Mutluluğun Gözyaşları

Giriş
YIL 2000
Sıcak bir yaz akşamıydı, ben ve Akın top oynamaya devam ediyorduk. Dışarıda çocuk sesleri dışında birde hafif,sıcak rüzgar sesi duyuluyordu. Ardından arkamdan gelen ses ile irkildim. "Ahen, annecim haydi gel saat geç oldu."Akın duraksadı."Ne yani gidiyor musun? Ama daha oyunumuz bitmedi ama." dedi ve itiraz etti. Ona yaklaştım"Merak etme yarın yeniden oynarız, olur mu?"başını onaylar şekilde salladı. Hızlı adımlarla eve doğru yürüdüm. Üşüdüğüm için hemen içeri girdim. Ardından annem seslendi" Hoşgeldin kızım hadi geç otur yemek yiyelim."
Sofraya en son babam otururdu. Arkamızdan tanıdık bir ses yükseldi." Afiyet olsun canlarım."babam sandalyesini yavaşça çekip oturdu." Ahen, brnim güzel kızım, annen ve benim sana açıklamak istediğimiz bir mesele var."Meraklı gözlerle onlara baktım." kızım biz taşınmaya karar verdik."
Annem duraksadı ve devam etti.
" kimseye birşey söyleme, yarın sessizce izmire uçacağız." yarın salıydı, benim doğum günümdü."Anne, baba ben gitmek istemiyorum , bu kasabayı ve Akın'ı bırakmak istemiyorum." Babam bana döndü. "sakın akın'a hiçbir şey söyleme, yoksa çok üzülür. Onun üzülüp ağlamasını ister misin?" sorusuna karşılık başımı iki yana salladım."tamam babacım." demekten başka çarem kalmamıştı. Babama onay vermiştim, bu onaylama herşeyi değiştirecekti. Birdaha hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.