2.

Taeyon:baba orada mısın?

Jeon jungkook: Taeyon kızım sen misin?

Taeyon: baba sonunda kavuştuk ama ben artık buradayım ve annem burada oluşuma çok üzülüyor.

Jeon jungkook: üzülme kızım ben buradayım yalnız değilsin.

Hayatımın en güzel günlerinden biri çünkü kızım yanımda gerçi bu benim için iyi olsada eunbi açısından kötü bir durum. Ama merak etmesin kızımız yalnız değil babası yanında.

Taeyon: baba sonunda seni görebiliyorum daha henüz dünyadan göçmeden önce hep hastane odasında senin fotoğraflarına bakarak ağlıyordum.
Annemde ben üzülmeyeyim diye kenarda gizli gizli ağlardı ama ben istemeden de olsa duyardım.

Ahh eunbi'm benim acımdan sonra bir de evladımızın acısını yaşamak...

Taeyon: neden ağlıyorsun baba benim burada oluşuma sevinmedin mi yoksa?

Jeon jungkook: neden sevinmeyeyim ben sadece annene çok üzülüyorum çünkü kadın yıllar sonra tekrar bir acı daha yaşadı bu onun için o kadar ağır bir yük ki bunu başka biri yaşasa kafayı yerdi.

Taeyon: haklısın baba ama benimde artık bu dünayadan göçme vaktim gelmişti bunu anneme yaşattığım için çok üzgünüm ve onu o kadar çok özlüyorum ki...

Jeon jungkook: bende kızım bende. Bu arada annenle evlenecek olan adamı tanıyor musun?

Taeyon:bay namjoon mu evet tanıyorum çok iyi biri ve annemide çok seviyor.

Jeon jungkook: demek anneni seviyor öyle mi çok güzel umarım birlikte geçiremediğimiz güzel zamanları o adamla geçirir umarım benim sevdiğim gibi anneni çok sever.

Taeyon: kimse senin kadar annemi çok sevemez baba çünkü biliyorum sen annemi çok seviyorsun ama buna emin ol annemde seni hala seviyor her yıldönümünüzde hep seni anar ve elinde bir buket çiçekle mezarını ziyarete gelirdi. Tabi ben son zamanlarımda durumum ağır olduğu için yanına pek gelemedi gece gündüz hep benimle ilgilendi eğer ki olursa ölürsem diye hiç yanımdan ayrılmadı. Annem son günüme kadar hep yanı başımdaydı.

Eunbi'nin bu 20 yılda yaşadıklarının ardından artık gerçekten onu mutlu görmek istiyorum.

Taeyon: baba az önce neden bay namjoon'u sordun sadece merak ettim?

Jeon jungkook: öylesine sormuştum. Bir de bir şey daha soracağım annen ve bay namjoon nasıl tanıştılar bir bilgin var mı?

Taeyon: annem ve bay namjoon hastanede tanışmışlardı onun oğlu da benim gibi kanserdi aynı hastanede tedavi görüyorduk o esnada tanıştıklarını söylemişti annem.

Jeon jungkook: hmm peki kızım.

Bir anda kendimle çekişmeye başladım acaba eunbi'yi kıskanıyor muyum yoksa onun gerçekten mutlu olmasını mı istiyorum bilmiyorum. Saçmalama jungkook sen kötü bir eş değilsin karının mutlu olmasını isterdin tabiki de.

Taeyon: baba

Jeon jungkook: efendim kızım

Taeyon: biliyorsun değil mi baba annem senin yokluğunda çok acılar çekti farkındayım bay namjoon'u kıskanıyorsun ama artık annemin mutlu olmaya ihtiyacı var ben annemi sürekli üzgün görmek istemiyorum ve bay namjoon annemi mutlu ettiğini biliyorum ama bunu da unutma baba sen öldün ve lütfen annemin daha fazla vicdan azabı çekmesini istemiyorum.

Azap mı? Eunbi vicdan azabı mı çekiyor ama neden.

Taeyon: çünkü sana ihanet etmiş gibi hissediyor ona kaç defa söyledik Haneol ile" babam artık öldü seninde mutlu olmaya ihtiyacın var daha ne zamana kadar babamın arkasından yas tutacaksın bunca zaman zaten üzüldün artık üzülme lütfen"dedik.

Jeon jungkook: haklısın kızım.

Evet haklıydı ama içimdeki ses sanki artık eunbi'nin beni sevmediğini söylüyordu. Ama olsun benim ona karşı sevgim hiç bitmeyecek.