1.bölüm

Zifiri karanlık yaz akşamı balkonda çekirdek kola yapan iki kız her seferinde dedikoduları çıkan sokakta çekirdek çitleyen dedikoducu teyzelerin dilinden düşmeyen iki genç ben ve yeğenim eleni namıdeğer aleyna KOÇARİ yeğenimi öğrendiğinize göre sıra bende ben fadime KOÇARİ tanıştığıma memnun oldum
“HALAAA KALKMALISIN AŞIRI ÖNEMLİ AŞIRI AMA”
“ALEYNA 5dk daha lütfen başımdan git uykum var.”
“Hala yaz partileri başlamış bodrumda ilkide yarın akşam. “
“Bir şey olmaz haftayada var sonuçta ona gideriz dedim gözlerim kapalı bir şekilde ama aleyna dururmu durmaz.”
“Hahaha düştün hale bak canım halam konserin ilk üyesi yalın ,yalın.”
“Ya aleyna işsizmisin kızım kafamdan aşağı su dökmek ne ya offf NE!İLK ÜYESİ İLK ŞARKICISI YALINMI ELENİ pardon aleyna KOŞ VALİZİ HAZIRLA”.
“ohh be ayarlarına geri döndün.”
“Biletleri aldım ben bu akşam bineriz uçağımıza gideriz.”
“Hala ne bileti babamın jeti var farkındaysan.”
“Ya kızım azcık akıllı ol belki yaz aşkımızı uçakta bulacağız .“
“Ne demessin uçaktada hazır aşıklar bizi bekliyordur kesin.”
“Aleyna zevzekliği kes bavulunu hazırla akşam 1 dk bile gecikirsen heleki uçağı kaçırırsam seni burada bırakır giderim bodruma.”
“Offff peki halacım diyip “yanaklarından öptüm halamı halamda bu sabah ters uyandığı için ıyyy ne böyle mıç mıç mıç dedi bavulları hazırladık saat 2 ye geliyordu ben kahvaltımı yapmıştım ama halam su diyetine girmiş sabahtan akşama su içiyordu.
“Hala kahvatını veriyimmi?”
“Yok canım ben atıştırdım bir şeyler “dedi ama tabiki atıştırmamıştı zaten yaklaşık 3 senedir yemek yeme işini düzene sokamadı su diyetide yalan iso furtunanın amcası babasını öldürdüğünü öğrendiğinden beri iso ile düşman tek iso değil bütün fırtınalar ile düşman ama ben değilim tabiki çünkü oruça deliler gibi aşığım
Saat 19:00 dı halam seslendi
“Aley yarımsaate çıkıyoruz bavulunu kapıya koy “dedim. isonun yani çocukluğumun bana hediye ettiği bilekliği koluma takarken onu terk eden bırakan bendim o asla bu düşmalığı kabul etmiyordu aramızda tam anlamıyla aşk geçmemişti çünkü babamın öldürüldüğü gün iso elinde çiçeklerle kapıma geldi bunlar senin için dedi ben sulu gözlerle teşekkür ettim ama onun bilmediği bir şey vardı o gün ona bir daha görüşmeyelim biz artık arkadaş bile değil düşmanız diyecektim çiçekleri aldıktan sonra sana bir şey söylemem gerekiyor dedik aynı anda iso sen söyle diyince başladım anlatmaya ben anlatırken iso susup beni dinledi sadece sustu ben görüşmek istemedeğimi söyleyince tamam “öyle istiyorsan öyle olsun ne ölüme ne ölüne” dedi ve tam arkasını döndü 2 adım attı gidiceğini sandığım için bende çeşmeyi açtım ağlamaya başladım geri bana döndü ve
” son kez sarılabilirmiyim”
diye sorduğunda ben
“o zaman ayrılamam yapamam olmaz”
dedim iso” peki”
dedi bu sefer ben bağırdım
“bir şey diyecektin”
diye bana bakmadan
“gereksiz bir şeydi takma”
diye fısıldadı bende işte o günden beri ne doğru düzgün yemek yedim nede mutlu oldum ama her o bilekliği takmadan önce kendime kızıyordum neden yaptım niye onu istemedim diye o gün ağlarken çiçekler gözüme çarptı not vardı arasına küçük bir zarfın içindeydi zarfı açtığımda