İlk İz

Külpınar’da herkes birbirini tanırdı. Kimin ne yaptığını, kimin ne sakladığını bildiklerini sanırlardı. Burada sırlar uzun süre gizli kalmazdı. En azından insanlar buna inanmak isterdi.

Kasaba, yıllardır aynı sessizliğin içinde yaşıyordu. Ta ki bir ölüm, her şeyi değiştirene kadar.

Bir suçlu bulunmuş, insanlar cevaplarını almış ve herkes gerçeğin ortaya çıktığına inanmıştı. Çünkü bazen birini suçlamak, gerçeği aramaktan çok daha kolaydı.

Ama kimse her şeyin göründüğü gibi olmadığını bilmiyordu.

Kimi sırlar karanlıkta saklanırdı. Kimileri ise herkesin gözü önünde, en masum yüzlerin ardında beklerdi.

Ve bazen, en büyük yanılgı bir yabancıya güvenmek değil, tanıdığını sandığın birine inanmaktı.