BÖLÜM 1

Ben Aleyna Duman.
Ankara Top Fen lisesinde okuyan 12.sınıflardan biriydim.Hedefim doktor olmaktı.Ama küçüklüğün ne diye sorarsanız pilot olmak derim.
Ve birazda asi olabilirim.
"Mina hadi!"Diye bağırdım artık Mina benim en yakın dostumdu.Beraber büyümüştük.
Benim herşeyimi o bilir.Ben ise onun kini.
Ben herkese karşı sert bir kızdım.
Abinin kaybından sonra.
Dedi içimdeki vicdansız tarafım.
Abim Emir Duman.Eni 3 yıl önce kaybettim.
Zatten abim gittikten sonra aynı olmadım.
Daha çok içime kapandım.Herkesten uzaklaştım.
Bir tek Mina hariç.
"Geldim geldim bekleyemedin.Tamam sakin ol az beklesin Batuhancığın."Dediğinde sinirli bir şekilde ona döndüm.
Evet o manyak 2 senedir peşimdeydi.
Bir gün elimden bir kaza çıkacak onu istiyor herhalde.
Kumral saçlarımı toplamıştım.
Yeşil gözlerim ise açığa çıkmışlardı.
Çilerini unutma.Dedi içimden bir ses.
Allah'tan çoğalmıyorlardı.Tek tesellim buydu.
Makyaj yapmayı sevmeyen bir kızım, zaten yakışmıyor o yüzden hiç gerek yoktur.
"Batuhan'ıda sıçarım sanada Mina!Geç kalıcaz!"Diye yükseldim.
Mina ise bu yükselişlerime alıştığı için umursamadı bile.
"Tamamdır Aleyna!"Demeyi tercih etti ve yola çıktık.
"İlk ders ne?"Diye sordum.
"Tarih."Dediğinde yüzümü buruşturdum.Tamam tarihimizi severim ama uykum geliyor.
Sıkıcı.
Bu kelimeyi demeyi tercih ediyorum.
20 dakika sonra okulun içinde olmuştuk.
"Aleyna!"Diye seslenen Mina'ya döndüm.
"He."Dedim şuan üşengeç olduğum saatlerdeyim.
"Benim işim var sen git."Dediğinde kafamla onayladım.O ise gülümseyip yanımdan ayrıldı.Bende hemen okula girip eşyalarımı dollaba yerlesştirmeye başladım.
Batuhan'la uğraşmazdım.Ve çetesiyle.
Elinden gelse hepsini geberteceksin Aleyna!Dedi gene o susmayan tarafım.Derken o lanet sesi duydum.
"Aleyna yanım! Gelmişsiniz buyrun önden."Dediğinde sinirlerim oynamıştı.Ateş saçan gözlerimi onun kahvelerinde diktim.
Kahverengi gözlü,kumral saçlı sert çene hatlarına sahip bir ergendi!.
"Tamam sakin ol asi kız."Dedi gülerek.
"Bak sinirlerimle çok oyuyorsun!Defol git yanımdan.Sen nasıl bir arsızın oğlum sen?Git diyorum geri geliyorsun."Dediğimde sinirim her halimden beli oluyordu.
O ise umursamadı bile.
"Vallahi asi kız hiç gidesim yok bilirsin beni çok üşengeçim."Dediğinde sert bir şekilde kapağı kapatıp ona döndüm.
"Bilmiyorum seni.Anlamıyorum seni!"Dedim ters bir şekilde ve Mina'yı aramak için bahçeye giderken Arya'ya çarptım.
Cidden artık sinirlerim bozuldu!Bir kere kader benden yana olsan ya?
"Kusura bakma."Dediğinda kafamı sıkıntı yok dermişçesine salladım.
"Batu akşama geliyor musun?"Diye sordu Arya ve bunu kaçmak için fırsat bilip ilerledim.Kısa bir taramadan sonra burada göremeyince arka bahçeye doğru gitmeye başladım.Mina buradada yoktu.
Nerede bu kız Allah aşkına?
"Offf nerede bu kız?"Dedim sitemle tam arkamı döneceken birisine çarptım.
"Aleyna sen napıyorsun burada?"Diyen sesi tanıyordum.
Alaz Ural.
Okulun en zengin bebelerinden biriydi.
"Sanane?"Geri çekilip tersledim.
"Hemen tersleme sakin ol küçük şampiyon."Dediğinde derin bir nefes aldım.
"Senle uğraşamam."Dedim ve gideceken önüme geçti.
"Mina'yı mı arıyorsun?"Dediğinde ona ufak bir ters bakış atım.
"Evet."Gördünmü diye sorma zahmetine bile girmedim.
Kimseden yardım alma sen!Anca böyle vicdansız olmaya devam et! Dedi içimden bambaşka bir ses.Bu sesi duyalı çok ama dinlemeyi bırakalı epey olmuştu.
Çünkü ben abim gittikten sonra o toz pembe dünyamdan uyanıp siyah beyaz dünyaya merhaba demiştim.
Biraz geç olgunlaştım.Biraz geç çocukluğumla vedalaştım.
Bir insan 11 yaşından sonra büyürdü.
Ama ben?
6 yaşında.
"Lal hocanın yanında."Dediğinde sadece kafamı salladım bu onun için yeterli bir cevaptı.
Yönümü Lal hocanın olduğu tarafa çevirdim.Derken bir sesle duraksadım.
"Aleyna!"Diyen kişi Arya'ydı.
Siyah saçlarını hafiften toplamıştı.Ve mavi gözleri ortaya çıkmıştı.
Okul formasıyla ise tam bir zengin kızı havası veriyordu.
Zaten zengindi ya gerizaklı.
Dedim içimden kendime.Zengin ailenin tek kızıydı.Tek varis.
"Zümrüt göz."Gözlerimin renginden dolayı öyle söylüyordu.
Bu lakabı üreten ilk mal Batuhan malıydı.Sonra bütün okul bana böyle seslenmeye başlamıştı.
"Noldu Arya?"Dedim o ise gülerek geldi.
"Batuhan diğer tarafta."Dedi gülerek.
Ona ters bir bakış atım."Banane?"Dedim sorgularcasına.
"Akşam gelecek misin?"Diye sordu.Anlamadım.Boş boş baktım.
"Kız Alaz parti veriyor kız kardeşinin doğum günü."Dediğinde göz devirdim.
"Tamam iyki doğmuş Ural ailesi için ama bu beni alakadar etmez."Dedim."Mina'nın yanına gidecem daha işim gücüm var kafam sizi çekecek güçte değil."Dedim ve Mina'ya doğru gitmeye başladım.Arkamdan bir şey dedi ama duymadım.Gerçi umrumda değildi.
"İşte öyle hocam bir manzara ama fark etmez değil mi?"Diye sordu Mina bende tam yanında durmuştum.
"Yok canım fark etmez."Dedi Lal hoca.Bana dönünce gülümsedim yalandan.
"Merhaba hocam."Diyerek selam verdim.
"Merhaba Aleyna."Dedi gerçekten samimi bir gülüşle benim tam zıttım bir şekilde.
"Nasılsınız hocam iyisinizdir inşallah."Dediğimde gülümsedi.
"İyim sen nasılsın?"Dediğinde bu sefer gerçekten gülümsedim beni gerçekten anlayan birtek bu hoca olabilirdi.
Derken içeri zili çaldı.
"Hadi içeri kızlar nöbetçiyim beni yormayın."Dediğinde gülerek kafamızı sallayıp okuldan içeri girdik.
"Tarih'ten sonra ne var?Lütfen güzel bir şey söyle Aleynaaaaa."Diyince bıkınca güldüm.
"Resim var rahat ol.Ondan sonra ise Türkçe.Sonra beden."Bu hayataki tek şansım beden dersi cuma günü son iki saat olması olabilir.
"Canım arkadaşım."Dediğinde ne istediğini anlamıştım.
"Hayır Mina!Dersten kaçmayacağız bak sonra bizi ispiyon edenler var."Dediğimde sus pus olmuştu.Sınıfa girdiğimde ağır söveveğim ve sinirlerimi hoplatan şeyi görmeyi beklemiyordum!.
Batuhan yanıma oturuyordu!
Mina ise yanımda gelip tam yanımda durdu.
"Batuhan kalkarmısın yerimden."Demişti ama ses tonu siktir git demekle aynıydı.Bu kızı bu yüzden seviyordum.
Göstermesende?.
"Yooooo."Geniş geniş söyleyince ben devriyeye girdim.
"Ne demek yoo?"Dedim.O ise sırıtı.
"Mina Alaz'la sende benle."Dediğinde ikimizde beyninden vurulmuşa döndük.
"NE!"Diye Mina'dan bir çığlık koptu.
"Ne alaka?"Dediğinde onayladım.
"Boşver iki ders sonra beraberiz."Dedim ve kalkmasını bekledim.Kalktıda.Ters bakışlarımla ona baktım.
"Naber asi?"Dediğinde ona döndüm.
"Yanımdan siktir olup gidersen daha iyi olucağım."Dedim
O ise güldü.Hoca gelince hepimiz ayağa kalktık.
"Oturun çocuklar."Dediğinde oturduk.Ben dersi dinlemek istemedim.Kafama şapkamı çekip camdan dışarıyı seğretmeye başladım.
Uykum vardı ama camdan dışarıyı izlemek daha cazip geldi.
Babamı beklemiştim.
Annem ben doğarken ölmüş.Abim ise ben 6 yaşındayken.Yani 16 yaşında.
Doktor olmak istiyordu.Ama olamadan Kara toprağa girmişti.
Normalde abim ile aramızda 11 yaş vardı.
Ama şimdi 1 yaş vardı.
Hakikaten Aleyna Duman kimdi?Hiçlik.
Ben sevgimi yılar önce toprağa gömdüm.
Kolay kolay kimseye sunmazdım.
Sunulan kişi ise Mina'ydı.Oda bunu anlardı.Sevgimin kıymetini bilirdi.
"Aleyna cevap versin."Diyen Alp hocayla kendime geldim.
"Soruyu tekrar alabilir misiniz?"Dedim.
"Tabi ki."Dedi ve tekrar etmeye başladı.
"Osmanlı Devleti'nin kuruluş sürecinde gaza ve cihat anlayışının devletin büyümesine etkisi ne olmuştur?"Diye sorunca kısa bir süreden sonra cevap verdim.
"Gaza ve cihat anlayışı, Osmanlı'nın sınırlarını genişletmesine ve yeni topraklar kazanmasına katkı sağlamıştır. Ayrıca Osmanlı'nın savaşçı grupları çevresinde toplamasını kolaylaştırmıştır.Hocam."Dediğimde bana şokla bakıyordu Alp hoca.Dersi dinlemediğime adı kadar emindi.
Aslında bilmiyoruduki benim okumaktan başka çarem yoktu.
"Teşekkürler Aleyna'cım oturabilirsin."Dediğinde rica edip yerime oturdum.
Zil sesi çılınca çoğunluk dışarı çıkmıştı.
Mina'nın yanına gidecektim ama bu dağ aysının kalkmaya pek niyeti yok gibiydi.
"Kalkmayı düşünüyormusun geri zekalı?"Dediğimda bana döndü.
Ve sırıtı.
"Yok vallahi üşeniyorum."Dediğinde başımı geriye çevirdim.
"Kalk Mina'nın yanına gidicem!"Dediğimde yükseldim.Ama o umursamadı bile.
"Hiç nazik değilsin asi."
Dediğinde tepkisizdim.Haklıydı çünkü.Asiydim sinirliydim,sinirlendiğimde gözüm dönerdi.Konuşmazdım,kalp kırardım.
Kalpsiz derler.
Ama en çok kalbim ağrıyor sıkışıyordu.
Umrumda değil.Dediğim gibi o Aleyna'yı içime gömüştüm.
O yüzden gözlerim renkliydi.
Bütün hayatım siyah beyaz olmasına rağmen gözüm renkliydi.
Abim hep;
Gözlerin annenize benziyor.Saçlarında onun gibi seninde çilerin var.Derdi saçlarımı okşardı.
Küçük Aleyna'nın en sevdiği şey abisinin kalp ritmini dinleyerek uyumasıydı.
Ama hayat küçük Aleyna'dan bunu almıştı.
"Abi."Demiştim.
"Efendim abisinin gülü?Efendim sinirlisi?Efendim canımın içi?Efendim abiciğim?"Dediğinde kıkırdamıştım.
Ama kısa sürmüştü.
"Annem beni severmiydi?"Demiştim.
"Severdi Aleyna'm ne biçim söz öyle?"Demişti saçımı okşayarak.
"Annem benim yüzümden mi öldü?Ben yaşayayım diye mi öldü?Benim yüzümden mi gitti?"Dedim.
"Ne biçim sözler be bunlar."Demişti.
"Saçmalamış kim demişse."
Bu anıda kalbimi ağrıtı nefesimi kesti.
Şimdi?Şimdi benim arkamda kim duracaktı?
"Kalk."Dedim bir elim boğazımdaydı.
"Noldu?"Sesinde endişe vardı.
"Ne-nefes al-alam-alamayorum."Dedim zorlukla ve kalktım.Arkamdan Mina'nın sesini duydum.Umursamadım.
Hedefim çıkıştı.Ve başardım.
Temiz hava kokusu doldu içime.
Ama üzerimden o lanet silinmedi.
Elim istemsizce boğazımdaydı.
"Aleyna! Noldu?"Diye yanıma gelmişti hemen Lal hoca.
"Bilmiyorum hocam."Dedim sadece.
"Sınıfta otururken birden nefes alamadım."Dedim.
"Astımın mı var?"Diye sordu endişeyle.
"Yok.Ama neden olduğunu bilmiyorum arada bir oluyor.20-25 dakika açık alanda kalmam lazım."Dedim.O ise tamam diyip yanımda durmaya başladı.
"İyim hocam gidebilirsiniz."Dediğimde başını salladı.
"Birşey olursa hemen bir hocayı çağır."Dediğinda kafamla onayladım.
"Ben yanında kalırım hocam."Diyen kişiyi Mina'ydı.
"Aleyna iyimisin?"Endişeli sesiyle yanıma geldi."İyim birden kalbim sıkıştı."Dedim.
"Bir doktora görün normal değil kalp bu."Dediğina ona baktım.
"Gidiyorum ama hepsi birşey yok diyorlar stres diyorlar."Dedim.Ama cidden bazen çok ağrıyordu.
"Çağan naptı bu arada gelebilecek mi?"Dediğimde güldü.
Çağan Mina'nın erkek kardeşiydi.Daha bu sene 9.Sınıf olmuştu.
"Evet yarın gelecek."Dediğine onayladım.
"Abinle olan anılar aklına düştü demi?"Dediğinde sesiz kaldım.Ne desem bilemedim.Hayır desem yalan.Evet desem.
"Nereden anladın?"Dedim sadece.Güldü ve bana sarıldı.
Galiba ben gerçekten dosta sevildiğimi bu kızın yanında hissediyorum.
"Biz birlikte büyüdük Aleyna.Hata buna devam ediyoruz.Tanırım ben seni.Abinle anılarından dolayı böylesin."Dediğinde ona baktım.
"Olmuyor Mina."Dedim.Okulun en ucundaydım.Alp hoca halimi gördüğü için Mina ila bahçede kalmama izin vermişti şuan sadece ikimiz vardık.
"Abim yoken bu hayat çok zor."Dedim.O ise sırtımı sıvazlıyordu.
"Annemi hiç tanımadım.Nasıl bir kadın dı? Güzel miydi?İyi bir annemiydi? Bilmiyorum.Aslada bilemeyeceğim.Baba desen?Varla yok arasında zaten.Sadece para veriyor başından atıyor.Abim.
Yok.Gitti.Öldü.
Sadece mezarı var.Her gün gidiyorum ya."Dediğimde göz yaşlarıma hakim olamadım.
"Keşke bu kadere hiç sahip olmasaydın Aleyna."Dediğinde ona sarıldım.Hemen göz yaşlarımı sildim.
"Neyse gel hadi şu dersi asalım!"Dediğinde hayretle ona baktım.
"Kızım manyak mısın?"Dedim.
"Bu sınav senemiz!"Dedim.Evet arada geçen sene kaçtığımız astığımız doğrudur.
"Kabul et o anki heyecan vaha biçilemez."Dediğinde bir düşündüm.
"Tamam Mina."Dediğimde gözlerinde renkli havai fişekler uçtu.
"Ama çantalar?"Dedim sorgularcasına.
"Top odasında."Dediğinde gözlerim açıldı."Ne ara Mina!"Diye yükseldim.
"Canım ben Mina Aksoy'um.İstediğim herşeyi yaparım.Gerekirse seve seve gerekirse söke söke."Dediğinde güldüm.Hemen çantayı koluma takıp arka bahçeye gittik.
"Unutuğumuz birşey var Mina."Dediğimde oda bana aynı bakışı atıyordu.
"Bizi değil mi?"Diyen sesle arkamıza döndük.
İki gerizekalı:Alaz ve Batuhan!
"Yok.Duvarın yüksekliği."Dedim sert bir şekilde.İşte ben buydum
Sert,ters,asi,kalpsiz,bencil,acımas-
ız.
Hepsiydi.
"Aşk olsun."Dedi Alaz.
"Olmasın."Dedi Mina.
"Olsun hemde en güzel haliyle Mina hanım."Dedi gülerek.
Ben ise sadece göz devirdim.
"Herne boksa."Dedim."Şu yerden siktir olup gidecez sizde gelecekseniz hızlı olun faktimiz çok yok."Dedim.Hepsi beni onayladı.
Alaz ilk Mina'yı yukarı atı.Sonra kendisini çekti.
"Biz kaldık asi."Dediğinde göz devirme isteğine engel olamadım.
"Sana muh-"Devamını getiremeden kendimi Batuhan'nın omzunda buldum.
"Napıyorsun manyak!"Dedim elimden geldiğince.
"Yardım ediyorum Aleyna hanım."
"Omzuna oturtarak veya atarak mı Batuhan bey?"Dedim onun dediği şekilde.
Elimle kendimi duvara tutup oturtum.Ve elimi Batuhan'a uzatım.
"Vay asi yardım edermiydin sen?"Dedi Batuhan.
"Ne kadar kalpsiz görünsemde benimde bir kalbim vicadınım var."Dediğimde sustu ve elimi tutup oda duvara çıktı.İlk o indi ve gene beni omzuna oturturdu.
"Tamam indir beni mayak herif."Dediğimde güldü.
Gülünce gamzesi var hemde iki tane iki yandan.
Niyeyse kızamadım.Bu iki yıldan beli duygularım çöküş yaşıyordu.
"Noldu asi?Manzaran mı güzel?"Dediğinde kafasına bir şamar çaktım.
"Saçma salak konuşma."Dediğimde beni sırıtarak indirdi.
"Emredersiniz asi prenses."Dediğinde öfkeli yeşil gözlerimi onun kahverengi gözlerine diktim.
"Çok zorlama geri zekalı!"Dedim ve taş aramaya başladım.Tam bi anda elimi tutu ve yürütmeye başladı.
"Mina nerede?Ben onunla gidicem."Oda zorlamdı.Mina'nın yanına gittim.Ve biraz gezdip tozma kararı aldık.

Yazar Notu:Selam!Yeni kurgumla birlikte merhaba.Kül'den tanırsınız beni.Şuan birinci kitabı yayında daha kaç kitap olacağı kafamda beli değil.Ama imkansız beli.Tek kitap olucak.Eğer sizde imkansız birisini seviyorsanız size gelsin bu hikaye.Ne mutsuz bitecek ne mutlu.Kafamda daha beli değil.
İyi okumalar beğenmeyi ve takip etmeyi unutmayın.
(GT(Geri takip.)Var.)