3.bölüm

Bir süre sonra Alara'nın konuşmaya başlamasıyla ona döndük. ‟Ben buldum. Şimdi hiçbirimiz hediye almadık bence birimiz gömlek, birimiz forma birimizde kitap alalım. Nasıl fikir ama?‟ Mina kısa süreli bir düşünmenin ardından Alara'ya dönüp konuşmaya başladı. ‟Bence de olur, iyi fikir. Sence Vera?‟ Mina'nın sözlerine sadece kafamı onaylar şekilde sallayarak karşılık verdim. Bir süre kimin ne alacağını kararlaştırdıktan sonra siparişlerimizi getiren garsonla, bu hediye konusuna kısa bir ara verdik.‟Buyurun efendim siparişleriniz."

‟Şimdi hesabı kim ödüyor? Bence bizi bu kadar gezdirdiği için Mina ödemeli.‟ Söylediklerimle Mina bir anda bana döndü. ‟ Ama niye ben?‟ Mina'nın sözleriyle Alara da bende şaşkınlıkla ona döndük. ‟Anlamamış gibi davranma nedenini söyledi işte.‟ Alara'nın açıklamasına sadece onaylar mırıltılar çıkararak eşlik ettim. ‟Evet, sana açıklamasını da yaptım. Neyse boş verin ben ısmarlıyorum.‟

Hesabı ödedikten sonra tekrar caddede yürümeye başladık. ‟Bakın ileride bir kırtasiye var bence oradan bir şeyler bakabiliriz.‟Üçümüzde Alara'nı işaret ettiği kırtasiyeye doğru yürümeye başladık. ‟Kızlar burası çok da büyük bir yer gibi değil.‟ Mina'nın konuşmasıyla Alara da bende durup ona baktık. ‟Yani?‟ Alara ikimizin yerine merak ettiğimiz şeyi sormuştu. ‟Yani ben buradan çok ümitli değilim. Bence şuradan bir dolmuşa binelim ve alışveriş merkezine gidelim.‟ Aslında Mina'nın fikri iyiydi. ‟Bence Mina haklı ama yine de buraya da bakalım. Bir şey kaybetmeyiz.‟ Alara'nın da onaylayan bakışlarıyla beraber kırtasiyeye girdik.

‟Buyurun hanımlar ne aramıştınız?‟‟ Mina yanımıza yaklaşan yaşlı amcaya dönü ve konuşmaya başladı. ‟Biz arkadaşıma doğum günü hediyesi için kitap bakıyoruz da.

‟Ne tür bir kitap arıyorsunuz, aklınızda bir fikir var mı?‟ Yaşlı amcanın sorusuyla Mina bir süre durup düşündü. ‟Japon klasikleri arıyoruz. Sizde var mı acaba?‟ Yaşlı amca biraz etraftaki kitaplara baktı ardından bize döndü ve somurtarak konuşmaya başladı. ‟Maalesef hanımlar bizde yok. Ama başka bir şey isterseniz yardımcı olabilirim.‟

‟Gerek yok teşekkürler efendim.‟Kırtasiyeden çıktığımızda Mina çoktan söylenmeye başlamıştı. ‟Ben demiştim burada yoktur diye. Umarım geç kalmayız.‟ Mina'nın söylenmeleri eşliğinde bir süre dolmuş bekledikten sonra nihayet dolmuşa

binebilmiştik. ‟Şimdi gideceğimiz alışveriş merkezinde giriş katta kıyafetler olur önce gömleği alırız, sonra yukarıdan formayı alır ardından en üst kattan kitabı alır yemek yer ve valizleri almak için evlere dağılırız. Nasıl fikir?‟‟ Alara konuşurken çoktan alışveriş merkezine gelmiştik. ‟Bence de iyi fikir sence Vera?‟

‟Bana da uyar.‟ Üçümüzün de katıldığı bu fikirle hızlıca otobüsten indik.

Alara'nın dediği gibi önce gömlek almak için mağazaları gezmeye başladık. Ne kadar gezersek gezelim istediğimiz gibi bir gömlek bulamamıştık. En sonunda aradığımızı, bulamayacağımıza karar verip gömlek almaktan vazgeçtik. Gömlek

yerine benimde kitap almamda karar kıldık.Sonrasında Alara'nın alacağı kitabı seçmeye gittik. “Aytaç‟ı sen daha iyi tanırsın sence hangi tarz kitap almalıyız?” Alara‟nın sorusuyla ikimizde Mina‟ya döndük. “Yani Aytaç her tarz okur ama bu ara en çok Japon edebiyatı okuyor bence o tarz bir şeyler bakalım.” Mina‟nın açıklamasından sonra alışveriş merkezinin içindeki kitapçıya girdik. Bir süre kendimiz aradıktan sonra bir çalışana sormaya karar verdik. “Bakar

mısınız? Biz Japon edebiyatı kitapları arıyoruz ne tarafta acaba?”

“Ben göstereyim efendim. Bu taraftan.” Üstendeki isimlikten adının Yasemin olduğunu öğrendiğim çalışanın tarifiyle onu takip etmeye başladık. “Buyurun bu iki raf.” Yasemine teşekkür ettikten sonra üçümüzde Aytaç‟a uygun bir kitap aramaya başladık. Bu esnada dikkatimizi çeken her kitabı Mina‟ya gösterip onunda fikrini alıyorduk.