Geçmiş

Sabah uyanınca Buğra ve Aylin'in olmadığını farkettim. Maria ise kahvaltı hazırlamıştı. Beraber kahvaltı yaptıktan sonra beni konuşmaya çağırdı.

"Alaz konuşalım mı" başımla onayladım ve karşısına oturdum. "Benim biraz karışık bir geçmişim var. Babam ünlü bir Rus mimar. Bundan yıllar önce Türkiye'ye gelmiş. Annemle bir kafede tanışmalar. Annem babamın üzerine kahve dökmüş sonra yardımcı olmaya çalışırken tanışmalar. Sonra baya samimileşmişler."

"Birkaç ay sonra. Bir yaz akşamı babam anneme çıkma teklifi etmiş. Annem de kabul etmiş ama babamı sevdiği için değil parası için. Birkaç ay daha geçmiş babam annemi istemeye gelmiş. Rahmetli nenem ve dedem de vermişler annemi."

"Sonra tam da anneme çıkma teklifi ettiği gün evlenmişler. Türkiye'de yaşıyorlarmış. Sonra ben doğmuşum, babam benim adımı Maria koymuş. Üç yıl sonra da kardeşim doğdu. Bu sefer ise annem kardeşime Aylin adını koymuş. Nenem ve dedem ise Aylin'in doğumuna gelirken bir araba kazasında vefat ettiler. Annem o yüzden Aylin'e uğursuz demişti"

"Ben 14 yaşındayken annem bir gece eve gelmedi. Babam arkadaşına haber verdi. Beraber aramaya gittiler. Sonra annemi lüks bir otelde babamın düşmanı olan adamla birlikte buldular. Annem o gün babamla kavga etti. Boşanma kararı aldılar. Fakat annem bir akşam babamın çayına uyku ilacı koymuş, sonra babam uyurken yastıkla boğarak öldürmüş."

"Birkaç güne kadar annem hapse girdi ben ve Aylin ise yetiştirme yurdunda büyüdük gerisi de bildiğin gibi bir kafe açtım falan filan" ağzım açık dinliyordum. Sonra boğazımı temizledim ve "kötü olmuş senin için üzüldüm" dedim.

"Oturma pozisyonunu değişti ve "Eee senin geçmişin ne anlat bakalım" dedi sonra ben anlatmaya başladım.

"Benim annem de babam da Türk. Yıllar önce bir parkta tanıştılar. Sonra sevgili oldular evlendiler falan. Ben tek kardeşim. Bir tek kuzenim Buğra var. Kardeş gibi büyüdük çünkü teyzemle evlerimiz çok yakındı. Birgün ben ortaokuldayken Buğra ile anlaştık. O gece teyzemler bizde kalıyordu. Benim odamın camından kaçıp parkta çekirdek kola yapacaktık."

"O gece bizden sonra evde yangın çıkmış. Teyzem ve amcam evde, annem ve babam ise hastanede hayatlarını kaybettiler. Buğra ile çok üzüldük. Anneannemde kalmaya başladık. 4 yıl sonra o da kalp yetmezliğinden vefat etti. Biz de Buğra ile bu işe giriştik"

Aniden ağladığını fark ettim. "Senin geçmişin daha kötü üzüldüm ya" dedi. Ağlaması beni şaşırttı. "Lan niye ağlıyorsun" dedim ve yanina geçip sarıldım. "Aglama güzelim geçti gitti işte" dedim. Sonra aniden sakinleşti. Ciddi bir sesle "Neyse benim işlerim var sonra konusuruz" dedi.

Bu kız cidden manyakti. Daha demin ağlayan kız şimdi sakin bir şekilde işine devam ediyor. Sanırım bu kızı sevmeye başladım...

______________________________________________________________________________
Şu geçmişler için saatlerce düşündüm bı beğenin bariiii neyseee sonraki bölümde görüşürüzzz 🌷