Bölüm 1🤏🏻

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Selam canlar ins yeni ve ilk kitabimi beyenirsinizz konusu harika güzel olucağına eminim ve beyenmeyide unutmasanizz cok sevinirimm iyi okumalarr🌸
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

-Kızım valizlerin hazırmı? Geç kaldık hadi!!
-Valizi kapatıp geliyorumm!
Bugün babamın işi dolasıyla, Ankaraya taşınacaktık.Valizimi zar zor kapatıp, odama uzunca göz gezdirdim, odamı özleyecektim.Valizimi alıp odadan tam çıkarken annem odaya daldı.
-Kız hadi baban bekliyo, arabada ağaç oldu adam.
-Tamam anne abartma hazırımm zaten bakk.
-Annene laf yetiştireceğine aşağı in.
-Tamam, tamamm.
Hemen valizimi alıp aşağa indiğimde,babamın arabada kaşları çatık şekilde bana baktını gördüm.
-Kızım aşağıda ağaç oldum nerde kaldın.
-Geldimm geldimm.
Dedim sırıtarak. Hemen bagaja valizimi yerleştirdikten sonra arabaya geçtim. Telefonuma baktığımda yakın arkadaşım dicle, mesaj yazdını gördüm. Mesajında "yola çıktınızmıı" yazıyordu beklemeden yazmaya, başladım."çıkıcazz çokk heycanlıyımm" yazdıktan sonra yolculuğun keyfine çıkarmaya başladım. Ankaraya gittmemiz çok uzun sürüceği için kestirmeye karar verdim. Bahtaneye sarılarak uyudum. Annemin "Sahra kızım kalk yeni evimize yaklaştık" demesiyle nefes nefese kalktım. Çok tuaf ve ürkütücü bir rüya görmüştüm. Rüyamda bir okulun çatı katında benle ve yüzü dumanla kaplı siyah saçlı bir kız gördümüştüm. Bana "hepsi senin yüzünden, sen olmasaydın şuan onunla birlikteydim" diyordu ne saçmaladığını anlamamışken kız beni mutasyona uğramış insanların olduğu bölgeye doğru çatı katından aşağa itti, sonra zaten annemin sesiyle uyandım. "Neyse gereksiz bir rüyaydı" dedim mırıldanarak. Camdan dışarıya baktımda evimize gelmiştik. Annem "hadi kızım valizini al bagajdan, geldik" dedi. Arabadan inip bagajdan valizimi almaya çalışırken omurgamın kırıldığını kemiklerime kadar hissetim. "Valizin içinde ne var ya belim koptu" dedim. Babam "okadar kitap alma dedim ben sana ,al işte taşıyamiyorsun valizini" dedi. Kitapsiz yaşayamazdım almasam olmazdı. Bi şekilde valizi sürükleyerek eve çıkardım. Eve çıktımda hayatım boyunca bukadar büyük ev görmemiştim. Anneme odamın nerde olduğunu sorudum. Annenem odamı gösterdiğinde odama girip, hemen yatağa atım kendimi. Belim öyle kopmuştuki bian yığılıcam sandım. Biraz ınstagrama girip göz atayım derken bian karnımın guruldadını farketim. Sabah bir şey yemeden çıkmıştım büyük ihtimale ondan acıkmıştım. Telefondan saate baktım. Saat 20:30 'du "marketin kapanmasına daha var" diyip saçımı öylesine topuz yapıp, çeketimi alıp çıktım. Ama bir sorunumuz vardı market nerdeydi...?
"Neyse sorun değil, sokaktaki insanlara sorarım" diyerek insanlara sora sora marketi en sonunda buldum. Markete girdimde ilk işim cips reyonunu bulmaktı, etrafa göz ucumla baka baka cips reyonunu buldum. cipsi alıp, tam arkama dönceken üstünde gri bir ceketi olan, siyah pantolonlu , 1.90 boylarında hata daha uzun bir cocukla çarpıştım "çüş ayı, önüne baksana be" dedim bianki sinirle. Çocuk kafasını bana çevirip hafif yeşil gözleriyle sırıtı "çarpan sensin minik" dedi bana bakarak. Minik demesi öyle sinirimi bozduki bian refleksle "nediyorsun sen be, ne miniği" dedim. Bana o pis sırıtışından yaparak "bu halin çok tatlıymış" diyip arkasına bakmadan yürümeye basladı, bende dayanamayıp arkasından "ruh hastası pislik seni!! "diye bağırdım. Marketeki herkes bana bakmaya basladı aralarından bi teyze "kız acaba deli olabilirmi?" dedini duydum. Ruh hastası pislik, teyzenin dedini duyup teyzenin olduğu yana döndü "evet teyze, kendisi ciddi anlamda deli biri uzak durun bence sizz" diyerek o pislik sırıtışından yine yaptı. Teyze alaycı gözlerle "ay yazık kıza" dedini duydum. Öyle sinirlendimki Sesimin okadar fazla çıktını fark etmemiştim. "pardon" diyip hızlı adımlarla, cipsi alıp çıktım. Okadar utanç verici bir şey yaşadımki o çocuğu bulup boğazlayasım geldi. Hayatan bıkmış bir şekilde eve doğru ilerlemeye başladım. Eve döndümde diclenin beni görüntülü aradığını farketim hemen onu arayıp bu gün yaşadım olayları bir bir anlatım.
-Ruh hastası ya gece gece bana çatı.
-askmm takma kafana, ben bunu bi kitapda okumustum ilk aşklar böyle başlıyorduu ayayayyaa
-hay senin kitabına dicle, ben nediyorum sen nediyosun, ayrıca ne aşkı be o cocukla kim aşk yaşarki ıy..
-canım benim sence bi erkeğin bir kıza minik demesi normalmii, bence sana hayran olan biri olabilirrrr sonuçta çoook! güzelsi-
-Tamam canım benim hadi ben kapatiyorum by byy.
-yaaaa daha 1 saat konuştuk bide daha bittirmedim sözümü nereye yaa.
-1 saat sana göre azmı Dicle.
-evett
-Uycam canımm hadii byyy.
-üff nekadar umursamazsın tamam neyse hadi by byyy.
Görüntülü konuşmayı sonlandırdıktan sonra yatağa uzanıp ofladım. "Hayat ne sıkıcı ya, acaba yarın yeni başlayacağım okul nası olucak çok merak ediyorum" dedim. "Saat çok geç olmuş, uymalıyım" diyerek, gece lambasını kapatıp uyudum. Sabah olduğunda, hemen yatağımdan kalkıp mutfakann gelen nefis kahvaltı kokusuyla hızlı adımlarla mutfağa gittim. Anneme küçük bir tebessümle "günaydınn!" dedim. Annem "günaydınn tatlım, iki dk babanı çağırmısın" "tabiki" diyip babamın yatak odasına doğru ilerlemeye başladım. Odasına girip "babiş, hadi uyan kahvaltı zamanı" diyip babamı uyandırdım. Ailecek sofraya geçip yemek yemeye başladık. Elimdeki çayla küçük yudumlarken alarak fazla oylandığımın farkına varmayıp, saatin 08:20 geçtiğini görünce ağzımdaki çay bian fışkırdı. "Ne!! saat 08:20 mi!!" Okula geç kalmıştım. Hemen çay bardağını bırakıp hızlıca evin etrafında koşuşturmaya başladım. Annemin ve babamın şaşkın bakışlarıyla. Evin etrafında koşuşumu izliyorlar. Hemen taranmamış saçımı topuz yapıp, okulun zorla giydirdikleri etek ile çeketi mi alıp çantamı koluma atıp, acaleyle koşmaya başladım. Okulun ilk günüde geç kalmayı nası başardığımı anlamamıştım.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Şimdilik ilk bölümü böyle yazdım ama tutarsa 2. Bölümü yarın akşam atmayı düşünüyorum ve tutarsa 2. Bölümü fazla uzatıcamm sizi öpüyorumm by byy🤍🤏🏻
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~