GİRİŞ: İZ VE İZEL

〄
(Bu hikayede geçen her unsur ve kurumlar hayal ürünüdür, gerçek değildir!)
İnstagram: izelofficiall
TikTok: izlmare
.
İzel GİRİŞ: İZ VE İZEL

İzel'in kayıtlardaki anlamı nedir? Sadece iki harften ibaret olan iz mi?

İzel ruha kazınan, kalbe kapanmayan yara açandır. İzel, size bırakılan izin acıyla bütünleşmesidir aslında. Vakitin ardından elzemleşen acının ta kendisidir.
Duyulmayan, görülmeyen izler, izeldir. Susturulan lekeler, lekenin ardındaki izler bir izeldir. İzel konuşturulan çadır tiyatrosunun ardında kalmış dilsizlerdir.

Adalet. Adalet ardında bir sürü iz bırakmış yoldur. Bazıları bu yolu aramaya çalışırken, bazıları yolda yürüken çukurla buluşur. Adalet, içinde zıttını barındırır.
Adaleti aramak, acına son vermeye çabalarken acını kalbine kazıyan yoldur. Adalet'in cinsiyeti yoktur, cinsiyetçiliği vardır

Adalet, mazlum bir kadının, mazlum kadınların davası için doğurduğu yoldur. Uzun yolun altında ezilmişlerin yoludur Adalet.

İzel ve Emare.

Emare saklıdır İzel'in ardına. Sona yakınken karşınıza çıkandır, Adaletin sonuna adı gibi hükmedendir.

Bir avukatı, bir dava nasıl değiştirebilir. Oynanan kartlar, karşına çıkan deliller bir insanı nasıl çıkmaza sokabilir? Asıl bir aşk, bir davayı nasıl kan davasına sürükleyebilir? Aynı yola mahkum olan iki insan, farklı yolları seçebilir mi?
Gizli mahlası İzel olan acımasız bir avukat, yumrukları ile kendini karalayan bir adama affalayabilir mi?

Karanlığın ortasında dikilmişti kadın. Elleri önünde bağlıydı, yüzünde zerre mimik oynamıyordu, sadece sol gözü yaşını bırakıyordu yanaklarından. Ruhsuzdu. Karşısındaki nefesi hissediyordu ama o nefese sığamıyordu. Nefesi tanımıyordu. Nefesin sahibi hem ona yabancı, hem de ona yakındı. Yüzünde derin bir acı vardı. Sağ gözünün üzerinden taze bir çizgi geçiyordu.

Adam, kadının varlığını izliyordu. Derin derin nefesler alıyor veriyordu. Adam kokuyu alıyordu, kadının üzerinde olduğunu bildiği cübbesinden kan kokusu geliyordu. Ortamı kan kokusuyla beraber cesedin kokusu sarmıştı.
"Avukat."diye fısıldadı kadına.

"Ben avukat değilim, olamam." Kadının sesi titremeye başladı.

"Avukat Hanım." Adam avukat kelimesini daha da diretiyordu.

"Katiller avukat olabilir mi?"

"Katil misin?"

"Daha demin bir cana kıydım, zalim bir cana."

"Katili öldürmek seni katil yapmaz."

Kadın yaptığını kaldıramadı, sesi artık titriyor, ağlıyordu. "Ne zamandır beni izliyorsun?" diye sorduğunda adam sessizce güldü. "Sen İzel olana kadar." dedi.
"İzel?"

"Avukat İzel Hanım." Adam kendi kendine mırılanıyordu, hafifçe tebessüm ediyordu. "Yüzünde asla hiç geçmeyecek bir iz ile yaşacaksın, acısı seni İzel yapacak."

Kadın şaşırdı, mahlasını ilk kez yabancı birinden duyuyordu. "Beni nereden tanıyorsun?" Bir adım geriye attı, kan kokan üstü midesini bulandırıyordu ama karşısındaki gizemli adamdan ayrılamıyordu.

"Güçlü görünüyorsun, kendini bilmediğin bir yola atıyor gibisin."

"Biliyorum," diyerek güldü kız. "ama devamını bilmiyorum."

Adam ciddiyetini bozmadı."Geleceği göremezsin." dediğinde kız onu alaya aldı. "Unuttun mu? Ben bir avukatım. Yasalarım, davalarım bana geleceğimi gösterir, ihtimal verir. Ben bu yoldayım." Kan kokusundan midesi bulanıyordu kızın hâlâ.
"Kısacası Adalet."

Karşılaşma, kader. İzel ikinci kurbanının başındaydı. karşısında tanımadığı bir adam vardı. Acemiydi, içinde tedirginlik vardı. "Seni bulacağım bunu biliyorsun değil mi? Delilleri aramayı severim."

Adamın ciddiyeti bozuldu. "Bir delilimi bulduğun zaman ben seni bulacağım." Elini cebine attı, içinden eski bir bıçak çıkardı, yavaşça elinden bıraktı. "İlk delilin." Kadın onun dediğini idrak edemedi. "İlk davan başladı Avukat İzel Hanım."
Işıklar aniden açıldı, kadının gözü aydınlandı. Sağ gözündeki çizik, ışıkla kendini belli etti. Eli yarasına giderken diğer gözüyle konuştuğu kişiyi aradı. Etrafında döndü, çevreyi inceledi. İz yoktu, tek delili ayağının ucuna düşen bıçaktı. Bıçağın üzerinde bir imza vardı, lâkin okunmuyordu.

Adam, izel olup gitmişti...

İlk perde; İz.
Geride bırakılan kötü bir iz, hiç iz bırakmamaktan daha iyidir.
.