2. Bölüm

Bir kaç dakika geçmişti. Uçağın kalkmasına çok az kalmıştı. Çok zeki olan Chan otobüse binmeyi son anda akıl etmişti. Otobüs durağına giderken garip tipli adamlar önüne çıktı. Yaklaşık bir 50 tane dövmeleri vardı. Chan yine sihirli sözcüğü kullanıp o garip tipli şahısları delirtmişti. Yine:"Pis kafirler! Çıkın gidin." demişti. Biraz daha zorlarsa Allah'ın yanına uçacaktı. Adamlar bir anda düştü (Bu sefer kesin çarpıldılar bu arada.). Chan ne olduğunu ne bittiğini anlamadan aralarından çıkarak koşmaya başladı. Otobüsün gittiğini gördü ve bir anda namaz kılmaya başladı. Herkes Chan'a bakıyordu. Biri geldi Chan'ı sarstı ve neden orada namaz kıldığını sordu. Chan:"Otobüsün sahibi merhamet etsin diye."dedi. Sonra kendi de saçmaladığım anlayıp kalktı ve bir sonraki durağa elindeki valiz ile koşmaya başladı. Tam geldiğinde otobüse insanlar binmeye başlamıştı. O da bindi (Bi zahmet.). 1 kaç saat sonra. Chan sonunda hava limanına geldi ama koşmak zorundaydı çünkü uçak tam şimdi kalkacaktır. Sonunda şans yüzüne güldü. Sıra yoktu. Sonra uçağa bindi. (Bölümler biraz kısa.)