2.

Odette, yaşananların etkisinden henüz kurtulamamıştı. Yaşının küçüklüğü bir yana, şimdi bir de vezirlerin bitmek bilmeyen baskısıyla uğraşmak zorundaydı.

"Majesteleri, eski Kraliçe'nin ölümünün ardından halkın huzursuzluğunu siz de biliyorsunuz. Tahtın bir veliahta ihtiyacı var. Krallığın geleceği belirsizlik içinde bırakılamaz."

Odette, söylenenleri dinlerken gözlerini önündeki masaya dikti. Daha birkaç gün önce annesinin yanında oturan genç kız, şimdi koca bir krallığın yükünü omuzlarında taşıyordu. Ne olduğunu anlamaya bile fırsat bulamamıştı. Herkes ondan bir karar, bir cevap, hatta bir varis bekliyordu.

Krallığın geleceği onun ellerindeydi. Yeniliklere karşı çıkan bir halk, bitmek bilmeyen saray entrikaları ve her geçen gün biraz daha artan yalnızlığı...

Üstelik genç bir prenses olması, onu evlilik için oldukça cazip bir konuma getirmişti. Etrafında dolaşan erkeklerin kaçının kendisini, kaçının tacını istediğini ayırt etmek bile güçtü. Gözünü taht ve güce dikmiş, uğruna birbirini gözünü kırpmadan harcayabilecek insanlarla çevriliydi.

Başını hafifçe yana çevirdi.

"Şimdilik bu kadar. Beni yalnız bırakın."

Vezir itiraz edecek gibi olduysa da prensesin yüzündeki ifadeyi görünce sustu. Hafifçe eğilerek odadan ayrıldı.

Odette pencereye doğru yürüdü. Aşağıda, sarayın avlusunun ötesinde toplanmış insanları izledi. Annesinin ölümüne sebep olan o kalabalığa bakarken içindeki öfkenin giderek büyüdüğünü hissetti.

Bir an hepsinden kurtulmayı diledi. Hepsinin susmasını, yok olmasını...

Fakat halkı olmadan bir krallık neye yarardı?

Atacağı yanlış bir adım, vereceği aceleci bir karar yalnızca kendi geleceğini değil, ailesinin yıllardır taşıdığı itibarı da yerle bir edebilirdi. Bu taç, bu taht, üzerinde yaşadığı saray... Hepsi kendisine bırakılmış bir mirastı. Kendi isteklerini düşünecek durumda bile değildi.

"Majesteleri, rahatsız ediyorum. Ancak Velmora Krallığı, aramızda yapılması planlanan ittifak hakkında kesin bir yanıt bekliyor."

Odette arkasını döndü.

Karşısında Sir Kaelric duruyordu.

Kaelric, krallık adına verilen savaşlarda her zaman en ön safta yer almış, gücü ve cesaretiyle adını duyurmuş bir şövalyeydi. Kralın en karanlık emirlerini yerine getirmekten çekinmezdi. Halk onu bir kahraman olarak görürken askerler arasında başka bir isimle anılırdı: Kralın Gölgesi.

Birçok genç kadının evlenmeyi hayal ettiği, soyluların bile karşısında dikkatli konuştuğu bir adamdı.

Oysa Kaelric'in hikâyesi sarayda başlamamıştı. Yoksulluk içinde büyümüş, sahip olmadığı her şeyi kendi elleriyle kazanmıştı. Hırsı, öfkesi ve savaş meydanlarında gösterdiği yeteneği onu diğerlerinden ayırmıştı. Bugün bulunduğu yere kimsenin yardımıyla değil, kendi gücüyle gelmişti.