3. Bölüm — Kırığın Ötesi

Emin farklıydı.
Herkes gibi uyanmıştı. Ama herkes gibi çözülmüyordu.
İnsanlar burada bilinçleriyle işkence altındaydı.
Hiç bir şey gitmiyordu grinin hiçliğinde yüzler anılar hatıralar...
Ama Emin hatırlayanların ilki oldu.
Bu yüzden fark etti.
Gri boşluk sabit değildi.
Derinlerde… bir şey vardı.
Bir bozulma.
Bir titreşim.
Emin o yöne “ilerledi”. Yön diye bir şey yoktu ama niyet yetiyordu.
Ve sonunda onu gördü:
Bir yarık.
Gerçekliğin kendisi yırtılmıştı.
İçinden ışık sızıyordu. Ama bu ışık sıcak değildi. Yaşayan bir şey değildi.
Soğuk… ama bilinçliydi.
Emin yaklaştıkça diğerleri geri çekildi.
Çünkü o yarıktan gelen şey…
Bir varlıktı.