1. bölüm / 1
işin önemi yokBabamın iş ortağı
Bölümler 1Şu an: Babamın iş ortağı
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Selam ben laura 3 yıl önce babasının limited şirketine geçeceğini öğrenmiş 3 yıldır bu yüzden zorla çalıştırılan 23 yaşında bir kızım öncelikle ben bu zamana kadar güzel sanatlar okuyarak bu rotadan gitmeyi planlıyordum ama ailemin bu iğrenç kararı yüzünden hayallerim yıkıldı bütün emeklerim çöp oldu sesimi bile çıkaramadım ailenin tek çocuğuydum bütün ümitlerini bana bağlamışlardı onların güvenini boşa harcamamak için sustum katlandım 3 yıl oldu katlanamıyorum artık derken bir anda odama babam girdi
ve bana 2 haftaya işe başlayacaksın dedi cidden hayal gibiydi 3 yıldan sonra ilaç gibi gelmişti sonunda
işe girecektim ama bir andana gerilmiştim o kadar 3 yıl çalışmış olsamda ya kötü yaparsam nolucak
her neyse bu düşünceleri bir kenara bıraktım ve anın tadını çıkardım~~~~
"2 hafta sonra"
aradan ne ara 2 hafta geçtiği hakkında hiç bir fikrim yoktu yine babamın odama gelip 2 haftaya işe başlıyorsun dediği zaman ki gibi içim kıpır kıpır olmuştu mutluydum ve gerilmiştim şirkete girdiğimde
ilk defa gördüğüm bi ortam vardı tabii daha öncede görüyordum ama bu kadar yakından görmemiştim
bu beni daha çok germişti babam gerildiğimi anladı ve gerilmem biraz geçsin diye beni tek tek herkesle
tanıştırdı sırada üst rütbeli babamın ortaklarıyla tanışmaya geldi her birinin kendi odası vardı ve iyi insanlara benziyorlardi en son ki babamın ortağıyla tanışmak için en üst kata çıktık ilgincti en üst katta depo var sadece sanıyordum kapıyı açtığımızda benim yaslarimda bir adam koltukta oturuyordu babamın ortağı
o olmalıydı ama bi terslik vardı babamın bu zamana kadar beni tanıştırdığı kişiler 30-50 yaş arasındaydı
bu genç çocuğun burda işi neydi düşünceleri bir kenara bırakıp tanışmak için elimi uzattım ama karşılık alamadım babama bakarak "bu kim" diye sordu babamda hiç tereddüt etmeden hemen kızım diye yanıtladı
Çocukta solgun bir sesle anladım diyerek elime karşılık verdi içinden birseyler diyordu ama anlaşılmıyordu arkamızdan koşarak babamın kişisel asistanı geldi ve "efendim kazım bey sizi çağırıyor birşey için imza gerekiyormuş" dedi babamda "tamamdır" dedi ve bize döndü "efe kızım buraları çok bilmiyor yarım saatlik burada kalabilir mi? dedi demek çocuğun adı efeymis her neyse babamın dediği şey beni şaşırttı benimle ayni yaşta olan bu efeye beni emanet edecek kadar çok güveniyor demek ki aradan çok geçmeden efe başını salladı ve babam odadan çıktı beni yine bir gerginlik basmıştı böylece durucakmıydık???..
5 dakika geçti ağzından hiç bir kelime çıkmadı derken "bana bi şekersiz bi kahve" dedi bir an şok oldum
bana mı diyordu sağıma soluma baktım bende başka kimsede yoktu anlamaya çalışırken tekrardan konuştu "neye bakıyorsun getirsene" bana diyormuş..... yüzüne tip tip bakmaya başladım ve "ne diyorsun ben sana
neden durduk yere kahve getiriyorum" diye yanıt verdim ama yanıt vermekle cevap vermesi bir oldu
"burda çalışansan ve bende senin üst seviyen olduğum için isteklerimi yerine getirmen gerek" dedi
Bu ne saçmalıyordu zaten ilk gördüğümde bu çocukta birseyler olduğunu anlamıştım her neyse
işimin ilk gününden azar yemek istemiyordum babamın gözünden düşebilirdim hızlıca en alt kata inip
beyefendinin şekersiz kahvesini hazırladım dikkatlice yukarıya çıkardım odasının önüne geldim ama
odasından değişik sesler geliyordu anlam veremedim elimdede tepsi olduğundan ve kahveyide soğutmamak için şak diye daldım ve.... odada bir kadınla öpüşüyordu çok yanlış zamanda girmiştim
çok utandım tepside elimden kayıp gitti kadın ve efe beni görünce 10 saniye bana baktılar git gide
daha çok utanıyordum ve bir anda düşündüm ki asıl utanması gereken onlardı kusura bakmayın diyerek yerdeki camları toplayıp hızlıca çıktım o an fark etmemişim elime çok derince cam parçacığı girmiş
elimdeki kanları silecekken kadının odada hızlıca çıktığını fark ettim gizli mi görüşüyorlardi kadın
Yaşlı görünüyördu bu işte bir tuhaflık vardı ama çok takılmadım kadının arkasından efede hızlıca cikti
ve yanıma geldi "aptalmısın bir kahve getiriceksin hem zamanlamayı tutturamıyorsun hemde bardağı kırıp
etrafı pisletiyorsun" dedi deli mi bu çocuk az önce ki kadından bahsetmedi bile resmen beni manipüle ediyo
tam birşey söyleyecekken elime baktığını fark ettim "aptal olduğun kadar sakarmışsında" diyip elimdeki camı dikkatlice aldı napmaya çalısıyordu bu çocuk? "Hem bana demediğini bırakmıyorsun hemde yardım
ediyorsun" dedim ve yüzüme boş boş biraz baktıktan sonra güldü bende hiç birsey diyemedim içinde olduğum durum biraz saçmaydı yine o sessizlik gelmişti hiç kadının konusunu açmayacak herhalde
Diye düşünürken "o bayandan kimseye bahsetme yoksa kariyeri yanar ayrıca seninde" dedi Bu söz beni
ikna etmeye yenmişti.......(devam edecek)
Not;
ilk bölümdü yazım hatalarina takılmazsaniz sevinirim noktasına virgülüne hiç dikkat etmedim
bölümde kisa mi oldu bilmiyorum ama ileri ki bölümde daha güzel şeyler bekliyor
Amatörlüğümün kusuruna bakmayiniz-
Bölüm etkileşimi
