İki bendende bir can

-Yasemin iymisin

Emirin sesiyle şaşkınlığımı üzerimden atıp ona Baktım

-iymisin ben çok özür dilerim abim adına gerçekte-

_sorunyok abinin kabalığı senin suçun değil balkona çıkalım mı hayla merak ediyorum

Dedim sesimi hafif heyecanlıymış gibi yapıp içimden 'de bende gamzeysem nasıl seni o değile tıkıyorum baran bey diye kendi kendime konuşmadan edemedim

-o olur yani hayla istiyorsan benimle görüşmeyi çıkalım

_tabiki istiyorum canım a abin ne karışıyor bizim hayatımıza ha tabi sen korkuyorum ben görüşmek istemiyorum dersen onu bilemem

Dedim dudak büzüp ellerimi iki yana açarak aslında sözlerim ve bu hareketlerim oyundu onu kışkırtıp abisine gıcık edersem bana onun hakkında bişey söyler umuduyla ah oyun içinde oyun da başka eğlenceliymiş kendi içimde kendi kendime konuşurken emirin sesini duydum elini gözümün önünde sallarken

-huhu Yasemincim iymisin daldın gittin

-ah evet daldım çünkü ruhum daraldı hadi gidelim

Dedim merdivene yönelerek

-manzara çok güzel

Balkondaki manzara gerçekten harikaydı büyülenmişcesine yıldızları izlerken emirin yanıma geçip bana eşlik etmesiyle ona döndüm

-teşekkür ederim

Dedim içtenlikle bana gülümseyip orada geçirdiğimiz yarım saattin ardından büyük bir gürültü ile gelen silah seslerini duymamızla şaşkınca ikimiz de birbirimize baktık elimi tutup beni arkasından sürükleyerek merdivenleri inerken herkesin bağırma sesleri geliyordu kulağımıza

-emir abi

Yanımıza doğru 18 yaşlarında genç mavi gözlü biri gelirken emir durup ona baktı sonra ona doğru yürüdü

-Abicim iymisin baran abi nerde babamlar falan neredeler hepsi

Benim elimi tutarken öbür eliyle kardeşi olduğunu tahmin ettiğim kişiyi kontrol ediyordu birşeyi varmı diye çocuk önce bana bakıp sonra abisine baktı

-abime oyun oynamışlar babamlar hepsi on dakika önce çıktı beni de gönderdi ama geri geldim seni bulmak için baran abim nerde bilmiyorum ama

Dedi nefes nefese demekki birileri barana oyun oynuyordu ama kendisi nerde bütün ailesini gönderirken bunca insana neden önlem almadıki kendi kendime konuşurken

-ne

Emirin bana doğru konuşmasıyla kardeşiyle beraber bana bakmasından düşüncemi dışı vurduğumu anladım ben tam ağımızı açmışken kulağımın arkasından gelen düşme ve silah patlama sesiyle irkildim korkuyla arkama bakarken Baranın elindeki silahı bana doğru tuttuğunu gördüm yerdeki adamın kafasının Arkasından akan kanla göl oluşurken vücudum titremedi değil sanırım baran adamı öldürmüştü belliki adamda silahı bana çekmişti yani beni ölümden kurtardı öylece ona bakarken emir konuştu

-yasemin iymisin

Dedi elleriyle yüzümü kendine çevirip kontrol ederken

-kesin şunu buraya baskın yapan eve de yapabilir ikiniz de eve gidiyorsunuz

Dedi kardeşlerine hitaban sonra bana bakıp gözlerini sinirle açıp kapattı

-sen benimle geliyorsun şu an burada yaşanan her şeyin sorumlusu baban ve o şu an buradan kaçmışken beni ona sen götüreceksin ona götürene kadar yaşaman lazım

Emirlere söz hakkı vermeden bileğimden tutup beni kendisiyle sürükledi önde temkili ve silahı havadayken bilemediğim karanlık merdivenden iniyorduk hızlı adımlarına ayağımdaki topukluyla Zor olsa da yürüdüm ama son basamakta bileğim burkulmasıyla düşecekken bileğimdeki elini belime atıp dengemi sağladı bana sinirle bakarken ona sinirle

-insan gibi yürüsen ben de insan gibi yürüyebilirim

Dedim sinirle beni duvara sert bir şekilde itip üstüme doğru yürüdü duvara çarpmanın etkisiyle ağrıyan sırtıma dişlerimi sıkarken çenemi sert bir şekilde tutup konuştu

-benim sabrımı sınama şuracıkta sıkarım kafana uslu bir kız ol ki sonunu getirme siktiğimin topukluyu giyemiyorsan giymeyeceksin

Elini çenemden çekip tekrar bileğimi tutup arkasından sürükleyerek boş karanlık koridorda yürümeye başladık kaç koridor geçtik sayamadım sonunda ıssız bir sokağa çıktığımızda kapıda siyah bir Mercedes Benz arabasının ön koltuk kapısını açıp beni içerisine atarcasına fırlattıp elbisemin dışarda kalan kısmını da üstüme atıp kapımı kapatarak kendi tarafına geçti

-kemerini tak biraz hızlı bir yolculuk olacak

Dedi bana bakıp sinsi bir sırıtışla arabayı çalıştırıp gaza bastığında öne doğru savruldum midemin bulandığını hissedince kemerimi takmaya karar verip elimi Kemere atıp çektim tam takarken sağa doğru ani bir şekilde dönünce öne doğru savrulcağım sırada eliyle bana kemer görevi yaparak başıyla öbür tarafı kontrol ediyordu düz yola girince elini çekip arabayı dahada hızlandırdı ben de kemerimi takıp derin derin nefesler almaya başladım çünkü polis olan ben sanki ilk defa bir aksiyon yaşıyormuşcasına heyecanlıydım şaka gibi

-beni iyi dinle birazdan arabayı durdurcam ve sakın sakın arkana bakmadan durduğum yerdeki sağ yola girip düz gideceksin karşına iki yol çıkıcak soldan gir yolun sonunda seni merdo diye biri karşılicak yüzünde yara izi var solda gözünün altında ama eğer tarif ettiğim kişi dışında birini görürsen durma kaç zaten sağ tarafında ana yol olcak kalabalığa karış ben seni bulurum nereye gidersen git

Son cümlesini sanki tehdit edercesine söylerken gözünü benden ayırmamıştı önünde döndüğünde ben hayla ona bakıyordum birden sağa sapıp hızını düşürünce arabayı durdurucağını anladım kucağıma silah koyup

-eğer zor durumda kalırsan kullanmaktan çekinme

Başımı sallayıp onun sürekli arkasını kontrol edip duran yüzüne bakıyordum içinde bulunduğum durum şaka mı diye düşünürken birden araba durdu bana bakıp

-hadi davetiyemi bekliyorsun AMK

Ben kendime gelip ettiği küfüre kendi kendime konuşup inerken dediği gibi direk sağ yola girdim karanlıkta tam kaybolunca dayanamayıp arkama baktım araba ben karanlıkta kaybolunca hareket etti belliki adamlarla yalnız savaşcaktı ben ilerleyip dediği gibi yolun sonunda sola sapıp hızımı arttırdım belkide emire gerek kalmadan soyunu ortaya çıkarıcaktım kaça bilirdim ama ben kalıp olacakları yaşamayı seçtim elime ne geçerse ne yaşayıp görürsem benim karıma sonuçta yolun sonuna gelince dediği adama baktım yolun tam karşısında elinde sigara rahat bir tavırla bekliyordu üstünde siyah atlet ve gri eşofman takımıyla oldukça yakışıklıydı yüzündeki yara da ben tehlikeyim dercesine belli ediyordu karşısına geçip ona bakınca oda bana baktı umursamaz Bir tavırla sonra ön kapıyı açıp şoför koltuğuna geçti beklediği kişi ben olmaya bilirken tereddüt bile etmeden sorgulamadan rahat bir tavırla şoför koltuğuna geçip kornaya basarken birden gelen korna sesiyle ürktüm normal bir insan yoktuki bunlarda diye düşünürken koltuğa oturup kapımı kapattım kemerimi takarken onun beni beklemesi ayrı bir şaşırtıcı ona yan bir şekilde bakıp kemerimi taktığımda birden yola çıkıp gaz verdiğinde neden kemerimi takmamı beklediğini anladım sinirle söylenirken ellerimi bir birine bağlayıp yolu seyretmeye başladım yaklaşık 20 dakikalık yolun sonunda kocaman villa tarzında bir evin önünde durduğumuzda şaşırdım yolu bile altın heykellerleydi mübarek yolun adı da baran karaman malikanesi diye okla gösteriliyordu vay be ben eve büyülenmiş gibi bakarken bakarken kapım açıldı merdo denen adam kapımı açıp tek kaşını kaldırmış bana bakarken inmem gerektiğini anladım kemerimi çıkarıp elbisemi tutarak indim merdo kapıyı kapatıp ilerlerken yüzüme bakmadan arkamdan gel gibi iki eliyle işaret verdi elbisemi tutarak arkasından gittim zili çaldıktan sonra açılması için bekledik kapı açıldıktan sonra karşımda gördüğüm kişiyle şok oldum