YAĞMURLU BİR GÜN

karşımda gördüğüm yüz eski patronuma aitti. Neden bilinmeyen numaradan mesaj atmıştı anlayamadım her adımda yüzü dahada netleşiyordu. Yüzündeki çizgiler belirginleşmiş arada geçen yıllar yüzüne yansımıştı yüzünü dikkatle inceliyodum ki

"Günes!"

ses tonundan ne düşündüğünü anlayamamıştım şaşkın gözlere hala onu izliyordum efendim dercesine kafamı salladıktan sonra

"görüşmeyeli uzun zaman oldu"

-"evet çok uzun bir zaman oldu"

beni neden buraya çağırmışı cezaevinde girdikten sonra işi nasıl bana düşmüştü artık eski işimede geri dönemezdim anlam veremiyodum tepkilerimden anlamış olucak ki fazla zaman geçmeden ekledi

"fazla uzatmayacağım işine geri dönmek ister misin"

ne diyceğimi bilemedim ağzım açık kalmıştı kafamı yere eğdim bir süre hiç konuşmadan düşünmemem izin verdi aramızdaki sessizlik gittikce uzuyor ve anlamsız bi hale geliyordu daha fazla dayanamdım ve sordum

"nasıl olucak ben bi suçluyum biliyosunki bizim mesleğimizde böyle şeylerden taviz olmaz"

-" biliyorum zaten arada bi resmiyet olmuycak belgeler yok "

imalı bir şekilde söylerken dediklerine anlam vermeye çalışıyor altından ne çıkıcak diye bekliyordum

"daha açık konuşur musunuz?"

-" dediğim gibi sadece benden aldığın emirlere uyacaksın herhangi bi belge,resmiyet olmayacak kimse bana çalıştığını bilmeyecek anladın mı ?"

"ne yani benden pis işlerini halletmemi mi istiyorsun?"

kafa sallamasını beklemiyordum bir anlık boşluğa düştüm napıcağımı bilemedim arkamı dönüp bir süre yürüdüm etrafta dolaştım döndüğümde patron sırtını kolona yaslamış kolarını bağlamıştı cevabımı beklercesine kafasını hafif öne eğdi

"hayır böyle bişey yapamam,gidiyorum ben"

arkamı dönüp koşar adımlarla uzaklaşırken

-"sen bilirsin en azndan evine bırakmama izine ver"

bu teklifi aslında düşünmedim değil burası ıssız bir yerdi ve taksi bulması zordu taksi bulsam iyi iyi de param yoktu ki cezaevinden yeni çıkmıştım kenara ayırdığım parayıda gelirken vermiştim tek çağrem olan teklifide geri çevirmek istememiştim kafamı evet dercesine salladım
yanıma doğru yaklaştı yan yana geldiğimizde arabanın gelmesini bekledik araba geldiğinde eliyle önden geçmem için işaret etti.Arabaya bindince bir süre hiç konuşmadık beklemediğim bi sırada

"ihtiyacın var biliyorum"

beni takip mi ettiriyodu cezaevinden çıktığım gün aramış hatta mesaj atmıştı paraya ihtiyacım olduğunuda az çok tahmin ediyordu daha fazla beklemeden

"beni takip mi ettiriyosun"

-"onu nerden çıkartın"

"cezaevinden çıktığımı nerden biliyorsun"

-"bizim mesleğimizde bu güneş" diye ekledi

dediği sey doğruydu mesleğimdi ama artık değil. diycek bir şey bulamamıştım sessiz kaldığım her an dahada derine batıyormuşum gibi hissediyordum eve varmak üzereydik sunduğu teklife gerçekten ihtiyacım vardı ama bir kere bulaşırsam bir daha çıkamayacağımı biliyordum evin öne vardığımızda

"teklifini düşünücem" dedim

"bekliyor olucam"

arabadan tam ineceken aklıma gizli numaradan aradıı aklıma geldi hızla kapıyı tekrar kapatım ve patrona doğru döndüm

"iletişim bilgilerin?"

cebinden bir kağıt ve bir kalem çıkarttı ve bir şeyler yazdı kağıdı alır almaz kendimi arabadan dışarı attım en yakın kafeye oturdum kaç saat oturum,saat kaçta dönmüştüm bilmiyorum telefonuma uzandım ekrana baktığım saat 19:48'i gösteriyodu hesabı istedim,teklife karşı hala ne istediğime karar verememiştim mantığımla mı hareket etmeliyim yoksa duyularımla mı hangisi daha mantıklıydı bilemiyordum hesap gelince açıp baktığımda şok olmuştum bu fiyatlar neydi böyle ne zaman bu kadar artmıştı hesabı ödeyip kalktım birden yağmur bastırmıştı ve şemsiyem yoktu akşam karanlığında yağmur altında ıslanmak,yürümek azda olsa iyi gelmişti
kafamı eğip yürmeye devam ettim evimin oldu köşeyi dönerken ani bir sarsılmayla yer düşmüştüm ve üzerimde bir sıcaklık hissetiğimde hızlıca kafamı kaldırıp baktım karşımda iki metre boyunda,kumral ve mavi gözleriyle üzerime döktüğü kahveden utanarak bana bakıyodu elini uzatarak beni yerden kaldırmaya yardım etmeye çalıştı elini tutmak için uzandığımda parmamığımız değdiği ilk an elektirik çarpmıştı birbirimize bakarak gülmeye başladık yerden kalktığımda hızlıca çeketimi çıkartım

"çok çok özür dilerim lütfen telafi etmemem izin verin"

gülerek "gerek yok teşekkür eder-"

cümlemi tamamlayamadan ceketi elimden aldı. ellerimi birleştirince üşüdüğümü anladı hızla ceketini çıkartıp omzuma sardı ayaküstü biraz konuştuktan sonra yoluma devam ettim arkama dönüp baktığımda gözden kaybolmuştu ki aklıma nasıl ulaşacağım gelmişti ceketi bende kalmıştı pek umursamayarak yoluma devam ettim
eve vardığımda üstümü çıkartıp sıcak bi duşa girdim daha sonrasında yatağa girerek uykuya daldım.....

uyandığımda kahvaltılık birşeyler almak için dışarı çıktım oyalana oyalana bi yandanda düşünerek yolun yarısına gelmiştim bile içim bunalmıştı düşünmekten, kafamı kaldırıp baktığımda benim yaşlarımda insanların arkadaşlarıyla mağazadan mağzaya gezdiğini gördüm oysaki benim tek bir arkadaşım bile yoktu
eve girer girmez kendime güzel bi kahvaltı hazırladım baya uzun süredir böyle güzel bir kahvaltı yememiştim,yedikten sonra mutfağı toparlayıp koltuğa uzandım ve telefonu elime aldım anlık bi hırsla kalktım çantama koştum kağıtaki telelfon numarasını telelfona girdim ve hiç düşünmeden aradım bir kaç saniye sonra telefon açıldı ve

"Teklifini kabul ediyorum"