1.Bölüm

Merhaba ben elif .. umarım kitabımı beğernirsiniz emeğe karşılık yorum yapmayı unutmayın,İyi okumalar…

Soğuk bir kış günüydü havanın soğukluğunu rahatça hissedebiliyordum..herşeyden habersiz bu günün çok güzel olacağını kimsenin beni üzmeyeceğini diliyor ne kadar eğlenceli bir gün olacağını tahmin etmeye çalışıyordum genellikle kendi kendime konuşurdum,kafam o kadar doluydu ki iç sesimi duyacağımı ve hangi konuyla alakalı düşüncelerimi bulmakla uğraşmak istemem bunu yapmama sebep olurdu doğrusu..belkide psikolojikti ama beni rahatlatırdı…En yakın arkadaşım Asude ‘diydi ..onu severdim ,sayardım onunda beni sevdiğini düşünürdüm..ama hiç öyle değilmiş…herneyse okula gittim sabahın köründe bir Allahın kulu yoktu heryer oldukça sessizdi..oysa pekde erken gelmemiştim..asude geldi ve biraz konuşacağımız düşünüyordum nede olsa en yakın arkadaşımdı o benim,Ve dediği cümle pek iç açıcı değildi..
Asude:”Elif bence arkadaş olmamalıyız sonuçta senin bana yaptıkların..kabul edilemez,Hayla efe den hoşlanıyorsun belkide gizli bir sevgilisiniz bilmiyorum ama ondan hoşlandığımı biliyorsun..”
Ben(Elif);”Saçmalama, ondan hoşlanmıyorum bu konuyu kapattığımızı sanıyorum hem bir çocuk yüzünden mi benimle küsüceksin.?”
Karnım ağrımaya başladı genellikle korktuğumda ve heyecanlandığımda ağrırdı her iki duyguyu da hissediyordum ancak korku ve panik ağır basıyordu onunla küsmek istemiyordum benimle barışması bir mucizeydi ama…herkes hata yapmaz mı?,HERKES HATA YAPMAZ MI?, anlamıyordum asude bile dünyadaki kimse dört dörtlük değil ki kimse pürüzsüz değil o halde niçin bu kadar kaba ve sertti..
Asude:Başka sıraya otur diyicem ama yer yok ve yine konuşucaz..Efeyle sevgili ol umrumda değil ,gerçekten ciddiyim
Bilerek yüzüme vuruyordu hatamı..oysa ben onu (Efeyi) sevmedim..sadece beni seven birini sevdim,beni sevdiği için sevdim ..
Sevmemin nedeni buydu birinin beni sevmesi beni sevince sevgili oldum büyük bir salaklıkla ve bu kişi en yakın arkadaşımız hoşlandığı çocuktu..
Aradan zaman geçti..aramız iyiydi ne zaman tartışsak bir derse düzelirdik..ama arkamdan konuştuğunu ve yüzüme En Yakın arkadaşım muamelesi yapıyordu belkide kalp kırmak istemiyordu ama eminim ki yüzüme söylese daha az canım yanardı.
Kübra diye bir arkadaşım vardı severdim,çok severdim ama onun beni pek sevmediğini değilde en yakın arkadaşı olarak görmediğini düşünerekten sanki en yakın arkadaşım Asudeymiş gibi görünürdüm..Eğer okuyuculara bir söz hatırlatmak isteseydim:”İlişkiyi Daha az Seven Yönetir” olurdu…
Ama asude arkadaşlık ilişkimizde az sevendi ve o ilişkiyi yönetirdi ve çok seven yani ben bozulmaması için herşeyi yapardım.iben haksızım demiyorum ama onunda hataları oluyordu hem de çok ama ben ağzımı açmazdım..görmezden gelir ya da sessiz kalırdım..
Birgün kübraya gittiğim kursa gitmeyi teklif ettim kabul etti ,pek sevindim ancak kendisinin bir ricası vardı..
Kursun ilk günü bana
Kübra:” kanka kimseye kursa gittiğimizi söylemiyelim”dedi ondan başka kimse kursa gittiğimi bilmiyordu” peki, kararına saygı duyuyorum ama neden?” Diye normal olarak sordum iki dudağının arasından çıkan cümle “ Boşver , sonra söylerim sen kimseye söyleme” oldu …a
Onaylama belirtemek amacıyla kafamı aşağı yukarı hızlıca salladım..Okulumuzun bahçesinde yürümeye devam ettik..çok heycanlıydım kursta açıcası tek sıkılıyordum yakın bir arkadaşımın aramıza katılmasına sevinmiştim…
Kursta ödev vardı ve not defterime “Dershane Not” diye bir başlık yazıp alta ödevi yapmış sonra defteri kapatıp çantamın gözüne koymuştum hep aynı yere koyardım ben..unutmuşum arkadaşım sandığım Asude not defterimi kurcalam için izin aldı onayladım,sayfaların arasında bu yazıyı yani ödevi gördü..
“ Sen dershaneye mi gidiyorsun?” Diye sordu
“ Tam olarak dershane sayılmaz, ücretsiz bir kurum..para alınmadan öğrenciler ders görebiliyor “diye dedim kübrayı söylememiştim aradan 2 hafta kadar geçti..birgün kübrayla her zaman ki gibi kursa birlikte gitmiştik bie ingilizce dersiydi Melek hoca..çok sevdiğim bir hocaydı zamanla hocaya alışmıştım ve rahatça sohbet edebilecek hale gelmişidim,bir baktık arkada Yunus .. şaşırdım sınıftan arkadaşımızdı yunus iyi bir çocuktu sınıf birincimizdi ve normal olarak dersleri bizden iyiydi ,arkadaş olarak görüyordum ve sevdiğim bir arkadaşım dı…Ama bir sorun vardı kübrayla aynı kursa gittiğimiz daha önce” aynı kursa mı gidiyorsunuz?”sorusuna ikimizde hayır diyorduk..ama Yunus bizi elevericekti sınıftakilere söylicekti yani Asude ve fatma