tek onlardı. Onlar beni satmayan tek dostlarımdı.
“Bu hâliniz ne böyle”dedim
“Kızım o neydi öyle” dedi Doruk.
“Ya keşke saçlarını yolup bana verseydin” diye ekledi Buse
“Onun yağlı saçlarını saklayacağını düşünmüyorum” dedim.
Doruk heyecanla konuşmaya başladı.
“Yalnız onu bunu geçinde kapının orada bir tane yakışıklı çocuk Alina’ya bakıp duruyor.”
Demesiyle hep beraber kafamızı kapıya çevirdik. Kafasına şapkası olduğundan kendisini tam göremiyordum. Vücuduna çok iri yarı ne de çok zayıftı. Ona baktığımı fark edince hemen kapıdan uzaklaştı. Buse ve doruk aynı anda oo demeye başladılar.
“Ben diyeyim. Alina’ya yanmış bu çocuk.”
“Katılıyorum diyerek ekledi Buse.
“Beni boşverin de” dedim. Eğilerek ikisine de yaklaştım.
“Bizim alt mahallede oturan Savaş Öztürk'e bakın” dedim.
Doruk kahkaha atmaya başlayınca Buse bakışlarını yere eğdi. Savaş yıllardır Buse'ye aşıktı ama buse kariyer odaklı olduğu için çocuğa reddedip durmuştu.
“O hâlâ sana mı aşık ya dedi.” Doruk. “Maalesef”diye cevapladı Buse “Aman boş verin hadi gezelim” diyerek ikimiz de çekiştirdi.
^^^^
Evet, sonunda eve varmıştım. Kapıyı açan Ege olmuştu.
“Hoş geldin abla” diyerek boynuma atladı.
“Hoş buldum fındığım” diyerek ben de ona sarıldım.
“Alina buraya gel çabuk “dediğini duydum babamın. Ege'yi kucağıma aldım.
“Şimdi sen benim odama girip kapıyı kitle ve beni bekle tamam mı? Fındığım” dedim.
Kafasını aşağı yukarı sallayarak kucağımdan indi. Salona girip ayakta durdum. Annem salonun diğer köşesinde ağlıyordu. Yine dudağı patlamıştı. Elime belimin arkasına alarak yumruğumu sıktım.
Şerefsizin bir tek gücü bize yetiyor zaten.
“Evleneceksin” dedi tek bir nefeste o tek bir cümle kullandı ama benim beynim tekrarlayıp durdu. Gözlerim doluyor kan beynimi sıçrıyordu.
“Hayır” diyebildim sadece ayağa kalkmıştı. “Sen nasıl bana cevap verirsin lan” diyerek üzerime yürüdü işte başlıyorduk.
^^^^
Dudağım ve kaşım patlamıştı belim mosmor olmuş kollarım kızarmıştı. Zaten bacaklarımı hiç hissetmiyordum. Odanın kapısını çaldım.
“Ege benim ablacığım” diyerek fısıldadım. Kapıyı yavaşça açtığında gözleri doluydu, içeri girip kapıyı kilitledim. “
“Fındığım sen neden ağlıyorsun?”dedim. Hıçkırıkları arasında konuşmaya çalıştı
“Abla yüzünü yine kırmızıya boyamış sesler geldi. Ben duydum, annem ağlıyordu. Dayak seslerini, hepsini duydum abla.” diyerek ağlamaya başladı.
“Fındığım ben çok iyiyim merak etme.”
Değiliz.
“Olacağım da.”
Hiç sanmıyorum.
“Hadi bugün beraber uyuyalım, sen yine bana sarıl olur mu?” diyerek Ege’yi kucağıma alıp yatağa koydum. Banyo girip morluklarının üzerine kremler sürüp ben de Ege’nin yanına kıvrılıp derin bir uykuya daldım.
^^^^
Bugün o lanet gündü tanımadığım bir adamla evlenecektim. Evleneceğim bir gündü. İstemeye sabah geleceklerini söylediler. Elbiseme karışmışlardı Allah'tan. Ben de siyah giyme kararı almıştım. Yataktan yavaşça kalkıp kolları esnettim Ege hala mışıl mışıl uyuyordu. Banyoya gidip elimi yüzümü güzelce yıkadım morluklarım çok azıcık geçmişti ama hala kızarıklar belli oluyordu. Güçlü görünmem gerekiyordu. Aynanın karşısına oturdum. Yüzüme fondöten yerine kapatıcı uyguladım. Çünkü yüzüm zaten güzeldi. Sadece morluklarını kapattım. Gözlerime ilk önce keskin bir şekilde siyah far sürdüm içlerini siyah göz kalemi geçip göz makyajımı bitirdim. Gözlerimin maviliği öne çıkıyordu adeta. Dudaklarımı ise kahverengi gloss sürüp makyajımı bitirdim. Sabitleyici suyunu sıkıp derin nefesler almaya başladım. Kıyafet dolabına doğru gittiğimde ise Ege’nin onu uyanmaya başladığını fark ettim. Daha sessiz hareket ederek dolaba yöneldim. Sadece 2 tanesi elbisem vardı. Bir tanesini sırt dekoltesi, bir tanesinin ise göğüs dekoltesi vardı. Sırtım morluklara kaplı olduğundan göğüs dekoltesi olanı seçtim. Bir koşuda banyoya girip üzerimi değiştirdim elbise üzerime tam oturmuştu bu sayede fiziğini ortaya çıkıyordu. Pek uzun değildi. Sadece diz kapaklarımın azıcık üzerindeydi. Saçımı sadece tarayıp serbest bıraktım
“Abla” dediğinde Ege'nin sesini işittim. Banyonun kapısını açıp etrafa mahmur gözlerle bakan Ege'ye baktım beni görünce dudakları iki yana açıldı.
“Fındığım” dedim. Yataktan zıplayıp benim üzerime atladı. Yüzünü kaldırıp bana baktı “abla tam bir bad girls olmuşsun”
Ben dedim, şu çocuğun ekran süresini azaltalım diye.
“Ula ben seni şimdi”dedim. Şakacıktan oluşan sinirle. Ege’yi gıdıklamaya başladım. Genellikle çok sinirlendiğimde Karadeniz şivesiyle konuşuyordum. Çünkü annemin akrabalarının hepsi karadenizli idi. Biz egeyle gülüşürken kapı çaldı.
“Abla açmasak” dedi.
“Uşagum olurmu hiç öyle şey” dedim.
Ege benim her şeyime her zaman gülerdi. Yataktan kalkıp kapıya ciddiyetle açtım kapıyı. Kapıda annemi gördüm. Morluklarını kapatmış, dudağına ruj sürmüştü.
“Kizum” dedi.
“Anacım gelsene da neyu bekleyersun?” Dedim aynı şiveyle annemin dudaklarına bir tebessüm yerleşti, içeri girdiğinde kapıyı kapatır kapatmaz bana sarıldı
“Özür dilerum, yavrum ikna edemedum.”
“Sakın ağlama anne” dedim.
Sarılmamız devam ederken Egenin öksürüğünü duyduk.
“Yani bozmak istemem ama benim hazırlanmam gerekiyor” dedi.
Hep beraber güldük
“Ha bu arada kizum çocuğun adı Aras Efe’yimiş o da benim gibi karadenizliymiş haberin olsun” dedi.
İç çekerek kafamı aşağı yukarı salladım. Annem Ege’yi kucağına alarak hazırlanmaya başladı. Ben de tam köşede telefonu izliyordum.
Bir saat sonra
Kapının zil sesi kulaklarıma doluyordu. Bütün aile toplandık kapının önünde bekliyorduk.
Abimiz yok yalnız.
İçimden sabır dileyerek kapıyı açtım. Direkt karşımda müstakbel kayınpederim vardı,
“Selamın aleyküm” dedi. Hep bir ağızdan
“Aleykümselam” dedik.
“ Ooo maşallah gelin kızıma pek de güzel olmuş daa” dedi beni baştan aşağı süzerek annemin kaş göz işaretleriyle elini öptüm. Kemal bey herkesle selamlaştıktan sonra içeri girdi. Arkasından müstakbel kayınvalidem geldi. Bakışı ilk olarak babam bulmuştu. Babam ise şaşkın şekilde birbirlerine bakış atıyorlardı.
Ne oluyo lan
Harbiden ne oluyor? Araya girmek maksadıyla konuştum
“Verin elinizi öpeyim” dedim. Fakat elimi hemen iteklidi
“Lüzumu yok” diyerek sallana sallana salona girdi.
Ben senin o elini...
Annemlerde arkasından gittiler. Bir tek damat bey kalmıştı, yüzünü daha net görüyordum. Simsiyah saçları kahverengi gözleri vardı. Boyu haddinden biraz fazla uzundu. Üzerine takım elbise giymiş ciddiyetle bana bakıyordu. Hiç selam bile vermeden elindeki beyaz gül buketini kucağıma verdi. Gitmeden önce bir şeyi fısıladı
O bizemi küfür etti lan yoksa
O kadarda edepsiz değildir bence. Sinirle içeriye gidip annemin oturduğu koltuğun yanındaki sandalyeye oturdum. Herkes konuşuyordu, biz de alttan alttan Ege’yle taş kağıt makas oynuyorduk. Ege yenildiğini görünce dudağını büzüp önüne döndü. Ben de hafifçe kıkırdayıp önüme döndüğümde Aras Efenin dikkatlice beni izlediğini fark ettim. Gülüşümü anında silindi. Onun yerine ciddi bir ifadeye büründü. Tam o sırada Aras Efe konuştu.
“İzniniz olursa ben tuvalete gidebilir miyim acaba?”
Dediğinde şaşırdım. Şiveyle konuşmasını beklerdim. Böyle bir Karadeniz ailesinin nazik bir konuşan bir beyefendi mi?
“Alina tuvaletin yerini göster kızım.” Dedi annem
“Tabii” dedim ayağa kalkarak o da benimle beraber kalktı. Önünü yürürken arkamda varlığını hissettim. Kapının önüne geldiğimizde “burası” dedim. Gülümseyerek “sağ ol” dedi. Tam dönüp gidecekken kolumdan tuttu.
“ Bu arada özür dilerim”
“Ne için” dedim
“her şey için” dedi. Şaşkınlıkla önüme dönüp salona girip yerime oturdum, 5 dakika geçti gelmedi 10 dakika geçti yine gelmedi. Babam Ege’ye dönerek “Aras’a bakta gel oğlum “dedi. Ege salondan çıkarak gitti 2 dakika sonra geldiğinde yüzünde şaşkın bir ifade vardı "Aras abi yok kaçmış.
"
.