Bölüm 8 Boş Ev

Kendi evime gelmiştim başlangıç noktasına. Evin kapısını çaldım açan yoktu kapı açıktı içeri girdiğimde kimse yoktu annem ve babam nerdeydi? Yukarıdaki odaları tek tek aradım ama kimse yoktu şimdi nereye gidecektim evde kalmak dışında başka çarem yotu. Bir hafta boyunca evde tektim ne annem nede babam gelmedi rüyalarıma Bora giriyordu onu özlemiştim yanına gitmek istiyordum ancak beni istememesinden korkuyordum bu düşüncelerle boğuşurken kapı çaldı gelenler annem miydi hızlıca kapıyı açtım annem ağlıyordu Aras yanında değildi babamda yoktu
- Anne neler oluyor?
- Kızım baban ve Aras…
- Ne oldu onlara !
- Bora…
- Bora mı? Ne yaptı onlara!
- Baban yaralanmış Bora onları hastaneye götürmüş
- Anne sen evde kal ben hastaneye gidiyorum
Hızlıca evden çıktım hastaneye doğru yola çıkmıştım.
Hastaneye geldiğim de Bora kapıda duruyordu
-Babam ve Aras nerde Bora ne yaptın onlara?
- Sakin ol güzelim onlara ben bişey yapmadım
Aras koridordan koşarak yanıma geldi
- Abla! Seni çok özledim
- Aras iyi misin ablacım?
- Evat abla Bora abi beni kurtardı
Bora'ya baktım gülümseyerek bakıyordu. Birden yanımıza bir kız geldi uzun boylu sarışındı buda kimdi
- Bora ben geldim hayatım
Hayatım benim yokluğumda bir hafta içinde başkasını mı bulmuştu Bora'ya baktım
- Bora benimke gelirmisin bişey konuşmamız gerekiyor
- Burda söyleyemez misin Eva?
- Burda söyleyecek olsam zaten söylerdim
- Tamam ne konuşucaz?
- Bora bu kız kim?
- Eva beni terk eden sensin ne bu kıskançlık krizlerin?
- Evet seni terk eden benim ama aileme yardım edende sensin
Bora arkasını dönerek gitti bende babamın yanına gitmek için Aras'ı aldım
*Bora ve İrem *
- Ne dedi Bora hâlâ seni seviyormu?
- Bilmiyorum İrem beni terk eden de oydu ama onu hala seviyorum
- Bence hâlâ seni seviyor Bora
- Umarım öyledir İrem…
*Eva ve Oliver*
- Baba iyi misin?
- Eva neden Bora'yı terk ettin?
- Baba onu boşver önce sen iyi misin?
- Eva o benim hayatımı kurtardı
- Baba onunla birlikte olursam bana zarar gelecek
- Eva benim hatırım için onu affet olurmu?
- Deneyeceğim baba
Babam hastaneden taburcu olduğundan beri Bora'nın yanına gitmemi söylüyordu gitmeye karar vermiştim. Bora'nın evine gelmiştim kapıdan içeri girdiğimde Bora,Poyraz ve Umut konuşuyorlardı
- Bora yeter artık Eva kıskansın diye uğraşma
- Anlamıyor musun Poyraz? Onu hala seviyorum
- Bora Poyraz haklı onu seviyorsun ancak onu kıskandırmak iyi bir fikir değil
Bora tam birşey diyecekken kapıdan içeri girdim
- Yenge?
- Ne diyorsun Umut?
- Bora Eva! Eva gelmiş
- Bu şakalarındansa komik değil Umut
- Arkanı dönde gör Bora
Bora umutsuzca arkasını döndü bana şaşkınlıkla baktı
- Eva?
- Bora beni affet
Dedikten sonra Bora'ya koşarak sarıldım yine gözleri dolmuştu
- Bora özür dilerim seni bıraktığım için
- Eva seni koruyacağıma söz veriyorum bidaha seni tehlikeye atmayacağım
Uzun süre sarılmıştım içimde bir kötü his vardı bize bişey olacak gibiydi aklıma hastanedeki kız gelmişti
- Bora
- Efendim Evam?
- Hastahanedeki kız kimdi Bora?
- Aşkım o İrem Umut'un kardeşi
- Umut?
- Efendim yenge?
- Doğru mu bu?
- Evet yenge İrem benim kardeşim
- Hadi biz gidelim Umut görüşüz yenge
Onları gönderdikten sonra yukarıya çıkıyordum başım ağrıdığı için biraz dinlenecektim
- Eva nereye?
- Başım ağrıyor biraz dinlenmek istiyorum
- Bekle bende geliyorum
- Bora sadece dinlenecektim korkma bu kadar
- Olsun sana zarar gelmesini kaldıramam
Demiştiki tam o sırada kendimden geçmiştim. Gözlerimi yine hastane odasında açmıştım Bora çok mutluydu neolmuştuda bu kadar mutluydu? Başımda annem ve babam vardı
- Anne neler oluyor? Neden bu kadar mutlusunuz
- Eva kızım hamilesin
Dediği an çığlık atmıştım hamilemiydim
- Bu nasıl oluyor çocuğun babası kim?
Bora bana baktı
- Cidden şuan bunu mu soruyorsun Eva?
- Bora biz evli değiliz durumun farkında mısın?
- Evleniriz gülüm ne olacak?
(…)