1. Bölüm

Yaz ayıydı, güneşin ışığı eslemin gözlerini kamaştırıyordu eslem okuldan çıkmış küçük adımlarıyla eve ilerliyordu arkadan bir ses geldi. Eslem arkasına hafifçe döndü arkasında yakın bir arkadaşı nazlı vardı Eslem; "efendim nazlı"
dedi. Nazlı; sen dünkü haberi duydun mu?"dedi. Eslem şaşırarak; "hayır, duymadım nedir?"diye sordu Eslem, Nazlı karşılık verdi;"sizin evinizin iki sokak arkasında bir ev varmış hiç kimse o eve giremiyor ayrıca görenlerde geri dönemiyormuş" dedi. Eslemin tüyleri diken diken oldu ve nazlıya bakarak; "saat geç oluyor eve gitmem lazım" dedi. Eslem eve doğru adım adım ilerliyordu, aklında bir sürü soru işareti oluştu. Merak etmişti, bunları düşünene kadar zaten eve varmıştı, Eslem zili çalmak için elini uzattı, zili çaldığında annesi kapıyı açtı,Eslem kokuyu almış, annesi misler gibi yemek yapmış Eslem yemeği yemek için sandalyeye oturdu. Annesi en sevdiği yemek olan mantıyı yapmıştı. Eslem yemeği bitirdikten sonra odasına gitmek için adım atmaya başladı, odasına vardığında Nazlı arıyordu; " efendim Nazlı' dedi Eslem, Nazlı karşılık verdi; "o eve gireceğim istersen sende gel tek gitmek istemem benimle gelir misin?" Diye sordu Nazlı. Eslem kararsız bir şekilde; "a-aslında bende çok merak ediyorum tamam geleceğim" der Eslem,çantasını hazırlamak için bir çanta aramaya başladı. Çantayı buldu, yanına su,paketli gıda, fener, ilk yardım malzemeleri, bıçak, eldiven, makas aldı. Çantasını hazırlığı bittiğinde saat 12:00 olmuştu. Eslem uyumak için yatağına doğru adım attı battaniyeyi kaldırdı ve uzandı üstünü örterek
uykuya daldı. Sabah,Eslemin annesi uyandırdı Eslemi, güneş daha yeni doğuyor, pencerenden ışık vuruyordu gözüne,ayağa kalktı küçük adımlarıyla mutafağa ilerledi. Sofra zaten hazırdı, sandalyeyi çekti ve oturdu kahvaltısını yaptıktan sonra odasına doğru ilerledi, üzerini giyip, dışarıya çıkmak için ayakkabısını giydi daha sonra telefonunu eline alarak; "Nazlı ben seni marketin önünde bekliyorum" dedi. 1 kaç dakika sonra karşıdan gelen birisini gördü, güneş ışıkları gözünü kamaştırıyordu elini alnına koyarak karşıya bakıyordu gelen nazlıydı. Nazlı; "hadi gidelim" dedi. Eve 15 dakikada varmışlardı, ev yosunlarla kaplı yüksek duvarlı terk edilmiş bir evdi. Eslem ve nazlı şaşkınca eve bakıyorlardı. Nazlı; "nasıl gireceğiz?" Dedi. Eslem nazlıya kafasını çevirerek; " bilmiyorum bende" dedi. Nazlı etrafa bakarak, eliyle bir yeri işaret ediyordu; "bak orada kırık bir yer var ordan girebiliriz" dedi. Eslem ve nazlı kırık yerden içeriye girdiler, ev çok ürpertici görünüyordu, evin camları kırık içerisi karanlıktı. Eslem pencerden içeriye bakıyordu, birden bir adam geçti. Eslem Nazlının kolunu tutarak aşağıya eğildi, Nazlı bağıracaktı fakat Eslem Nazlının ağzını kapatarak engelledi. Eslem ayağa kalkmadan kapıya doğru ilerledi, Eslem etrafa baktı kimse olmadığını görünce nazlıya işaret etti, feneri çıkararak etrafa tuttu kendini korumak için bıçağını eline alarak yürümeye devam ettiler. Fener ile etrafa bakıyorlardı kan izleri kemik kalıntıları vardı, Eslem ve Nazlı çok ürpermişlerdi. Yola devam ediyorlardı, fakat bir ses yankılanıyordu; "Yardım!" Diye bağırıyordu birisi, Eslem sese doğru ilerledi, Nazlı arkada kalmıştı.Bir insan görmüştü Eslem, maske, eldiven takmıştı yüzü görünmüyordu. Bir kurumuş yaprağa bastı; "çıt" diye ses çıkmıştı, adam sesi duymuş Esleme doğru geliyordu,Eslem hızla koşarak duvarın arkasına saklandı. Adam etrafına bakıp gitti, Eslem kaçmak için adımını attı fakat arkadan birisi Eslemi tutup içeriye doğru çekti, ağzına bir peçete tutarak. Eslem gözünü hafifçe araladı, tam ayılamamıştı, uyandığında elleri kolları bağlanmıştı, etrafa baktı hiç bir şey hatırlamıyordu. içinden; " sanırım yakalandım" dedi. Eslemin aklına bir soru daha gelmişti ve tekrar içinden konuşarak;"Ne? Bir dakika nazlı nerdeydi?" Dedi