~Bölüm 1:kader

Soğuk sessiz bir ev, birbirine bağlı olmayan insanlar.. Sanki bir zorunluluktu onlar için burada olmak.insan keşke ailesini seçebilse.babasını, soyadını.. Kimisi için en büyük şans, kimisi için en büyük kabustur aile. Bazen insanın kendisiyle ailesi o kadar bağımsızdır ki. Ait hissedemezsin. "Neden? " Dersin kendi kendine.. Neden onların çocuğuyum.. Neden..

Çocukluğum ailemin polislere yakalanma korkusuyla geçti. Yaptıkları illegal işler, öldürdükleri insanlar bir gün onların başına bela olacak diye çok korkardım. Çok düşmanı vardı ailemin, çok nefret eden vardı. Günün birinde camlarımız onlarca mermiyle kırılacak diye geceleri uyuyamazdım. Yorganın altında sessizce ağlarken aklımda geleceğe dair tek birşey vardı. Kendimi bu bataklıktan kurtaracaktım.
Yıllar geçti, sessizce ağlayan o çocuk büyüdü.o çocuk benim. Reşit olduğum gibi yaptığım ilk şey ailemden uzağa gitmek oldu. Kimdi benim ailem? Kimdi bu çocuklarının bile onlardan kaçmak istediği aile:Alkan Ailesi
Ben Güneş Alkan. Ne kadar memnun olmasam da bu mafya ailesinin bir parçasıyım. Alkanların kızıyım.
Hikayenin henüz başında bile değiliz.. Bu hikayenin başka bir kahramanı da var. Başka bir aile daha. En az bizim kadar tehlikeli bir aile:
Karaca Ailesi..
Tüm hikayenin başlangıcı yıllardır birbirine düşman bu iki aileden geçiyor.
Birbrinden nefret eden iki aileyi ne bağlar birbirine? Para mı? İtibar mı? Yoksa zorunda kalınmış bir evlilik mi..?