HERŞEY YENİ BAŞLIYOR

Ertesi gün baya geç kalkmıştım. Bugün babam için çok önemli bir gündü. İhale günü bugündü . Babam hemen hazırlandı . Bize de saat 7 de hazır olmamızı söyledi ve gitti . Bu sefer rahat rahat hazırlanacak vaktim vardı .

Saat 19.00 olmuştu bile . Şoför kapıya gelince Emir' e mesaj attım
" Geldiniz mi mekana ?"
"Geldik güzelim geldik . Seni bekliyorum. "
Güzelim mi dedi o ! Ay bayılıyorum galiba ...
1 saate mekana geldik . Annemle birlikte kocaman bir salona girdik . Hemen Emir'i gördüm . Siyah takımı ile muhteşem duruyordu. Annemi gönderip Emir'in yanına geçtim. Daha bişey dememe fırsat vermeden elimden tutup koridor tarafına götürdü .
" Birileri biraz fazla mı özlemiş ? " dedim çapkın bir gülüşle .
"Sen önce kalbime kalbime ateş et sonra bide dalga geç ... " dediğine kahkaha atmak istiyordum . Kıkırdayarak
" Ben bişey yapmadım amirim masumum " dememle belimden tutup kendine çekti.
"Kaşınma. Seni burda bir öperim görürsün masum olmayı ." Kızarmıştım.
" noldu Beyza hanım demin pek bi cesurdunuz"
"Sen beni bana sormadan öp bakalım noluyor! " dediğime ben bile inanmadım ama kuyruğu dik tutma derdindeydim
"Çok güzelsin bi tanem çok güzelsin. Ama sadece böyle erkek kişilerinin çok olduğu ortamlarda pijama ile falan mı gezsen? " dediğine sinir olmuştum. Belimdeki ellerini çözüp iktirdim.
" pardon. Sanane . Neyimsin de karışıyorsun . "
" sevgilinim dahası mı var?"
Dediğine gülerek
"Nerden sevgilim oldun ya . Ben bi teklif göremedim ."
Elini asker selamı yapıp "emredersiniz. En yakın zamanda bu konu ile yakinen ilgileneceğim " arkamı döndüm ve omzumun üstünden cevap verdim
"İŞ işten geçti aslanım" dedim ve onun bişey demesini beklemeden masama geçtim.

Yerime geçince çalan müzikle salonun en yakışıklı insanı olan abim dans teklifi için önümde eğilerek
" Bu gece sizin kadar güzel bir hanımefendi göremedim. Lütfen bana bu dansı lütfeder misiniz? " Bende adeta büyülenmiş gibi abime bakıp "sizin gibi naif bir beyefendi rica eder de kabul etmem mi? " Diyip oyuna devam ettim . Dans etmeye başladık.
Kolumdan çeken elle irkildim . Emir . Ne yapıyor bu çocuk ? Diye düşünürken "napıyorsun Beyza burda .? Kim bu herif ? Demin benim yanımda olup şimdi bi başkasının kollarında dans etmek de ne oluyor ?" Açıklamak için tam ağzımı açacaktım ki Emir devam etti"Ya nasıl ulan nasıl bana bu kadar güzel bakıp şuan bibaşkasına da böyle bakabilirsin. Sen nasıl birisin bilmiyorumBeyza. Belki de ben sana erken kapıldım . Ne olduğunu nasıl olduğunu bilmeden hemen duygularıma yenik düştüm belkide. Keşke bana karşı duyguların var gibi yapacağına dürüstçe istemiyorum deseydin . Yazık.... " O kadar ağrıma gitmişdiki anlayıp dinlemeden ağzına ne geldiyse saymıştı. Abin devreye girdi " hayırdır aslan sen kimsin . ?" Abim net ama sakindi . Emir hala bağırarak " Beyza hanımın takıldıklarından biriyim. Asıl sen kimsin, kaç numarasın?" Abim bana baktı ağladığımı görünce Emir'in suratına bir yumruk savurdu." Ben boktan sebeblerle üzdüğün bu kızın ..." abimi susturmuştum. Abim olduğunu bilmediği için ağzına geleni sayan adamın gerçek yüzünü görmüştüm. Bilmesin dedim abime ."bilmesin . Tek kelime ile muhatap olmaya değmez" Abim başı ile onayladı elimden tutup dışarı çıkardı .

Eve kadar ağlamıştım . Odama girdim yarım saat sonra valizim ile dışarı çıkıp evdekilere" ben bilet aldım . Yarın İstanbul'a dönüyorum. Neden diye sormayın ama burda iyi hissetmiyorum " diyerek çıktım . Abim arkamdan gelip "noluyor Beyza ne bu hal? İyi değilsin . Bende geleyim " desede dinlemedim . " canım abim. Seni çok seviyorum. Ama yalnız gideyim. Siz gelene kadar evde biraz kafamı toplarım. Ama sana her saat haber veririm " dedim ve yanağından kocaman öptüm . Beni havalimanına bıraktı .

Saat gece 5.00 di . Yeni inmiştim uçaktan Dilara mesaj atmıştı .
"Kızım nerdesin sen ? Arıyorum açmıyorsun. Abim de eve gelmedi .birlikte misiniz? "
"Hayır değiliz . Ben İstanbul dayım. Abini de görmedim."
"Sizde bişey var ama ne bilmiyorum "dedi .daha fazla uğraşmadan eve geçtim.
1 hafta geçmişti . Sadece okula gidip geliyordum . Hala adını duyduğumda sinir oluyordum Emir'e . Nasıl olur da bana böyle ağır konuşurdu?
Babamlar yeni dönmüşlerdi İzmir'den. Babamda farklı bir sevinç vardı .anlam verememiştim.
Odama geçtiğimde peşimden abimde geldi . Kocaman sarıldık . Ve babamın neden bu kadar mutlu olduğunu sordum.
"İhale vardı ya prenses unuttun mu ? Babam ihaleyi kazanan isim olunca tut tutabilirsen. Sen boşver babamı falan sen nasılsın asıl .? "
Sanki bu soruyu bekliyormuş gibi gözlerim doldu ve
"Abi ben kötü bi insan mıyım ? Hani birine ümit verip hemen başkasına bakacak kadar ..." hıçkırıklarımı tutamıyorum. Abim hemen gözlerimin yaşını sildi ve
" sen bu hayatta en sadık insan bile olabilirsin . Kimse için hatta benim için bile üzme o güzel canını . Şu 1 damla göz yaşın herşeyden kıymetli . Dedi ve alnımdan öptü . Abimin omzunda uyuyup kalmıştım .

1 aya yakındır okulda bile karşılaşmamıştık Emir'le . Ben onu görünce farklı yola gidiyordum.
Ders çıkışı abim aramıştı. Okulun önünde bekleyeceğni ve biraz benimle vakit geçirmek istediğini söylemişti . Dersler bittiğinde abim kapıda bekliyordu. Ama yanında neden Emir vardı.? Abim beni fark edince Emir'e beni gösterdi. Emir mahçup bir şekilde yanıma geldi .
"Özür dilerim Beyza. Abin olduğunu bilmeden esip gürledim. Ağza alınmayacak laflar ettim. Seni çok kırdım . Affet beni nolur."
Bu söyledikleriyle affetmemi bekliyordu. Ama ben daha çok öfkelenmiştim.
"Abim olduğunu öğrenmeseydin de aynı şekilde özür dileyecek miydin? Ben söyliyim hayır dilemeyecektin. Çünkü sana göre hergün başkasının kollarına kendini atan şerefsiz bir kadınım değilmi? Bana hiç güvenmiyor oluşuna kırgındım ben . Ama şuan özür dilemene öfkelendim. Lütfen bi daha karşıma çıkma"
Abim gözümün içine baktı
"Sende bi süre konuşma benimle abi . Ben senden açıklama yapmanı istemedim ki aksine sus dedim. Rica ettim. Sen ilk fırsatta ne var ne yoksa anlattın öyle mi ?"
"İkiniz farklı yerlerde üzülüyorsunuz. En azından beraber üstesinden gelin istedim"
"Abi bana sordun mu ben bu olayın üstesinden gelmek istiyor muyum diye sormadın . Lütfen siz beraber takılın . Benim dışarıda işlerim var" Diyip çıktım okuldan ..
Bi kafeye oturup çok yakın arkadaşım Furkan'ı çağırdım . Çocukluk arkadaşımdı Furkan. 20 dk içinde geldi. Olan biteni konuştuk . Yan masaya birisi oturdu . Daha yüzüne bakmadan gözlerim dolmuştu. Furkan Meraklı Meraklı bana baktı. "Bu koku onun kokusu. "Diyebildim. Furkan ellerimi dostça tutup "bana bak güzellik kendini lütfen bu kadar hırpalama. Daha hiç bişey yokmuş zaten aranızda atlatıcaksın. Sana bu yakışır. "Gülümsedim . Makyajımı tazelemek için müsade isteyip lavaboya çıktım . Emir'in kokusunun takip ettiğini fark edip arkamı döndüm . Ben ağzımı bile açmadan Emir söze girdi" biraz konuşabilir miyiz?" Net ve sakin bir tonda "teşekkür ederim ama bizim konuşacak hiçbirşeyimiz yok . Yoluma çıkma dediğimi hatırlıyorum. Lütfen . Bir kere olsa doğru olanı yap . " kolumdan tuttu"nasıl vazgeçersin ya bizden. Gerçekten hiç birşey hissetmedin mi bana . Peki o bakışlar o gülüş nehdi ? " lafı o kadar güzel bir yere getirmişti ki "sen diğerleri gibiydin benim için . Takıldım sadwce . Bu kadar dahası yok. Sende söyledin ya hergün başkasının kollarına kendini atan biriyim . " sinirlendi. Ondan beklemediğim bir anda Elini havaya kaldırdı . Vuracak mıydı? Tam o sırada Furkan geldi Elini tuttu tokadını ona iade etti.
O gün karar verdim . Üniversitemi değiştirip bu hayattan sıfırlanacaktım . Ama bu kararın kaderimde ince bir çizgi olacağını tahmin bile edemezdim.....