-GİRİŞ-

Durup düşünmekten korkar oldum. Düşününce aklıma ilk onun gelmesinden çekiniyorum. Ona olan duygularımın varacağı son noktayı gördüm. Ama anlayamamışım tamamen demek ki. Ya da kaçmışım. Ancak; ne kaçmak, ne anlamazdan gelmek, ne korkmak, ne de son noktaya varmak hiçbir şeyi değiştirmeyecek artık. Değiştirmemesi için elimden geleni yapacağım. Ben bütün imkansızlıkların farkındaydım. Farkında olmak duygusu da beni paramparça ediyor. Çözümsüz sorun yoktur denir. Bunun çözümü olduğuna sizi kim inandırdı insancıklar? Aşkın, bir çözümü var mı? Bir düşündünüz... Hayır, yok! Aşkın hiçbir çözümü yok. Yolu yordamı da yok.

Peşinden getirdiği çaresizlikleri, tutkuları, imkansızlıkları var. Ama çözümü yok. Kavuşmak da değil, duyar gibi oldum içinizden dediğinizi. Beraberinde getirdiği her şeyle, insanı hiçbir şeye çeviren duyguya aşk diyoruz. Ve bu bizi yakıp-yıksa da, öldürse de en mecazisinden, kuracak cümle bırakmasa da bülbül dillerimizde, var; var ve bizi her adımında tüketiyor. Tükettiği yeri, yaşarken göremiyoruz.

"Aşık olduğunuz kişiyi bulun, sonra bırakın sizi öldürsün." demiş çokça huysuz bir bilge. Ben o kişiyi bulduğuma inanmıyordum. Ta ki O'na kadar. Kader bizi öyle bir yerde ve öyle bir zamanda buluşturdu ki... O bana öyle bir baktı ki, öyle bir güldü ki... İnsanların bende acımadan kırdıkları her yere 4 elle sarıldı. İyileştirmek için, iyileşmeyi seçti. Evet, O. Kayra... Benim gibi kıytırık tabulara sahip, korkusuz, anlamaktan yoksun birini; bambaşka bir kişiye çevirdi. Sorgulamadı. Dinledi. Anladı. Korudu. Kurtardı. En önemlisi de, beni sevdi. Beni sevdi, benden çok.

Onunla karşılaşana kadar ölüm nedir bilmiyordum. Hem dost, hem düşman ne demek; sevmeyi sevmek ne demek... Bilmiyordum. Ali Kayra Dağlı... Değiştirdiği hayatımı hiç görmeyecek. Sadece onunla var olduğumu hiç bilmeyecek. Yine bir yerlerden gururla ve aşkla bakacak bana ama o sıkıca sarılışını yapamayacak.

İşte bizim; sevmekten bir haber başlayan, imkansız, kaderin bizi kapana kıstırdığı, her anıyla sevgi dolu, sonu mutsuz biten hikayemiz. Bu bizim kader kafesimiz. Gerçek ismimizi hiç kimse bilmeyecek. Orada dursun diyecek herkes. Ve bu hikayenin sonunda herkes kalbinden özür dileyecek...

***
Yepyeni bir hikayenin başlangıcı ile geri dönüyorum, destekleriniz kıymetli. Kırağı'ya devamım için bir kardeş öyküye ihtiyacım vardı. Ve o da geldi.

Twitter
GedizAma

Instagram
kaderkafesi