BAŞLANGIÇ

Odamda ağlar vaziyete yatağımda yatıyordum.Annemle yine kavga etmiştik. O kadına anne demek bile hataydı. Ama sabrediyordum. 18 yaşıma az kalmıştı. O gün geldiğinde beni yanında tutamayacaktı. Ben bunları düşünürken annemin sesi salonda yankılandı.

"Çabuk buraya gel!"

Yataktan kalkarken yatağımın dibindeki çekmeceye vurdum. Onun yüzünü bile görmeye tahammül edemiyordum. Sinirli bir şekilde mutfağa gittim. Annem bana sinirli bir bakış attı. "Ne oldu?" dedim ona bakarak. Yüzündeki ifade bir an yumuşadı. Buna şaşırdım. Anneannem öldüğünden beri bana sakin bir şekilde bakmıyordu. Sonra bu bakışın sana işim düştü bakışı olduğunu farkettim.

"Akşam bir yere yemeğe gideceğiz sende bizimle geleceksin"

Gelmek istemiyordum. Ama ona karşı gelemezdim. Beni niye götürüyordu? Nereye gidecektik? Aklımdan bu sorular geçerken tamam deyip odama doğru yürümeye başladım. Odamda kafamı dağıtmak amacıyla kitap okudum. Bir buçuk saat aralıksız kitap okudum. Kitap okumayı çok severdim. Kafamı dağıtır, tüm sıkıntılarımı unuttururdu bana.

Saate baktım. Gitmemize az kalmıştı. Hazırlanmaya başladım. Dolabıma yöneldiğim sırada kapının açılış sesini duydum. Annem elinde bir elbiseyle karşımda duruyordu. "Bunu giyeceksin" dedi elbiseyi kollarıma bırakırken. Ardından odadan çıktı. Hızlıca elbiseye göz attım. Siyah, dantel işlemeli dar bir elbiseydi. Elbiseyi giydim ve hafif bir makyaj yaptım. Hazır olduğuma kanaât getirdikten sonra beni bekleyen annemin yanına gittim.

Yola koyulduk gideceğimiz yere vardığımızda pencereden eve baktım. Ev denemezdi daha çok villaya benziyordu. Dışı siyah ahşapla döşenmişti. Oldukça zarafetli duruyordu. Annem bana döndü "Orada salakça bir hareket yapma eve girdiğimizde büyüklerinin ellerini öp yoksa eve gittiğimizde sana yapacaklarımdan ben sorumlu değilim." Gözlerimi devirdikten sonra arabadan indim. Annemle birlikte villanın kapısına doğru yürümeye başladık.

Evin önünde ev sahipleri olduklarını tahmin ettiğim yaşlı olmasına rağmen karizmasından ödün vermeyen takım elbiseli bir adam, yanında benden büyûk bir adam vardı kapının önünde hoşgeldiniz konuşmalarından sonra içeri geçtik

Yaşlı adam bizi masaya davet etti. Hepimiz oturduk ve yemeğe başladık. Annemle adının Mithat olduğunu öğrendiğim adam sohbet ediyorlardı. Mithat beyin yanında oturan sarışın adamın bakışlarını üzerimde hissediyordum. Gergindim korkuyordum. O akşamı bir şekilde atlatıp kendimi eve atabilmiştim. Yatağa yattığım sırada annem beni yanına çağırdı.

"Çok yakışıklı bir çocuk"

Adı Mehmet olan sarışın adamdan bahsediyordu. Gözlerimi devirdim. Ne dediğini
umursamadan kendime bir bardak su aldım ve içmeye başladım."Tam da bana yakışacak bir damat adayı" demesiyle içtiğim suyu püskürtmem bi oldu.

"Ne demeye çalışıyorsun!" dedim sinirlenerek.

"Onunla evleneceksin"

Başıma kaynar sular döküldü. Demek bu yüzden bana o elbiseyi giydirip benide götürmüştü. Annemi tanıyordum dediğini yapardı ama söz konusu bendim. Onunla evlenecekmiydim? Asla. Annem ve Mithat denilen adam büyük bir ihtimal zaten konuşmuşlardı. Ama ben kararlıydım

"Onunla asla evlenmeyeceğim."

Dememle bana tokat atması bir oldu. Yanağımı tuttum bana vurmuştu. Gözlerim doldu. Bunu görmesini istemiyordum. Onu orada bırakıp odama koştum. Evlenmeyecektim. Öyle bir niyetimde yoktu. Yarım saat boyunca yatakta ne yapacağımı düşündüm sonra karar verdim.

Kaçacaktım.

Ne olursa olsun...