Yeni Bir Sayfa 6. Bölüm

(selamlar keyifli okumalar...)
Hatırlatma: Masal: Babam iyi mi?
Oruç: İyi olmaya çalışıyor.
Masal : Tamam.
Koçari konak; Eyüphan : (Şirin furtunanın ölüm haberi gelmişti konakta oturuyordum öylesine Fadime ye söylemek için yanıma çağırdım) Fadimeee
Fadime: ( Yine o gerizekalının sesini duyunca sinirlenmiştim ama yine de yanına gittim) Efendim
Eyüphan: (çok rahat bir şekilde) Ölmüş ( dedim)
Fadime : ( korkmuştum) K-kim ölmüş...
Eyüphan : Şirin furtuna ölmüş.
Fadime : (Şok olmuştum birkaç dakika öyle kaldım dağ gibi güçlü o kadın şirin furtuna ölmüşmüydü her şeyi geride bırakıp gitmiş miydi zar zor konuştum) Cenaze ne zaman kalkacakmış?
Eyüphan: Bugün
Fadime : Gidebilir miyim?
Eyüphan : Hayır.
Fadime : Eyüphan etme o kadının benim üzerimdeki emeği çok fazla bırak gideyim.
Eyüphan : İyi tamam git ama kimseyle konuşmak yok. Duydunmu beni!!
Fadime : Tamam. (hızlıca hazırlanıp evden çıktım)
Furtuna konak;
Masal: (herkes hazırlanmış evden çıkmış mezarlığa doğru gidiyorduk şerifin ağlamaktan gözleri şişmişti babaannem çok üzgündü babam ve amcam ondan helallik almadıkları için kendilerini çok suçlu hissediyordu ama bir şekilde toparlanmaları gerekiyordu çünkü hayat hiç kimseyi beklemez ne beni ne de onları hiç birimiz bu hayatta ebediyen kalmayacağız. Ne de olsa ölenle ölünmezdi değil mi. Şirin furtuna öldü arkasında ki hiçbir şeyi yanında götürmedi hayatta böyle. Bazen yaşayan bir ölü gibi hissediyorum kendimi. Çok tuhaf hissettiriyor bana. Psikoloji de bunun bir adı var mıdır acaba diye düşünürdüm Bi an. Amann neyse şu an konumuz bu değil zaten Neyse biz de bu arada mezarlığa geldik zaten)
İsmail : ( kendimi çok suçlu hissediyorum daha önceden gelebilirdim helallik isteyebilirdim son Bi kez sarılabilirdim ama olmadı artık çok geçti neden her şeye ben geç kalıyorum diye düşündüm kendi kendime. sevmeye, sevilmeye, helallik istemeye, son Bi kez sarılmaya her şeye geç kalıyorum ben ulan iso neden lan neden. Bir şeyde yolunda gitsin a* böyle hayat mı olur. Ya da olur ya neden olmasın ki 15 yıl Fadime siz yaşamışım bu acıyla hayli hayli yaşarım derken gözüme bir kadın çarptı mezarlıktan bir tık uzak duruyordu sanki birinden saklanıyordu çok tanıdık gelmişti Fadime ye çok benziyordu kimdi o derken gözlerim karardı iki gündür hiçbir şey yememiştim ve uyumamıştım üzerimdeki düşünce ve acıların etkisiyle bayılmışım)
Masal : ( babamın bayıldığını gördüm koşarak yanına gittim) Babaaa. Babaaa. Baba. Aç gözünü baba bak bana hadi.
Oruç : İso tamam tamam masal sakin ol amcacım tamammı bayıldı sadece bişey olmaz babana.
Eleni : Tamam panik yapmayalım Bi kolanya Bi su falan var mı acaba birinizde.
Fadime :( birinin bayıldığını gördüm aslında göz ucuyla ona bakıyordum isomu acaba diye düşünürken adam bayıldı çantamda kolonya vardı fırsat bu fırsat diyerek kalabalığa yaklaştım) Ben de kolonya var verebilirim ( dedim ve gördüğüm şeyle şok oldum isoydu 15 yıl sonra ilk defa görüyordum nerden tanıdın derseniz eğer o benim sevdam benim canımın yarısı nasıl tanımayayım ki ama ne Eleni ne de oruç beni tanımamıştı o kadar mı değişmiştim belki de tanıdılar ama tanımamazlıktan geldiler bilmiyorum ama hiç kimsesin başına bela olmamak için oradan sessizce ve çaktırmadan ayrıldım ve yolda hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım isoydu görmüştüm gelmişti ama masalı tanımıyorum hala belki de onu etkilenmesin diye getirmemişlerdir diye düşündüm kendimce ve konağa vardım gözyaşlarımı silip içeriye girdim)
Eyüphan : Geldinmi
Fadime : Hı hı
Eyüphan : Kimseyi gördünmü (biraz tedirgin konuşmuştum çünkü furtunalıların trabzona geri döndükleri tamamen aklımdan çıkmıştı)
Fadime: Kim gibi birini
Eyüphan : Furtunalardan birini
Fadime : E herhalde gördün cenaze onların ya hani şerifle zarifeyi gördüm kimi görücem başka zaten ben çok yaklaşmadım uzaktan baktım sonra çıktım geldim.
Eyüphan : Tamam aferin hadi geç odana vakit doldu.
Fadime: Tamam
Furtuna konak;
İsmail : (ayılmıştım cenazeyi defnedip eve dönmüştük herkes odalarına çıkmıştı ben de odamda yatağa uzanmış bugün mezarlıkta gördüğüm kadını düşünüyordum o sırada çok şiddetli bir yağmur başladı ilk başta pek önemsemedim ama yağmur iyice şiddetlendi ve şimşek çakmaya başladı gök gürledi aklıma Masalın şimşeklerden çok korktuğu geldi hiç yataktan kalkacak halim yoktu ama konu Masala gelince işler biraz değişiyordu çünkü o benim bu hayattaki tek varlığımı tek inancım ve tek güvencemdi hışımla yataktan kalkıp Masalın odasına gittim)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
( Selam canlarrr yeni bölüm geldi umarım beğenirsiniz vallahi inanır mısınız benimde hiç bölüm yazacak halim yok yarın bayağı uzun bir bölüm atmaya çalışacağım sizce hikaye nasıl ilerliyor yorumlarınızı bekliyorum bu arada siz yorum attıkça benim bölüm yazma isteğim çok artıyor bu yüzden yorumlarını bekliyorum sizleri seviyorum yarın görüşürüzzz)
Düzenleme! : Önceki bölümde mezarlıkta bir karşılaşma olacak demiştim ama aklıma daha iyi bir karşılaşma senaryosu geldi bu yüzden mezarlık sahnesini atlamak zorunda kaldım umarım anlayışla karşılarsın! (size borçlandım yeni bir spoi veryim:birisi kaçırılacak son anda kurtarılacak ama kim ters köşe olabilir dikkatli olun yorumlarda buluşalım)