Kanla Yazılan Yeminler(Giriş)

Selam gençlerrr
İlk kitabımı yazıyorumm ve bunun heyecanı ile yapılan yazım yanlışları ve mantık hataları için şimdiden özür diliyorum.
İhtilaf kitabım gidişatına göre uzayacak. Bi kitabımız İhtilaf serimizin ilk kitabı olan Kırık Yeminler.Ve dediğim gibi gidişata göre bu şekilde devam edecek.
Neyse sizi faha falza tutmayalım ve kitabımıza geçelimm. İyi okumalar diliyorum efendiimm🫶🏻

Bölüm şarkısı;Halsey:Control

Lâl Karahan
Yıllar önce…

“Anne! Şarj aletimi gördünmü?”
“Bilmiyorum anneciğim abine sor.”
Abimin odasına girecekken yüksek silah sesleri duyulmaya başladı. Camlar patlıyordu ne olduğunu anlamıyordum şoktan çıkmama neden olan annemin acı çığlığıydı.

Koşarak aşağı indim annemle babam yerde kanlar icinde yatıyordu. Annemin güzel yüzü bembeyaz, babamın dağ gibi hiç devrilmeyeceğini sandığım vücudu yerde kanlar içindeydi.

Boğazım yırtılırcasına bir çığlık attım ve onlara sarıldım ağlaya,ağlaya. O sırada abim merdivenlerden göğüsü kanla kaplı ve bembeyaz şekilde indi. Hemen onun yanına koştum sarıldım.

“Abi yalvarırım ölme sen gidersen kimim kalır benim?” Dedim ağlayarak. Elleri saçlarında gezdi önce “İntikamımızı al.” Gözleri kapandı. Abim ellerimde can vermişti.

Kapı sertçe açıldı içeriye bir sürü adam ve o girdi.

Pars Sancaktar.

Göz göze geldik.“Yetmedimi!” Diye bağırdım.”Yetmedimi çektirdiklerin,söylesene pars!” Bağıra bağıra.son kelimelerimi söylerken sesim kısılmıştı “Ailemi de aldın,kimim kaldı benim Pars Sancaktar söylesene neyim kaldı?”

Umursamaz bir yüz ifadesi takındı. O an yüzündeki o ifadeyi yumruklarımla dağıtmak istedim. “Senin ailen benim umrumdamı sanıyorsun Lâl?”

Ayakta durmaya çalışarak karşısına geçtim,bağırarak “Andım olsun!” Dedim tüm nefretimle “Sana yemin ediyorum Pars Sancaktar,ne annem ne babamın ne de abimin kanı yerde kalacak!” Haykırırcasına

“Benim canımı yaktın,benden herşeyimi aldın,sana yemin olsun bende senin canını yakacağım!” O umursamaz bir ifadeyle bakarken ben devam ettim “Tüm cihan şahidimdir bende senin elinden herşeyini alacağım! Unutuma bugünü,unutma canımı böylesine yaktığın günü!”.

Pars bana bakarak. “Unutursam namerdim Lâl Karahan.Hadi eyvallah” diyip çıkmıştı evden.Anneme,baba,abime baktım.”Sizede söz veriyorum kanınız yerde kalmayacak.”

Bölüm sonu aşklarımm🫶🏻
Giriş bölümüzü tamamladıkkk
Giriş olduğundan dolayı biraz kısa oldu özür diliyorum.
Girişi Lâl’ın ağızından okuduk.
Bu sahnenin daha işlenmesi gereken yerler var.
Bunları ilerleyen bölümlerde göreceğizz.
Düşünceleriniz nelerrr??
Yeni bölüm için lütfen kitabı beğenip yorum yapınnn🙏