1. Bölüm

Ayana Gök

Bugün de her zaman ki gibi tiyatro oyunu vardı. Artık her gün sahnede olmaya alışmıştım. Çocukluk hayalimi gerçekleştirmiş ve tanınan bir tiyatrocu olmuştum ama yolunda gitmeyen birşeyler vardı, aslında hiç bir zaman hayatım yolunda gitmezdi. Çok sevdiğim tiyatro beni yormaya başlamış ve sıkmıştı. Herneyse oyun başlıyordu yerimi aldım.

Adrian(Ezel)-Git birdahada dönme geri artık sadece bir hiçsin benim için.

Hera(Ayana)-Gözlerin,sen ve kalbin gitme derken dudakların hala nasıl yalan konuşur sevgilim.

…

Tüm seyirciler alkış yağmuruna tutmuştu bizi ama aralarından biri alkışlamak yerine not defterine bir şeyler karalıyordu. En ön sıradayken izlemek yerine öylece bir şeyler karalayan birinin burda ne işi vardı tamamen saçmalıktı.

Gökhan hoca performansımızı çok beğenmişti. Ezelle partner olmak beni iyi hissetiriyordu çünkü yakın arkadaşlarımdandı ve güven veriyordu. Yakın arkadaş demişken nerdeydi benim kız kardeşim dediklerim. Özellikle gelmelerini istemiştim onların ve ailemin ama hiçkimsem yoktu ve tektim.

Salondan ayrıldım eşyalarımı topladım ve kıyafetlerimi değiştim. Tek isteğim eve gidip uyumakdı.

Tolunay Türk

Hayatımda izlediğim en iyi tiyatroydu ama bu kızın gözleri neden bu kadar sert bakıyordu. Gösterdiği performansla sahneyi alkış yağmuruna tutmuşken nasıl bakışları bu kadar soğukdu. Onun resmini çizmem gerekiyordu çünkü çizilmeyi hakeden güzel parçalardandı. Hem oyunu izlerken hem de resim çizmek zor oluyordu yarısına evde devam edecektim. Bu kızı araştırmalı ve bulmalıydım ama şuan onla uğraşamayacak kadar yorgun ve bitkindim. Kız zaten Türkiyenin en iyi tiyatrocusu olduğundan dolayı bulmam çok da vaktimi almazdı. İnternete girdim ve Tolunay Gök diye araştırdım. Çalıştığı firmayı ve çalışma saatlerini öğrenmiştim ama sapık gibi kızı neden takip etmeliydimki. Delirmiş olmalıydım galiba buda neyin nesiydi neden bu kıza bu kadar dikkat vermiştim.Gözlerine mi,sözlerine mi yoksa bakışları mı neydi beni bu kadar meraklandıran.