Üvey baba

Annesinin bir şey söylemeye çalıştığını fakat cesaret edemeyip uzaklara daldığını fark eden Açelya "Anne çıkar ağzındaki baklayı haydi"
Alya:y-yok bişey kızım
Açelya:anne anladım bir şey diceksin lütfen der misin?
Alya:tamam diyeceğim ama yargılamak yok
Açelya:tamam anne hadi merak ettim
Alya:ben evlenmeyi düşünüyorum
O an beyninden kaynar sular aktı ve art arda bir sürü itiraz yığdırdım anneme o ise sadece susuyordu. Artık dayanamayan annem konuşmaya başladı
Alya:niye kızım benim hakkım yok mu baban beni aldatıp terk ederken ben sadece seni düşündüm şimdi sende beni düşün suçmu iki bekar insanın evlenmek istemesi
Bunları duyunca sustum kaldım annem haklıydı, bir süre sessizlikten sonra sessizliği bozarak konuşmaya başladım
Açelya:anne anlıyorum seni fakat bir an böyle bir şey duyunca ne tepki vereceğimi bilemedim özür dilerim
Annemin bunları duyunca gözleri doldu ve mutlu bir ses tonuyla teşekkür etti onu anladığım için.
Açelya:peki kimmiş o şanslı adam
Alya:yarın sizi tanıştıracağım onunda bir oğlu var senden 2 yaş büyük onla da tanışırsınız
Açelya: bu yaştan sonra abim olacağı aklımın ucundan bile geçmiyordu
Bu arada ben 18 yaşındayım yani bu durumda annemin bahsettiği çocukta 20 yaşında oluyor.
Annemde hala bir gariplik seziyordum ve açık açık sordum
Açelya:anne başka bir şey demi var?
Alya:aslında var... Kızım eve müteahhit geleceği için bir süre üvey babanda kalıcağız ve büyük ihtimalle artık hep orada kalacağız.
Açelya:hep mi neden?
Alya: ev yapılana kadar biz zaten üvey babanla evleniriz evlendikten sonra da zaten orada kalacağız.
İşte şaşkınlığım o an başladı. Ne yani şimdi ben iki yabancı adamla aynı evde mi yaşayacaktım?