Heyecan

Okula girdim seminere geç kalmıştım kapıyı çaldım neyse ki daha konuşma yapacak kişi gelmemişti bu iyi haberdi yani geç kalmamıştım hemen yerime geçtim ama eda yoktu eda benim kardeşim gibidir.
Aynı mahallede beraber büyüdük ve birbirimiz için canımızı bile verirdik.
Ve konuşmayı yapacak kişi geldi zannettim tam kafamı kaldırdım birde kimi göreyim eda gelmiş.
“Aşk böceğim edam hoş geldin”
“Hoşbulduk adacık”
“Hayırdır sen bu kadar geç kalmazdın edam”
“Okul çıkışı anlatırım olur mu”
“Tamam bebe-“daha sözümü bitiremeden kapı açıldı ve o geldi.
Ben şok içinde sadece bakıyordum gördüğüm kişi karşısında tepkisiz kalmış avel avel bakıyordum taki Eda’nın sesi ile kendime gelene kadar.
“ADAAA ne oluyor kendine gelsene kızım”
“Ha şey pardon dalmışım ya”
“Hahaha farkettim kim gelmiş gördün mü”
“Kankaa ne zaman dönmüş Türkiye’ye ve canlı daha yakışıklı değil miiii” diyerek soru yağmuruna tutmuştum onu
“Kızım kendine gel adam konuşmaya başladı bide o gözlerini adamın üstünden çek nazar değdireceksin hahaha”
Ve savaş taşkın konuşmaya başlamıştı.
1 saatin artından seminer bitmiş herkes sınıftan çıkmıştı tabi o ve ben dışında.bütün cesaretimi toplayıp yanına gittim.
“Merhabalar savaş bey”
“Meraha dur söylemeden tahmin edeyim ada’idi demi”
Sırıtarak”evet ada” dedim”konuşma çok güzeldi tebrik ederim sizi”
“Çok teşekkür ederim adacım seninde derse veriminden dolayı çok teşekkür ederim”
“Eğer yanlış anlamazsanız neden döndünüz Türkiye’ye”
“Fazla meraklısın adacık” dedi
Sadece güldüm ve tam çıkacakken
“Kahve için vaktin var mı”
Dondum ve cevap veremedim Heyecandan sesim titriyordu
“Sanırım yok”
“Y-yok yok yani şey evet var”o kadar beklemediğim bir şeydi ki adamın karşısında resmen dilim tutuldu
Ve beraber kahve içtik ve evlere dağıldık beni evime kadar bırakmıştı.