2.Bölüm

Günlerden bir gün Meryem odasında uyuya kalmıştı fakat saat çalmamıştı oysaki okula geç kalacaktı o yüzden kalkması gerekliydi.

Meryem kalmak istesede kalkamıyormuş
Meryem aceleyle kalkmış saatte baktığında fazla geç kalmıştı o yuzden yatağından fırladı dişini fırçaladı elini yüzünü yıkadı hızlıca kahvaltısını yaptı ve okula gitti.yanlışlıkla montunu evde unutmuştu fakat farkında değildi.Okula geldiğinde ders başlamamıştı

Meryem:Hocam geç kaldığım için özür dilerim erken kalkamadım da o yüzden geç kaldım kusura bakmayın.

Hoca:Sorun değil hem biz daha derse başlamadık.

Meryem:Tamam hocam:)

Meryem mutlu değildi aslında ama yinede mutlu olmaya çalışıyordu.Hoşlandığı çocuga bakamaz olmuşu utançdan.Meryem sevdiği çocuğu dün akşam çizmişti ama kitabının arasındaydı Meryem kitabın arasında olduğunu hiç bilmiyordu.Montunu evde unutuğunu daha yeni öğrenmişti çok üzülmüştü.Meryem dışarı çıkmak çok istiyordu ve çıktı en sonunda sevdiği çocukta arkasındaydı.Meryem fark etmemişti.Fazla üşümüştü.Hızlı çıktığı için evden montunu alamamıştı ve çok üşüyordu.Bi an sevdiği çocuk ona sarıldı ve Meryem çok utanmıştı.Yanakları fazladan kızarmıştı ve kıpkırmızı olmuştu

Ahmet Yasin:Neden bu kadar utandın ben sana montumu veremez miyim şimdi?

Meryem:Yok canım ne utancam ben hıhı!

Meryem fazladan utanmıştı kimse yoktu yanında o yüzden Meryem zilin çalmasını bekliyormuş.Ahmet Yasin de tahanin yanına gitmiş...