2. bölüm · İki seçenekli orman
Ormana giriş
Konuşmalardan sonra kimse bişey dememişti herkes yurtlara dağılmış tı bende biraz araştırma yapmıştım okulun yaptığı haber doğruydu ve bi kaç kaynakta bundan 10 yıl önce de böyle bi olay olduğu yazıyordu. Bunları okuduktan sonra diğer insanlar o ormana girmezdi ama benim normal bi geçmişim yoktu ve arkadaşlarımın da, kimse bahsetmese de onlarında normal bi geçmişi yoktu .o yüzden o ormana gidicek ve aleynayı kurtaracak tık belki bu bilgileri arkadaşlarıma vermem gerekir di ama o zaman gelmezlerdi işi riske atamaz dım
Biz okulda bu olayları konuşurken esma,rüzgar ve Ayşe de duymuştu bizi onlarda gelmek istediklerini söylediler yoksa bu konuştuklarımızı herkese diceklermiş neden geldiklerini sorunca bizi ilgilendirmediğini söylediler üçüde birbirinden karaktersiz insanlar zaten bişey olursa ilk onlara olsun bare
Okul boyunca kimse konuşmamıştı akşamda herkes hazırlanıp ormanın önünde toplanmıştık
Ben ,ayşe ,esma,öykü,İlknur,İnci,Kaan,Yiğit,Ruhi,murat,yusuf rüzgarhepimiz yan yana durmuş ormana bakıyorduk
Buraya girmekte emin miyiz dedi Ruhi
Evet daha fazla oyalanmadan girelimde bitsin şu iş dedi Yiğit herkesin yüzünde korku vardı ben ve yiğit hariç Yiğit neden korkmuyo bilmiyorum ama ben zaten masum bi insan değildim ormanın içine girince herkese 3 tane kırmızı ip vermiştim "herkes bi grup olsun burası normal bi orman değil bence köşelerde gidin geçtiğiniz ağaçlara bu ipleri bağlayın burada tekrar buluşucaz" dedim ve Ayşe burayı bi daha nasıl bulalım dedi
Farkındaysan bu ağaç kırmızı dedi İlknur
Ben, Kaan,öykü bi grup. İlknur yusuf Yiğit bi grup. Rüzgar Ruhi Ayşe bi grup esma murat İnci bi grup olup dağılmıştık. Yaklaşık olarak 2 saatir yürüyorduk ve karşılaştığımız manzara yolun sonu olduğunu söylüyordu kocaman bi duvar sanki gökyüzüne kadar çıkıyor du ...
Hatta üstümüzde de duvar vardı sadece gökyüzü şekli veridiği için fark etmedik "gençler yukarı bakın " dedim
Kaan :hasiktir bu ne şimdi
Öykü:helin ben çok korkuyorum derken çenesi titremeye başlamıştı bile "özür dilerim ben işlerin bu kadar büyüyeceğini tahmin etmemiştim " Bunları derken ağlamaya başlamıştı bile
Kaan : öykü sen ne yaptın
Öykü: be-ben ,birisi benden aley-aleyna nın "
Tamam sakin ol ağlama sakinleş öyle anlat
Kaan:ÖYKÜ BİZ SENİN YÜZÜNDEN Mİ BURADAYIZ
kızın üstüne gitme sene anlatcak zaten
Bi kaç dk sonra öykü sakinleşmiş ti
Öykü :2 hafta önceydi sanırım birisi benden aleynanın ismini ve telefon numarasını istedi bende vermiştim ondan sonra bu çocuk bi kaç kere aleyna yı aramıştı aleynada istemediğini söyleyip kapanmıştı ben çocuğun bu kadar ileri gideceğini düşünmemiştim .Gerçekten çok pişmanım
Kaan:senin pişman olman bişey değiştirmiyor şuan senin yüzünden burdayız ve aleyna senin yüzünden kaçırıldı sen aptalsın kızım senin beynini sikiyim " konuşmaya devam edecekti ki izin vermedim "sözlerine dikkat et biz şuan onun yüzünden burda değiliz bu ormanda daha önce böyle bişey olmasına rağmen büyük bi aptallık yapıp buraya geldik öykü nün anlattığı sadece bi denk geliş"
Kaan :öylemi sen bu habere inanıyorsan niye geldin buraya helin kendini öldürmek mi istiyorsun ,kendine hiç değer vermiyo musun ?
"Aleyna kaçırıldı farkında mısın onun için geldik"
Kaan :belki aleyna bize oyun oynuyor du bizim buraya geleceğimizi tahmin etmedi aleyna deli değilmi olum"
Öykü:düzgün konuş sadece hastalık
Kaan :hastalık mı? Kız 3 gün ilaç içmedi diye kendini doktor sanıp gizlice hastanenin içine girip hasta bakmaya çalışmadımı belki gene aynısı oldu"
Saçmalamayı kes artık diyip omzundan onu ittirmiştim ama o durmadı
Hepimizin hayatının içine etti sırf sen aleynayı seviyorsun diye bişey demedim helin ama bak geldiğimiz hale ben senin için ölürüm helin ama sırf o kız için değer mi
"Kaan sus artık lütfen" Bunları fısıldayarak demiştim aynı anda ellerimi yumruk yapıp Kaan nın vücuduna vurduğumu düşünüyordum ama sadece dokunuyordum söylediği şeylerin ağırlığı hayla üstüm deydi Kaan beni kendisine çekip sıkıca sarıldı ve bi ağacın kenarına oturdu bi süre kaanın kucağında öylece durmuştum
Bi kaç dk bu olanların şokunu atlatmayı beklemiştik bu konuşulanlar aramızda kalacaktı
Kırmızı ağaç a gelince herkes bi yerlere yığılmış bizi bekliyor du ilk konuşan İnci oldu "napıcaz şimdi burası orman bile değil " "yapıcak bişey yok herkes çok yorgun yatıcaz yarın düşünürüz dedi Kaan
Yusuf:siz şaka mısınız neyin içinde olduğumuzu bile bilmiyoruz ve siz yatmaktan mı bahsediyorsunuz
"Başka ne yapabiliriz yusuf ,kimsenin gücü yok zaten " dedim
Murat :sikiyim böyle işi diyip ağaçları tekmeliyor du
Esma: off ağlıcam şimdi biz buraya neden geldik ki zaten bir sürü sorunum var bide bu geldi dedi ve ağladı
Ruhi: anneee bi daha yemeğimi yarım bırak mıcam gel al beni
Yiğit:Ruhi harbi boş yapıyon
Bi süre herkes farkı kafadan bişeyler dedi ama hemen geri sustular çünkü yapıcak bişey yok enerjide yoktu onlarda farkındaydı biz bi oyun a alet edilmiştik
Bu bölümden sonra napıcaklar yada bu ormanı kuran kişi ne planlıyor
