12. Bolum

Tolganın anlatimiyla

Bugün karşısına çıkacaktım. Korkuyordum onun gözlerine katılmaktan korkuyordum. Sinirleniyordum. Saçlarına dokunamadim kollarıma onu saramadim için kendime çok kızıyorum. Yine bir sigara yaktım şarkı söyle söylüyordu gözler mi dolar eller mi yanar diller mi susar? özlediğin zmn sabret arkadaş bir güneş doğar, her gecenin sabahına diye söylüyordu söyle devam ediyordu şarkı, her gidenin yeri dolar aman sakın küsme aşka diyordu .

Canım çok yanıyordu. Ama onunkini yakmaktan herseyden herkesten korkuyordum. Gülmek istiyordum . Ama onun benden daha çok gülmesini istiyordum. Onu mutsuz eden herseyi yok etmek istiyordum .ztn aşk bu degilmiydi ? Sevdiği kadini herseyden sakınan . Ama biz imkanliydik. Ama aşkımız imkansızdı. Bizim aşkımıza imkansız bir aşk denir .

Belki başka bir evrende, başka bir hayatta tekrar denedik olmaz mı?

Dalıp gittiğim yerden bakışlarımı çekip evine gittim yine saklandığın ağacın arkasından onu gozetliyordum çünkü tam bir korkaktım. Saçlarını dağınık bir topuz yapıp mavi gözlerini ortaya çıkarmıştı. Yine yüzünde hiç makyaj yoktu. Makyaj olmamasına rağmen dudakları kipkirmiziydi yine. Ve yine aşık olmuyordum ona ...

Yürümeye başladı ben takip ettim. Gölgesi olmuştum adeta. Markete girdi. Orda karşısına. Çıksam ne olacaktı.yapamazdim ona bunu yapamazdım... yine çok sevdiği kuruvasani alacaktı. Arkasını döndü aniden sağına soluna baktı. Gözleri gözlerimle buluştu direk kaçtım. Yine kaçtım. Marketin çıkışına yöneldim ama arkmadan geliyordu.ozur dilerim sevgilim özür dilerim. İlk ara sokağa girdim ama oda geliyordu. Arkami tekrar döndüğümde yere düştüğünü gördüm. Koşarak yanına gittim ve Kucağıma aldım.
"Seni seviyorum " dedim ve yanağına bir öpücük bıraktım. Hastaneye geldik. Uyanmamış hala acaba kalktığında beni görünce ne yapacaktı? Ne yapsada haklıydı. Çok haklıydı. Çünkü hakediyordum ikimizde birbirimizi severken ben geriye dönüp arkama bile bakmadan gitmişimtim. Uyanınca yanındaki hemsireyi beni tasvir etti " beyefendi sizi dışarıda bekliyor" dedi hemşire bmve beni çağırdı. Yanına girdim gözünden bir damla yaş aktı. Odaya girdiğimde kaskatı kesilmiştim.Ben donakalirken o ayağa kalktı ve yanıma geldi. Sarıldı.bir şey demeden sarıldı.sarilmalimiydim Bence şuan onu daha fazla üzmeden sarilmaliydim. Sıkıca sarıldım.fisildiyarak gitme dedi ne" olursa olsun gitme tolga . Sen beni ne kırıyorsun ne de üzüyorsun. Üzmeyin eğer ben senin yanındayken ağlardım ne zmn senin yanında ağladığımı gördün?" Haklıydı benim yanımdayken hiç bir zmn ağlamamıştı. Devam etti...

"Ben seninleyken cebi bayram harcliklariyla dolan çocuklar gibi mutluydum tolga. Sen seni kırıyorum falan diyorsun ben senin beni kirmadigi sana nasıl kanitlayacagimi bilmiyorum ama tüm kalbimle beni kirmadigini söylemek istiyorum" Gözlerim istemsizce dolmuştu. Katil olduğumu bilmiyordu. Bende onu isteyerek bırakmak istemiyordum " eğer yorulursak birbirimizin omzunda dinleniriz eğer kirilirsak beraber konuşur anlaşırız. Eğer kalbimiz ağrısı sarılarak kalp agrimizi dinlendiririz." Dedi şimdi ona ya her şeyi açıklayacağım yada onu öylece bırakıp gidecektim." Bak, bilmediğin şeyler var bilirseniz benden uzaklaşırsın beni sevmezsin benden nefret edersin anlıyor musun " dedim ve söyle devam ettim " biz imkansıziz bizden olmaz " dedim kalbinin çıt sesi külahıma ilişti sanki. Ağlamaya başladı. Ayağa kalktım gidecektim onu daha fazla aglatmadan gidecektim giderken elimi tuttu . Eli buz gibiydi " lütfen gitme sensiz olmuyor " dedi kalbe adeta bir ok saplanmıştı." Duygu sömürüsü yapma aşkım " dedim bu kez bir daha benimle konuşmayacakti. Ateşe dokunuyormus gibi elini elimden çekti. " Git " dedi ağır Agir kapıya ilerledim çıktım kapıdan sanki dünya durmuş zaman akmıyor gibiydi. Artık her şey için çok geçti onu kaybetmiştim. Sinirle Hastaneden çıktım ve hastanenin duvarına yumruk atmaya başladım. Duvara elimden kan bulasiyordu ama elimde en ufak acı yoktu. Güvenlik iki koluma girip beni pansuman yapmak için muane koltuğuna oturttu. Hemşire geldi ve elime pansuman yaptı. Sonra Hastaneden çıktım.eve gidecektim ki bir zarf vardı yerde. Bu zarfta neyin neyin nesiydi? Zarfı açtım dikdörtgen şekilde bir kağıt vardı. Onu da açtım şiire benzer bir yazı vardı. El yazısıyla yazılmıştı kimin yazıldığı da belli değildi

"Her şeyin bir sonu vardır derler
Her oyunun bir sonu
Onun sana vereceği sevginin sonu
Özgür olmanın bile sonu vardır
Öldürdüğün kişiyi bile bilmiyorsun
Bir canın bedenden nasıl ayrıldığını
Şimdi o can intikam için yine bedende
İlk önce acı, sonra özgürlük hakkın yok olacak
Sen kendi katilini o gece gördün o bedende"

" bu-buda ne " dedim şaşkınım o gece kimse yoktu orda . Babam herseyi halletmiş yerime birini koymuştu. Hızlıca etrafıma baktım. Kimse yoktu. Hızlıca zarfı alıp eve girdim. Tekrar okudum sonra tekrar tekrar tekrar " herseyin sonu vardır derler" diyordu " onun sana vereceği sevginin bile sonu var" diyordu ona da zarar verecekti.telefonla ilk önce aşkımı aradım. Açmadı. 15 defa aramama rağmen acmamıştı.babamj aradım herseyi anlattım. Halledecem dedi ve kapattı. Onu da tedirgin etmek istemiyordum zarf alıp kağıdın arkasına " ne istiyorsan benimle aşkımla yada sevdiklerimle uğraşma" yazdım ve evimin arka bahçesine pencereden attım yerim saat sonra tekrar çıktım yine zarf ordaydi

"365 gün 6 saat
Tik tak başladı işte zmn
Doya doya yaşa
Katilim sana insaf bile etti
Sen düşün artık gerisini
Bu 1 yıl içinde izleyeceksin
Tüm sevdiklerinin nasıl öldüğünü "

Eve duygusuz ve sinirli bir şekilde girdim
Eğer polise gidersem o suçumu söylerdi
Zaten zarfları da benim ifsam vardı .iki elim kolum bağlıydı. Bu işi kendim yaptım ve kendim çözecektim.